I USK 21/25

Sąd Najwyższy w składzie sędzi Renaty Żywickiej rozpoznał skargę kasacyjną wniesioną przez M.Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Tarnowie w sprawie dotyczącej prawa do renty rodzinnej oraz prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Skarga kasacyjna była skierowana przeciwko wyrokowi Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19 września 2024 r., który oddalił apelację wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 19 października 2021 r. Sąd Okręgowy wcześniej oddalił odwołania wnioskodawcy od decyzji ZUS w przedmiocie rent. W skardze kasacyjnej podniesiono zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego (ustawy o emeryturach i rentach) oraz przepisów postępowania cywilnego (art. 385, 378 § 1, 391 § 1, 382 k.p.c.). Skarżący argumentował, że Sąd drugiej instancji przyjął ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji bez merytorycznego rozważenia, mimo zarzutów apelacji dotyczących przekroczenia swobodnej oceny dowodów. Wnioskodawca domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy, po analizie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdził, że nie spełnia on wymogów określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c. Podkreślono, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją, a skarga kasacyjna wymaga wykazania istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi. Skarżący nie sformułował zagadnienia prawnego w wymaganym kształcie, ograniczając się do powtórzenia zarzutów procesowych. Wniosek nie zawierał również odpowiedniego uzasadnienia wskazującego na istnienie poważnych wątpliwości prawnych, omówienia orzecznictwa czy doktryny. W związku z tym, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający