Orzeczenie · 2024-07-10

I USKP 26/24

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2024-07-10
SNubezpieczenia społecznezasiłki choroboweWysokanajwyższy
zasiłek chorobowyumowa zleceniepodstawa wymiaruubezpieczenie choroboweSąd Najwyższyprawo ubezpieczeń społecznychzleceniobiorcaprzerwa w ubezpieczeniu

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w sprawie ustalenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego dla M. M. Odwołujący się podlegał ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu umowy zlecenia zawartej od 1 października 2021 r., a następnie stał się niezdolny do pracy od 4 października do 31 grudnia 2021 r. Organ rentowy ustalił podstawę wymiaru zasiłku na 0 zł, ponieważ w październiku 2021 r. nie osiągnął on żadnego przychodu. Sądy niższych instancji uznały, że należy zastosować przeciętny miesięczny przychód innych ubezpieczonych wykonujących podobne prace (5.723,82 zł), zgodnie z art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej, argumentując, że sytuacja ubezpieczonego nie mieści się w dyspozycji art. 49 ust. 2 tej ustawy, który dotyczy przerwy w ubezpieczeniu. Sąd Najwyższy podzielił to stanowisko, podkreślając, że celem ustawy zasiłkowej jest zapewnienie adekwatnych środków finansowych i równe traktowanie ubezpieczonych, niezależnie od tego, czy są pracownikami, czy innymi ubezpieczonymi. Sąd wskazał, że stosowanie art. 49 ust. 2 ustawy zasiłkowej byłoby nieuzasadnione, a przyjęcie podstawy wymiaru zasiłku na 0 zł prowadziłoby do kuriozalnych rezultatów i nierównego traktowania ubezpieczonych. Oddalono skargę kasacyjną organu rentowego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalanie podstawy wymiaru zasiłku chorobowego dla zleceniobiorców w specyficznych sytuacjach, zwłaszcza gdy niezdolność do pracy powstaje w początkowym okresie ubezpieczenia.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji braku określonego miesięcznego wynagrodzenia w umowie zlecenia i powstania niezdolności do pracy przed upływem pełnego miesiąca ubezpieczenia.

Zagadnienia prawne (2)

Jak ustalić podstawę wymiaru zasiłku chorobowego dla zleceniobiorcy, który zawarł nową umowę zlecenia z innym płatnikiem, a niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego miesiąca kalendarzowego ubezpieczenia, gdy umowa nie określa miesięcznego wynagrodzenia, a poprzednia umowa zakończyła się bez przerwy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego należy ustalić w oparciu o przeciętny miesięczny przychód innych ubezpieczonych, z którymi płatnik zawarł takie same lub podobne umowy zlecenia, zgodnie z art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że stosowanie art. 49 ust. 2 ustawy zasiłkowej jest nieuzasadnione, a ustalenie podstawy wymiaru zasiłku na 0 zł prowadziłoby do nierównego traktowania ubezpieczonych i absurdalnych rezultatów. Celem ustawy jest zapewnienie adekwatnych środków finansowych i równe traktowanie wszystkich ubezpieczonych, niezależnie od rodzaju umowy czy płatnika.

Czy dwie następujące po sobie umowy zlecenia zawarte z różnymi płatnikami stanowią jeden tytuł ubezpieczenia chorobowego?

Odpowiedź sądu

Nie, dwie następujące po sobie umowy zlecenia zawarte z różnymi płatnikami nie stanowią jednego tytułu ubezpieczenia chorobowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy, mimo że podzielił stanowisko Sądu Rejonowego co do błędnego zastosowania art. 49 ust. 2 ustawy zasiłkowej, nie zgodził się z argumentacją, że dwie następujące po sobie umowy zlecenia z różnymi płatnikami stanowią jeden tytuł ubezpieczenia. Zgodnie z ustawą systemową, każdy tytuł ubezpieczenia chorobowego związany z umową zlecenia powstaje na nowo.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
M. M.

Strony

NazwaTypRola
M. M.osoba_fizycznaodwołujący się
Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w Warszawieorgan_państwowyorgan rentowy

Przepisy (19)

Główne

ustawa zasiłkowa art. 49 § 1 pkt 2

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

W przypadku braku określonej w umowie miesięcznej kwoty przychodu, podstawę wymiaru zasiłku stanowi kwota przeciętnego miesięcznego przychodu innych ubezpieczonych, z którymi płatnik zawarł takie same lub podobne umowy.

Pomocnicze

ustawa zasiłkowa art. 49 § 2

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy niezdolność do pracy powstała po przerwie nieprzekraczającej 30 dni od ustania ubezpieczenia z innego tytułu i stanowi wykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie P 12/10.

ustawa zasiłkowa art. 37 § 1

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Dotyczy ustalenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego dla pracownika, który hipotetycznie otrzymałby wynagrodzenie, gdyby przepracował pełny miesiąc kalendarzowy.

ustawa systemowa art. 11 § 2

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Zleceniobiorcy podlegają ubezpieczeniu chorobowemu na swój wniosek, co oznacza, że każdy tytuł ubezpieczenia powstaje na nowo.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^14

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 58 § 1 i 2

Kodeks cywilny

k.c. art. 83 § 1

Kodeks cywilny

ustawa systemowa art. 2a

Ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych

Zasada równego traktowania ubezpieczonych.

ustawa zasiłkowa art. 48 § 1

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego dla ubezpieczonego niebędącego pracownikiem stanowi przychód za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy.

ustawa zasiłkowa art. 48 § 2

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

ustawa zasiłkowa art. 36 § 2-4

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

ustawa zasiłkowa art. 36 § 4

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Podstawa wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego.

ustawa zasiłkowa art. 3 § 4

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Definicja przychodu w rozumieniu ustawy zasiłkowej.

ustawa zasiłkowa art. 43

Ustawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

Ogólna zasada nieustalania na nowo podstawy wymiaru świadczenia.

k.p. art. 23^1

Kodeks pracy

Ustawa o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zastosowanie art. 49 ust. 1 pkt 2 ustawy zasiłkowej w celu ustalenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, gdy umowa nie określa miesięcznego wynagrodzenia, a niezdolność do pracy powstała przed upływem pełnego miesiąca ubezpieczenia. • Konieczność zapewnienia równego traktowania ubezpieczonych i uniknięcia absurdalnych rezultatów w postaci ustalenia zasiłku na 0 zł. • Cel ustawy zasiłkowej, jakim jest zapewnienie adekwatnych środków finansowych w razie niezdolności do pracy.

Odrzucone argumenty

Organ rentowy argumentował, że podstawę wymiaru zasiłku należy ustalić na 0 zł z powodu braku przepracowanych dni w pierwszym miesiącu ubezpieczenia. • Organ rentowy próbował zastosować art. 49 ust. 2 ustawy zasiłkowej, co zostało odrzucone przez sądy.

Godne uwagi sformułowania

Przyjęcie powyższej koncepcji (prezentowanej przez organ rentowy) prowadziłoby do kuriozalnej sytuacji, w której osoba aktywna zawodowo byłaby w gorszej sytuacji niż osoba, która nie podejmuje pracy. • Przełamując tym samym wykładnię literalną na rzecz spojrzenia systemowego, skoro ten pierwszy mechanizm prowadził do absurdalnych rezultatów (ustalenie podstawy wymiaru zasiłku na 0 zł). • Nowe modele wynagradzania zleceniobiorców (dopuszczalne przez prawo) nie mogą być impulsem do automatycznej redukcji wysokości ich świadczeń.

Skład orzekający

Bohdan Bieniek

przewodniczący-sprawozdawca

Dawid Miąsik

członek

Maciej Pacuda

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie podstawy wymiaru zasiłku chorobowego dla zleceniobiorców w specyficznych sytuacjach, zwłaszcza gdy niezdolność do pracy powstaje w początkowym okresie ubezpieczenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku określonego miesięcznego wynagrodzenia w umowie zlecenia i powstania niezdolności do pracy przed upływem pełnego miesiąca ubezpieczenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak Sąd Najwyższy interpretuje przepisy dotyczące zasiłków chorobowych dla zleceniobiorców, aby zapewnić sprawiedliwość i uniknąć absurdalnych sytuacji, co jest istotne dla wielu osób pracujących na umowach cywilnoprawnych.

Zleceniobiorca bez przepracowanego dnia, a zasiłek chorobowy nie wynosi 0 zł? Sąd Najwyższy wyjaśnia!

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst