I SO/Wr 12/22

I SO/Wr 12/22 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-10-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Tadeusz Haberka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Wymierzono organowi grzywnę z art. 55 p.p.s.a.
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 55 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 3 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy z wniosku A. D. o wymierzenie grzywny Wojewodzie Dolnośląskiemu za nieprzekazanie skargi postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w kwocie 100 zł (sto złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcy kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z 20 maja 2022 r. A. D. (dalej jako: Wnioskodawca) złożył skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej również: Organ) w przedmiocie wydania zaświadczenia na wniosek strony.
Pismem z 12 lipca 2022 r., które wpłynęło do tut. Sądu 14 lipca 2022 r., Wnioskodawca wniósł o wymierzenie Organowi grzywny za nieprzekazanie ww. skargi w terminie. W uzasadnieniu Wnioskodawca podał, że pomimo upływu 30 dni, Organ nie przekazał skargi Sądowi. Ponadto, wniósł o rozpoznanie sprawy na podstawie przesłanego odpisu skargi w przypadku gdyby organ nie przekazał oryginału skargi na wezwanie Sądu.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Organ wyjaśnił, że opóźnienie w przekazaniu skargi było spowodowane działaniami strony, gdyż do Organu w krótkim czasie wpłynęło ponaglenie, wniosek o wydanie zaświadczenia, wniosek o wgląd w akta sprawy i skarga na bezczynność Organu. Ponadto, 13 września 2022 r. Organ zwrócił się do Policji, ABW i Straży Granicznej o przekazanie informacji, czy wjazd i pobyt cudzoziemca stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa lub bezpieczeństwa i porządku publicznego. Organ podkreślił także, że opóźnienie
w przekazaniu skargi było związane z nadzwyczajną sytuacją tj. z przyjazdem do Polski ogromnej liczby cudzoziemców. Organ wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny.
Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że ww. skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego z 20 maja 2022 r., zarejestrowano w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pod sygnaturą akt I SAB/Wr 1186/22. Powyższą skargę Wojewoda Dolnośląski przekazał 14 września 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Wniosek o ukaranie Organu grzywną jest zasadny.
W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej jako: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy
i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ustawy). Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec
o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy.
Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa
w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA
z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456).
Jednakże powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd bowiem "może" orzec
o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku
o wymierzenie organowi grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny ma bowiem na celu nie tylko dyscyplinowanie organu, lecz również ma stanowić sankcję - co już zostało przez Sąd podkreślone - za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
W sprawie bezspornym jest, że skarga strony na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia wpłynęła do organu 23 maja 2022 r. Tym samym – zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. – organ powinien przekazać ww. skargę do WSA we Wrocławiu do dnia 22 czerwca 2022 r. Organ przekazał jednak skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 14 września 2022 r., zatem po upływie 30 dni od jej otrzymania.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że zakreślenie przez ustawodawcę ram czasowych dopełnienia czynności przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi odrębny, choć związany z pozostałymi powinnościami wskazanymi w tym przepisie, obowiązek działania organu administracji publicznej, który wyklucza jakąkolwiek swobodę organu w tym zakresie. Wprawdzie potencjalne przekroczenie terminu nie spowoduje bezskuteczności dokonanej czynności, ale ma ono kluczowe znaczenie
z punktu widzenia art. 55 § 1 p.p.s.a. i określonego tam przedmiotu postępowania
o wymierzenie grzywny (postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I OZ 996/10, dostępny w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Uwzględniając powyższe, Sąd wymierzył organowi grzywnę w wysokości 100 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd wziął pod uwagę okres uchybienia terminowi przekazania skargi, ale także okoliczność znacznej liczby spraw z wniosków cudzoziemców, zainicjowanych przez Organem. Z tych wszystkich względów Sąd stwierdził, że celowym i zasadnym jest nałożenie na organ grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Wymiar grzywny został wyliczony na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a.
Ponadto, odnosząc się do wniosku strony o rozpoznanie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia na podstawie przesłanego odpisu skargi należy stwierdzić, iż brak jest ku temu podstaw, gdyż – co już podkreślono powyżej – Organ przekazał skargę wraz
z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę 14 września 2022 r., którą zarejestrowano pod sygnaturą akt I SAB/Wr 1186/22.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265).