II OZ 532/05

II OZ 532/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-06-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Nadzór budowlany
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r., sygn. akt 7/IV SAB 324/02 o odrzuceniu wniosku T. C. o przedłużenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 3 lutego 2005 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. C. na bezczynność Urzędu Gminy Warszawa – Włochy w przedmiocie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i pozwalającej na budowę postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt 7/IV SAB 324/02) umorzył postępowanie ze skargi T. C. na na bezczynność Urzędu Gminy Warszawa – Włochy w przedmiocie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i pozwalającej na budowę.
Następnie postanowieniem z dnia 3 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną T. C. z dnia 26 kwietnia 2004 r. wniesioną na powyższe postanowienie, z powodu jej osobistego sporządzenia przez skarżącego, z uchybieniem wymogu określonego w przepisie art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – tzw. przymus adwokacki.
W dniu 14 lutego 2005 r. T. C. złożył na powyższe postanowienie z dnia 3 lutego 2005 r. zażalenie, w którym wniósł o jego uchylenie lub zmianę i o przedłużenie terminu do wniesienia zażalenia sporządzonego przez pełnomocnika z urzędu, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2005 r. przyznał skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym a pismem z dnia 11 lutego 2005 r. zwrócił się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych o wyznaczenie pełnomocnika. Ze względu na powyższe, według skarżącego, uzasadniony jest wniosek o przedłużenie terminu do wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, sporządzonego przez wyznaczonego radcę prawnego.
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek T. C. o przedłużenie terminu do złożenia zażalenia. Sąd uznał, iż wniosek jest niedopuszczalny. Sąd nie może przedłużać terminów określonych mocą ustawy, a takim terminem jest termin do wniesienia zażalenia.
W dniu 10 marca 2005 r. T. C. złożył na powyższe postanowienie zażalenie, w którym wniósł o jego zmianę przez przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. Skarżący podniósł, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 stycznia 2005 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Okręgowa Izba Radców Prawnych pismem z dnia 15 lutego 2005 r. wyznaczyła radcę prawnego P. R. do udzielenia skarżącemu pomocy prawnej. Radca prawny z powodu choroby i konieczności leczenia szpitalnego nie mógł podjąć stosownych działań na rzecz skarżącego. O nagłej chorobie powiadomił skarżącego oraz Okręgową Izbę Radców Prawnych prosząc o wyznaczenie zastępstwa. Skarżący mając na względzie wypadek losowy wniósł jak na wstępie zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
W sprawie niniejszej należy co do zasady podzielić pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyrażony w zaskarżonym postanowieniu.
Sąd nie jest uprawniony do przedłużania terminów, które zostały wyznaczone przez ustawę. Takim terminem ustawowym jest 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia określony w art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd może jedynie przedłużyć lub skrócić termin sądowy – tj. termin wyznaczony przez Sąd (art. 84 w/w ustawy).
W uzasadnionych przypadkach Sąd może jedynie przywrócić termin, jeżeli strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W okolicznościach tej sprawy nie budzi wątpliwości że przedmiotowy wniosek złożony przez skarżącego należy traktować jako "wniosek o przedłużenie terminu" co wprost wynika z treści pisma strony, która wyraźnie żąda takiej czynności Sądu, a to jest niedopuszczalne.
Z powyższego względu argumenty podniesione przez skarżącego w zażaleniu nie mogą zostać uwzględnione.
W takiej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2005 r. o odrzuceniu wniosku T. C. o przedłużenie terminu do złożenia zażalenia należy uznać za prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.