I UK 35/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania, uznając, że zarzuty naruszenia prawa i istnienia zagadnienia prawnego oparte są na nieudowodnionym założeniu o błędnych informacjach udzielonych przez organ rentowy.
Skarżący w kasacji podniósł zarzut naruszenia przepisów dotyczących świadczeń emerytalnych i procedury cywilnej, twierdząc, że organ ubezpieczeń społecznych udzielił mu błędnych informacji, co doprowadziło do negatywnych konsekwencji finansowych. Sąd Najwyższy uznał, że teza kasacji nie poddaje się weryfikacji, ponieważ dotyczy ponownego ustalenia prawa do świadczenia, a skarżący złożył wniosek o przyznanie emerytury po raz pierwszy. Ponadto, sąd stwierdził brak dowodów na udzielenie błędnych informacji przez organ rentowy, co przekreśla potrzebę wyjaśnienia postawionego zagadnienia prawnego.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację J. T. od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. dotyczącej prawa do emerytury. Pełnomocnik skarżącego zarzucił oczywiste naruszenie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz Kodeksu postępowania cywilnego. Kluczowym zagadnieniem prawnym podniesionym w kasacji było pytanie, czy strona uzyskująca błędne informacje z organu ubezpieczeń społecznych może ponosić negatywne konsekwencje finansowe. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że teza kasacji o błędnych informacjach nie znajduje potwierdzenia w przepisach dotyczących ponownego ustalania prawa do świadczenia, gdyż skarżący złożył wniosek o przyznanie emerytury po raz pierwszy. Ponadto, sąd stwierdził brak dowodów na to, że organ ubezpieczeń społecznych udzielił skarżącemu błędnych informacji. Brak jednoznacznych podstaw do przyjęcia, że skarżący został wprowadzony w błąd przez organ rentowy, który nie wydał w sprawie decyzji, a skarżący nie występował z formalnym wnioskiem o przyznanie emerytury przed wskazaną datą, przekreśla potrzebę i możliwość wyjaśnienia postawionego zagadnienia prawnego, które opierało się na nieudowodnionym założeniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zarzut błędnych informacji nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym i nie dotyczy sytuacji ponownego ustalenia prawa do świadczenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że teza kasacji o błędnych informacjach nie poddaje się weryfikacji na gruncie przepisów dotyczących ponownego ustalenia prawa do świadczenia, a skarżący nie udowodnił, że organ udzielił mu błędnych informacji. Brak dowodów na wprowadzenie w błąd przez organ rentowy przekreśla potrzebę wyjaśnienia zagadnienia prawnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia kasacji do rozpoznania
Strona wygrywająca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. T. | osoba_fizyczna | ubezpieczona |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. | instytucja | organ rentowy |
Przepisy (6)
Główne
ustawa o emeryturach i rentach art. 133 § 1 pkt 2
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Dotyczy ponownego ustalenia prawa do świadczenia lub jego wysokości, a nie pierwszorazowego wniosku.
Pomocnicze
k.p.c. art. 5
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 232
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 328 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
ustawa o emeryturach i rentach art. 116 § ust. 1
Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Dotyczy formalnego wniosku o przyznanie prawa do emerytury.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Organ ubezpieczeń społecznych udzielił błędnych informacji. Istnieje zagadnienie prawne dotyczące konsekwencji finansowych błędnych informacji z ZUS. Naruszenie art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach. Naruszenie art. 5, 232, 328 § 2 i 385 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Teza kasacji o błędnych informacjach uzyskanych przez ubezpieczonego z organu ubezpieczeń społecznych nie poddaje się weryfikacji na gruncie art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach, który dotyczy ponownego (podkreślenie SN) ustalenia prawa do świadczenia lub jego wysokości. Brak jednoznacznych podstaw do przyjęcia, że skarżący został wprowadzony w błąd zachowaniem się organu rentowego, który nie wydał w sprawie decyzji, a skarżący nie występował przed dniem 17 października 2002 r. z formalnym i koniecznym wnioskiem o przyznanie mu prawa do emerytury (art. 116 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach), przekreśla potrzebę i możliwość wyjaśnienia postawionego w sprawie zagadnienia prawnego, które zostało oparte na nieudowodnionym założeniu, że organ rentowy dopuścił się takiego błędu.
Skład orzekający
Zbigniew Myszka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia kasacji z powodu braku podstaw faktycznych i prawnych, w szczególności gdy zarzuty opierają się na nieudowodnionych twierdzeniach o błędnych informacjach organu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku dowodów na błędne informacje ZUS i złożenia pierwszorazowego wniosku o świadczenie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest rutynowa pod względem proceduralnym, dotyczy odmowy przyjęcia kasacji z powodu braku podstaw. Jednakże porusza ważny dla ubezpieczonych temat błędnych informacji udzielanych przez ZUS.
“Czy ZUS może Cię wprowadzić w błąd? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy nie poniesiesz konsekwencji.”
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt I UK 35/05
POSTANOWIENIE
Dnia 30 maja 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Myszka
w sprawie z odwołania J. T.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K.
o emeryturę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 30 maja 2005 r.,
kasacji ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.
z dnia 5 października 2004 r., sygn. akt III AUa …/03,
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.
Uzasadnienie
W kasacji ubezpieczonego J. T. od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 5
października 2004 r., pełnomocnik skarżącego podniósł zarzut oczywistego
naruszenia art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i
rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz art. 5, 232, 328 § 2 i 385 k.p.c.,
utrzymując, że w przedmiotowej sprawie istnieje zagadnienie prawne „polegające
na potrzebie wyjaśnienia czy strona uzyskująca błędne informacje z organu
ubezpieczeń społecznych może ponosić ujemne konsekwencje finansowe takiego
działania”.
Skarżący
domagał
się
uchylenia
zaskarżonego
wyroku
i
poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego i przekazania sprawy do
ponownego rozpoznania i zasądzenia kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
2
Teza kasacji o błędnych informacjach uzyskanych przez ubezpieczonego z
organu ubezpieczeń społecznych nie poddaje się weryfikacji na gruncie art. 133
ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach, który dotyczy ponownego
(podkreślenie SN) ustalenia prawa do świadczenia lub jego wysokości.
Tymczasem skarżący złożył tzw. pierwszorazowy wniosek o przyznanie mu
emerytury w dniu 17 października 2002 r., a wcześniej korzystał z uprawnień
rentowych. Ponadto Sąd Apelacyjny przyjmując, że ubezpieczony nie udowodnił,
jakoby organ ubezpieczeń społecznych udzielał mu błędnych informacji, nie
naruszył
wskazanych
proceduralnych
podstaw
kasacyjnych
w
sposób
kwalifikowany jako oczywisty, tj. widoczny na pierwszy rzut oka i bez wgłębiania się
w szczegóły sprawy. Brak jednoznacznych podstaw do przyjęcia, że skarżący
został wprowadzony w błąd zachowaniem się organu rentowego, który nie wydał w
sprawie decyzji, a skarżący nie występował przed dniem 17 października 2002 r. z
formalnym i koniecznym wnioskiem o przyznanie mu prawa do emerytury (art. 116
ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach), przekreśla potrzebę i możliwość
wyjaśnienia postawionego w sprawie zagadnienia prawnego, które zostało oparte
na nieudowodnionym założeniu, że organ rentowy dopuścił się takiego błędu.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI