I UK 36/05

Sygn. akt I UK 36/05 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 30 maja 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Zbigniew Myszka 
 
 
w sprawie z odwołania H. B. 
przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziałowi 
Regionalnemu w O. 
o emeryturę rolniczą, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 30 maja 2005 r., 
kasacji ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w B. 
z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. akt III AUa …/04, 
 
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. 
 
                                                    Uzasadnienie 
 
      W kasacji wnioskodawcy H. B. od wyroku Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 7 
grudnia 2004 r., pełnomocnik skarżącego  podniósł zarzut błędnej wykładni: 1/ art. 
9 ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o niektórych warunkach funkcjonowania 
ubezpieczenia społecznego rolników indywidualnych i ich rodzin w 1990 r. (Dz. U. 
Nr 14, poz. 90) oraz 2/  art. 19 i 20 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o 
ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25) i art. 2 ust. 1 i 2 
ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych 
świadczeniach dla rolników i ich rodzin (dz. U. Nr 32, poz. 140) - wskutek przyjęcia, 
że wnioskodawcy nie przysługuje emerytura rolnicza. Zdaniem skarżącego 
„wskazane w uzasadnieniu kasacji rozbieżności w orzecznictwie, w odniesieniu do 

 
 
2 
wykładni i stosowania wyżej przytoczonych przepisów, eliminują  ustawowe 
przeszkody mogące prowadzić do odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania”, a 
także utrzymywał, że „ istnieją zatem podstawy do przyjęcia, że w sprawie 
występuje 
zagadnienie 
prawne, 
wyjaśnienie 
którego 
jest 
niezbędną 
dla 
zapewnienia jednolitości orzecznictwa sądów niższych instancji”. W konsekwencji 
skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku oraz uchylenia „w całości 
poprzedzającej decyzji pozwanej” oraz zobowiązanie jej do przyznania mu 
emerytury rolniczej, a także zasądzenia od pozwanej „na rzecz powoda” kosztów 
postępowania według załączonego spisu, alternatywnie wnosząc o uchylenie 
zaskarżonego wyroku i „przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w O.” do 
ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. 
     Sąd Najwyższy zważył, co następuje.  
     Autor kasacji nie wykazał, aby pomiędzy powołanymi w kasacji judykatami 
występowały rozbieżności, co jest koniecznym wymaganiem przyjęcia, że stanowi 
to okoliczność uzasadniającą przyjęcie kasacji do rozpoznania. W kasacji nie 
sformułowano również konkretnego istotnego zagadnienia prawnego, „wyjaśnienie 
którego jest niezbędną dla zapewnienia jednolitości orzecznictwa sądów niższych 
instancji”, a Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania 
konkretyzacji ani do ryzykowania domysłów co do wypełnienia wymagań skargi 
kasacyjnej, ponieważ to obciąża wyłącznie stronę skarżącą. Przede wszystkim 
jednak wniosek skarżącego podlegał rozpoznaniu na podstawie przepisów 
obowiązujących w dacie jego złożenia, tj. na podstawie  art. 19 i 20 ustawy z dnia 
20 grudnia 1990 r. W zakresie interpretacji zawartych w tych normach wymagań 
nabycia prawa do emerytury rolniczej przyjmuje się, że nie można nabyć takich 
uprawnień wyłącznie na podstawie okresów prowadzenia gospodarstwa rolnego 
przed dniem wprowadzenia systemu ubezpieczeń społecznych rolników, które 
stanowią wyłącznie okresy podlegające zaliczeniu do wymaganego okresu 
podlegania 
rolniczym 
ubezpieczeniom, 
ale 
pod 
warunkiem 
posiadania 
jakiegokolwiek okresu ubezpieczenia w rozumieniu ustawy z  dnia 20 grudnia 1990 
r. o ubezpieczeniu społecznym rolników. Oznaczało to, że wnioskodawca, który nie 
posiadał żadnego okresu ubezpieczenia nie mógł nabyć prawa do emerytury 
rolniczej legitymując się jedynie tzw. okresami zaliczalnymi do wymaganego okresu 

 
 
3 
ubezpieczenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2003 r., II UK 
31/03, OSNAP 2004 nr 13, poz. 232).  
    Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.