III UK 193/04

Sąd Najwyższy2005-01-07
SNubezpieczenia społeczneprawo do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowegoNiskanajwyższy
ubezpieczenie społecznewypadek przy pracyjednorazowe odszkodowaniekasacjaSąd NajwyższyZUSprawo ubezpieczeń społecznych

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia kasacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w sprawie o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy, uznając brak podstaw do jej rozpoznania.

Organ rentowy wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w S. dotyczącego prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. Jako podstawy wskazał rozbieżności w orzecznictwie oraz oczywiste naruszenie prawa. Sąd Najwyższy, analizując przesłanki przyjęcia kasacji do rozpoznania, stwierdził brak istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów czy oczywistego naruszenia prawa, w związku z czym odmówił jej przyjęcia.

Sprawa dotyczyła prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w S., który przyznał to świadczenie. Organ rentowy argumentował, że w sprawie występuje rozbieżność w orzecznictwie sądów dotycząca stosowania art. 3 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, a także doszło do oczywistego naruszenia prawa. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek o przyjęcie kasacji do rozpoznania, odwołał się do art. 393 § 1 k.p.c., który stanowi, że sąd może odmówić przyjęcia kasacji, jeśli nie ma istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, albo gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna. Sąd uznał, że przedstawione przez organ rentowy okoliczności nie uzasadniają potrzeby wykładni prawa, gdyż nie wskazano konkretnych wątpliwości interpretacyjnych ani sprzecznych orzeczeń. Ponadto, nie wykazano oczywistego naruszenia prawa, które byłoby wyraźne i dostrzegalne bez głębszej analizy. W związku z tym, Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeśli nie występują przesłanki wskazane w art. 393 § 1 i 2 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że powołanie się na rozbieżności w orzecznictwie bez przytoczenia sprzecznych orzeczeń nie uzasadnia potrzeby wykładni prawa. Podobnie, brak wskazania konkretnych uchybień stanowiących oczywiste naruszenie prawa uniemożliwia przyjęcie kasacji na tej podstawie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia kasacji do rozpoznania

Strona wygrywająca

Zakład Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w S.

Strony

NazwaTypRola
H. Ś.osoba_fizycznawnioskodawca
Zakład Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w S.instytucjaorgan rentowy

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 393 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna.

k.p.c. art. 393 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo albo gdy zachodzi nieważność postępowania.

Pomocnicze

u.u.w.p.i.ch.z. art. 3 § 1

Ustawa o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych

Przepis, na który powoływał się organ rentowy, wskazując na rozbieżności w orzecznictwie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak istotnego zagadnienia prawnego. Brak potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Kasacja nie jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 393 § 1 k.p.c. Brak oczywistego naruszenia prawa w rozumieniu art. 393 § 2 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Rozbieżności w orzecznictwie sądów na tle stosowania art. 3 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Oczywiste naruszenie prawa.

Godne uwagi sformułowania

Powoływanie się na rozbieżności w orzecznictwie sądów bez przytoczenia sprzecznych orzeczeń nie uzasadnia potrzeby wykładni prawa. O oczywistym naruszeniu prawa można mówić wówczas, gdy błąd w zastosowaniu prawa lub jego wykładni jest wyraźny i dostrzegalny bez konieczności dokonania głębszej analizy.

Skład orzekający

Krystyna Bednarczyk

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania kasacji w sprawach ubezpieczeniowych, wymogi formalne uzasadnienia kasacji."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie specyficznych wymogów formalnych przyjęcia kasacji do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, a nie meritum sprawy ubezpieczeniowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny, dotyczący odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania przez Sąd Najwyższy z powodu niespełnienia wymogów formalnych. Nie zawiera ona nowych interpretacji prawa ani nietypowych faktów.

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III UK 193/04 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 7 stycznia 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Krystyna Bednarczyk 
 
 
w sprawie z wniosku H. Ś. 
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych - Oddziałowi w S. 
o prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw 
Publicznych w dniu 7 stycznia 2005 r., 
na skutek kasacji organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy 
i Ubezpieczeń Społecznych w S. 
z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. akt IV Ua …/04, 
 
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. 
 
U Z A S A D N I E N I E 
 
                   Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniósł kasację od 
wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. z 
dnia 30 czerwca 2004 r. IV Ua …/04 w sprawie z wniosku H.Ś. o jednorazowe 
odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy. Kasację oparł na obu podstawach 
wymienionych w art. 3931 k.p.c. a jako okoliczność uzasadniającą jej 
rozpoznanie wskazał występujące rozbieżności w orzecznictwie sądów na tle 
stosowania art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu 
społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. Nr 199, 
poz. 1673) oraz oczywiste naruszenie prawa.  
                   Oceniając 
podstawy 
uzasadniające 
przyjęcie 
kasacji 
do 
rozpoznania lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co 
następuje. Zgodnie z art. 393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić 

 
 
2 
przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie występuje istotne 
zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych 
budzących 
poważne 
wątpliwości 
lub 
wywołujących 
rozbieżności 
w 
orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna. Powyższego 
przepisu nie stosuje się z mocy  § 2, jeżeli zaskarżone orzeczenie oczywiście 
narusza 
prawo 
albo 
gdy 
zachodzi 
nieważność 
postępowania. 
Z 
przedstawionych w kasacji okoliczności nie można wyciągnąć wniosku, że 
istnieje potrzeba wykładni powołanego przepisu prawa materialnego. Nie 
wskazuje się bowiem żadnych wątpliwości w interpretacji przepisu, które 
należałoby wyjaśnić. Powoływanie  się na rozbieżności w orzecznictwie sądów 
bez przytoczenia sprzecznych orzeczeń nie uzasadnia potrzeby wykładni 
prawa.  
                   Oczywiste naruszenie prawa jest przeszkodą do odmowy przyjęcia 
kasacji jeżeli naruszenie takie nastąpiło. Przy przedstawianiu okoliczności 
uzasadniających rozpoznanie kasacji muszą być wskazane uchybienia 
stanowiące oczywiste naruszenie prawa. O oczywistym naruszeniu prawa 
można mówić wówczas, gdy błąd w zastosowaniu prawa lub jego wykładni jest 
wyraźny i dostrzegalny bez konieczności dokonania głębszej analizy. Tego 
rodzaju błędu wnoszący kasację nie wskazuje, a zatem przepis art. 393 § 2 
k.p.c. nie daje podstawy do przyjęcia kasacji do rozpoznania. 
                   Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 i 2 k.p.c. 
odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI