I UK 201/08

Wnioskodawca Z.W. odwołał się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej mu prawa do wcześniejszej emerytury. Organ rentowy uznał, że wnioskodawca udokumentował jedynie 3 lata, 4 miesiące i 16 dni pracy w warunkach szczególnych, podczas gdy wymagane było 15 lat. Sporne okresy pracy to zatrudnienie w Ł. Zakładach Przemysłu Bawełnianego „N." od 20 kwietnia 1976 roku do 31 października 1984 roku oraz w B. Zakładach Przemysłu Bawełnianego „F." od 1 marca 1972 roku do 19 kwietnia 1976 roku, na stanowisku kierownika elektrociepłowni. Sądy niższych instancji, w tym Sąd Okręgowy i Sąd Apelacyjny, oddaliły odwołanie, opierając się na opinii biegłego, który stwierdził, że wnioskodawca nie przebywał stale i bezpośrednio w środowisku pracy w warunkach szczególnych, a jego nadzór miał charakter pośredni. Sąd Apelacyjny podkreślił również, że praca na stanowisku kierowniczym, nawet związana z nadzorem, nie jest pracą w szczególnych warunkach, powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną wnioskodawcy, uznał ją za zasadną. Kluczowym zarzutem było naruszenie art. 278 § 1 k.p.c. poprzez oparcie ustaleń na opinii biegłego, podczas gdy ustalenie pracy w szczególnych warunkach nie wymaga wiadomości specjalnych. Sąd Najwyższy wskazał, że praca kierownika elektrociepłowni, obejmująca dozór inżynieryjno-techniczny w rozumieniu § 24 działu XIV załącznika A do rozporządzenia, może być zaliczona do pracy w szczególnych warunkach, nawet jeśli nadzór był pośredni lub obejmował czynności administracyjne. Sąd Najwyższy podkreślił, że nie ma rozstrzygającego znaczenia, czy nadzór był bezpośredni, czy pośredni, ani czy wnioskodawca stale przebywał na stanowiskach pracy, jeśli w zakresie jego obowiązków było sporządzanie dokumentacji i planów oraz ponoszenie odpowiedzialności za błędy techniczne. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający