IV CSK 362/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uzupełnił postanowienie w sprawie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, przyznając radcy prawnemu wyższą kwotę wynagrodzenia.
Radca prawny reprezentujący pozwanego z urzędu wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego dotyczące kosztów pomocy prawnej, domagając się wyższego wynagrodzenia. Sąd Najwyższy, uznając, że pierwotne rozstrzygnięcie nie objęło całości należnych kosztów, uzupełnił sentencję, przyznając dodatkową kwotę.
Sprawa dotyczyła wniosku radcy prawnego R. R., pełnomocnika z urzędu pozwanego D. G., o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2019 r. w zakresie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Radca prawny zarzucił naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dotyczących ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, wskazując, że zasądzona kwota 270 zł była zaniżona. Sąd Najwyższy, uznając, że postanowienia SN są ostateczne i nie służą od nich środki odwoławcze, przyjął jednak, że wniosek można traktować jako prośbę o uzupełnienie sentencji. Stwierdził, że pierwotne rozstrzygnięcie nie objęło całości należnych kosztów, w szczególności wynagrodzenia związanego z roszczeniem majątkowym dochodzonym w sprawie o ochronę dóbr osobistych, do którego zastosowanie miały inne stawki. W związku z tym Sąd Najwyższy uzupełnił postanowienie, przyznając radcy prawnemu dodatkową kwotę 1530 zł plus VAT.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek o uzupełnienie sentencji postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów pomocy prawnej jest dopuszczalny, nawet jeśli formalnie nie przysługują od niego środki odwoławcze.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że mimo braku formalnych środków odwoławczych od postanowień SN, wniosek o uzupełnienie rozstrzygnięcia o kosztach może być traktowany jako prośba o uzupełnienie sentencji, jeśli pierwotne orzeczenie nie objęło całości należnych kosztów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uzupełnienie postanowienia
Strona wygrywająca
R. R. (radca prawny)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. W. | osoba_fizyczna | powód |
| D. G. | osoba_fizyczna | pozwany |
| Ł. G. | osoba_fizyczna | pozwany |
| R. R. | osoba_fizyczna | pełnomocnik z urzędu |
Przepisy (4)
Główne
Dz.U. 2019.68 § § 4 ust. 1 i 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu
Stawka wynagrodzenia radcowskiego nie obejmuje opłaty związanej z roszczeniem majątkowym dochodzonym w sprawie o ochronę dóbr osobistych.
Dz.U. 2019.68 § § 8 pkt 5
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu
Do roszczenia majątkowego dochodzonego w sprawie o ochronę dóbr osobistych stosuje się stawki przewidziane w tym przepisie.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dz.U. 2019.68 § § 16 ust. 4 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pierwotne postanowienie Sądu Najwyższego nie objęło całości należnych kosztów pomocy prawnej z urzędu. Należy zastosować wyższe stawki wynagrodzenia radcowskiego ze względu na majątkowy charakter części roszczenia.
Godne uwagi sformułowania
Postanowienia Sądu Najwyższego są ostateczne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze. można jednak przyjąć, że jego autor w istocie wnosi o uzupełnienie sentencji postanowienia Sądu Najwyższego Określona w tych przepisach stawka wynagrodzenia radcowskiego nie obejmuje opłaty związanej z roszczeniem majątkowym dochodzonym w sprawie o ochronę dóbr osobistych.
Skład orzekający
Kazimierz Zawada
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzupełnianie postanowień Sądu Najwyższego w zakresie kosztów pomocy prawnej z urzędu oraz prawidłowe obliczanie wynagrodzenia radcy prawnego w sprawach z elementem majątkowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji uzupełnienia postanowienia, a nie pierwotnego ustalania kosztów. Interpretacja stawek wynagrodzenia może ewoluować.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się kosztami zastępstwa procesowego i pomocą prawną z urzędu, ponieważ wyjaśnia procedurę uzupełniania orzeczeń SN w tym zakresie oraz zasady obliczania wynagrodzenia.
“Sąd Najwyższy uzupełnia orzeczenie: jak prawidłowo naliczyć koszty pomocy prawnej z urzędu?”
Dane finansowe
zwrot kosztów pomocy prawnej: 1530 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CSK 362/18 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa M. W. przeciwko D. G. i Ł. G. o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2019 r., na skutek wniosku pozwanego o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2019 r. uzupełnia sentencję postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2019 r. przez dodanie punktu 4 w brzmieniu: przyznaje radcy prawnemu R. R. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) także kwotę 1530 (tysiąc pięćset trzydzieści) zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu D. G. z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 kwietnia 2019 r. radca prawny R. R., pełnomocnik z urzędu pozwanego D. G., wniósł zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego zawarte w pkt 3 postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2019 r. W zażaleniu zarzucił naruszenie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 5 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. 2019.68) przez ich niezastosowanie i w konsekwencji zasądzenie na rzecz radcy prawnego R. R. jedynie kwoty 270 zł, powiększonej o należny podatek od towarów i usług i tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu D. G. z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Postanowienia Sądu Najwyższego są ostateczne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze. Dotyczy to także postanowień Sądu Najwyższego w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie wywołanej wniesieniem skargi kasacyjnej ( zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 7 lutego 2018 r., II UO 17/17,4 kwietnia 2019 r., V CSK 345/18, 16 listopada 2018 r., IV CSK 12/18). Ze względu na przyjęty w piśmie z dnia 12 kwietnia 2019 r. przedmiot zaskarżenia, można jednak przyjąć, że jego autor w istocie wnosi o uzupełnienie sentencji postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 2019 roku. W punkcie 3 sentencji tego orzeczenia nie objęto bowiem rozstrzygnięciem całości należnych pełnomocnikowi pozwanego kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2018 r., V CSK 142/17). Sąd Najwyższy zasądził na jego rzecz tylko część należnego wynagrodzenia. Przyznał kwotę obliczoną na podstawie § 4 ust. 1 i 3, § 14 ust. 1 pkt 2 w związku z § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Określona w tych przepisach stawka wynagrodzenia radcowskiego nie obejmuje opłaty związanej z roszczeniem majątkowym dochodzonym w sprawie o ochronę dóbr osobistych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2007 r., III CZ 12/07). Do tego roszczenia mają zastosowanie stawki przewidziane w § 8 rozporządzenia (w niniejszej sprawie stawka określona w punkcie 5). Z powyższych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji. aj
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI