I UK 359/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę w oznaczeniu strony skarżącej oraz uzupełnił postanowienie o orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o uzupełnienie i sprostowanie postanowienia z dnia 21 stycznia 2014 r. Sprostowano oczywistą omyłkę w oznaczeniu strony skarżącej, która została błędnie wskazana jako organ rentowy zamiast ubezpieczonego. Ponadto, uzupełniono postanowienie o orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego, przyznając pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie w kwocie 120 zł plus VAT, uznając wyższe żądanie za spóźnione.
Sąd Najwyższy w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych rozpoznał wniosek ubezpieczonego o uzupełnienie i sprostowanie postanowienia z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt I UK 359/13. Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę w komparycji postanowienia z dnia 21 stycznia 2014 r., polegającą na błędnym oznaczeniu strony skarżącej jako organu rentowego zamiast ubezpieczonego S. W. Działając na podstawie art. 350 § 1 k.p.c., sąd dokonał sprostowania. Jednocześnie, wobec pominięcia w postanowieniu z dnia 21 stycznia 2014 r. orzeczenia o kosztach zastępstwa procesowego, Sąd Najwyższy uzupełnił to postanowienie o orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego. Przyznano adwokatowi K. Ż., ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi ubezpieczonego, koszty pomocy prawnej w kwocie 120 zł powiększonej o VAT. Sąd uznał, że żądanie przyznania wyższej, 150% stawki minimalnej, było spóźnione w rozumieniu art. 109 § 1 k.p.c., ponieważ nie zostało sformułowane przed wydaniem postanowienia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd sprostował oczywistą omyłkę w oznaczeniu strony skarżącej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 350 § 1 k.p.c., sprostował oczywistą omyłkę w oznaczeniu strony skarżącej z „organu rentowego” na „ubezpieczonego”.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
sprostowanie i uzupełnienie postanowienia
Strona wygrywająca
ubezpieczony
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. W. | osoba_fizyczna | ubezpieczony |
| Wojskowe Biuro Emerytalne w K. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (2)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do sprostowania oczywistej omyłki w orzeczeniu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 109 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów zastępstwa procesowego i spóźnionego zgłaszania żądań.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w oznaczeniu strony skarżącej. Wniosek o uzupełnienie postanowienia o orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego.
Odrzucone argumenty
Żądanie przyznania wyższej, 150% stawki minimalnej za zastępstwo procesowe z urzędu, zgłoszone po wydaniu postanowienia.
Godne uwagi sformułowania
prostuje oznaczenie strony skarżącej w komparycji postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2014 r. , I UK 359/13, na prawidłowe "ubezpieczonego" uzupełnia to postanowienie o orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego żądanie przyznania wyższej 150% stawki minimalnej było spóźnione w rozumieniu art. 109 § 1 k.p.c., ponieważ wyższe żądanie nie zostało sformułowane przed wydaniem postanowienia
Skład orzekający
Zbigniew Myszka
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania omyłek w orzeczeniach i zasądzania kosztów zastępstwa procesowego z urzędu w postępowaniu kasacyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, nie rozstrzyga meritum sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to typowe postanowienie proceduralne dotyczące sprostowania omyłki i kosztów, bez rozstrzygania meritum sprawy, co czyni je mało interesującym dla szerszej publiczności.
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I UK 359/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka w sprawie z odwołania S. W. przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu w K. o wypłatę emerytury, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 kwietnia 2014 r., wniosku ubezpieczonego o uzupełnienie i sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2014 r., sygn. akt I UK 359/13, prostuje oznaczenie strony skarżącej w komparycji postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2014 r. , I UK 359/13, na prawidłowe "ubezpieczonego", a także uzupełnia to postanowienie o orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego, przyznając adw. K. Ż. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu ubezpieczonemu w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE W postanowieniu z dnia 21 stycznia 2014 r., I UK 359/13, odmawiającym przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej ubezpieczonego S. W. od wyroku Sądu Apelacyjnego […] Wydziału III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w […] z dnia 16 stycznia 2013 r., oddalającego apelację ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 9 stycznia 2012 r. oddalającego odwołanie ubezpieczonego od decyzji Wojskowego Biura Emerytalnego w K. z dnia 13 kwietnia 2011 r., wstrzymującej ubezpieczonemu wypłatę emerytury wojskowej , błędnie oznaczono, że stroną wnoszącą skargę był organ rentowy zamiast ubezpieczonego. Dlatego działając na podstawie art. 350 § 1 in fine k.p.c. Sąd Najwyższy sprostował tę oczywistą omyłkę w oznaczeniu strony skarżącej z „organu rentowego” na „ubezpieczonego”. Jednocześnie wobec pominięcia w powyższym postanowieniu orzeczenia o kosztach zastępstwa procesowego żądanych w skardze kasacyjnej ubezpieczonego, Sąd Najwyższy przyznał ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi ubezpieczonego K. Ż. koszty według norm przepisanych, tj. w kwocie 120 zł, powiększonej o VAT, a nie w kwocie 180 zł żądanej dopiero we wniosku pełnomocnika ubezpieczonego o uzupełnienie treści postanowienia. W ocenie Sądu Najwyższego żądanie przyznania wyższej 150% stawki minimalnej było spóźnione w rozumieniu art. 109 § 1 k.p.c., ponieważ wyższe żądanie nie zostało sformułowane przed wydaniem postanowienia. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI