I SO/Wa 58/06

I SO/Wa 58/06 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-09-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Daniela Kozłowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ
Inne
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 12 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia odmówić przyznania W. B. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Uzasadnienie
W. B. wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2006 r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, wskazując na zamiar wniesienia skargi na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka w przedmiocie "niewypłacenia" bliżej nieokreślonych świadczeń o wartości [...] złotych .
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie zaś z art. 247 powołanej ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
W niniejszej sprawie taka sytuacja ma miejsce.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, został on złożony w związku z zamiarem wniesienia przez W. B. skargi na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka.
Sąd zauważa, iż działalność Rzecznika Praw Dziecka nie podlega kognicji sądów administracyjnych, których kontrola działalności administracji publicznej zgodnie z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Rzecznik Praw Dziecka ustanowiony ustawą z dnia 6 stycznia 2000 r. (Dz.U. nr 6 poz. 69) powołany został do kontroli przestrzegania prawa wobec dzieci .
Zakres działań jaki może podejmować w ramach swoich kompetencji Rzecznik Praw Dziecka ograniczony jest do możliwości zwracania się do organów władzy publicznej, organizacji lub instytucji o złożenie wyjaśnień i udzielenie niezbędnych informacji, a także o udostępnienie akt i dokumentów, w tym zawierających dane osobowe, oraz zwracania się do właściwych organów, w tym Rzecznika Praw Obywatelskich, organizacji lub instytucji o podjęcie na rzecz dziecka działań z zakresu ich kompetencji (art. 10 ust. 1 ustawy o Rzeczniku Praw Dziecka).
Działania powyższe nie są rozstrzygnięciami spraw o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 -3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie są też innymi czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tejże ustawy.
Powyższe oznacza, iż skarga na bezczynność Rzecznika Praw Dziecka jest w sposób oczywisty niedopuszczalna, zaś oczywista niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego, oznacza także oczywistą bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co z kolei powoduje, że skarżącej nie przysługuje prawo pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2004 r. sygn. OZ 377/04).
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak wyżej.