Pełny tekst orzeczenia

I SO/Gl 4/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SO/Gl 4/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-08-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-08-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Katarzyna Stuła-Marcela /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 15 czerwca 2026 r. nr 2401-IEW1.4123.7.2026.34, 2401-IEW3.4123.29.2025 UNP: 2401-26-138296 w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej osoby trzeciej za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do września 2020 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek
Uzasadnienie
Pismem z 29 lipca 2026 r. A.P. (dalej: wnioskodawczyni lub strona) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ) wskazanej w sentencji niniejszego postanowienia.
W piśmie z 7 sierpnia 2026 r. organ wskazał, że wnioskodawczyni nie wniosła skargi na wskazaną wyżej decyzję.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie zarejestrowano w repertorium SA Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi wnioskodawczyni na ww. decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Wniosek podlegał oddaleniu.
Zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 - p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ze wskazanych wyżej przepisów wynika, że warunkiem udzielenia wnioskodawcy przez wojewódzki sąd administracyjny ochrony tymczasowej, jest wniesienie skargi na decyzję ostateczną kończącą postępowanie administracyjne i przekazanie jej przez organ do sądu. Nadto skarga taka musi być wniesiona skutecznie, tj. opłacona i nieobarczona brakami formalnymi (por. np. postanowienie WSA w Bydgoszczy z 17 czerwca 2026 r., sygn. akt I SO/Bd 20/26 - dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
W sprawie, skarga na decyzję podatkową, o której wstrzymanie wykonania strona wnioskuje, nie została dotychczas wniesiona, co wynika z pisma organu z 7 sierpnia 2026 r. Przepis wprost wskazuje, że wniosek strony o udzielenie ochrony tymczasowej może być rozpoznany dopiero po wniesieniu skargi i jej przekazaniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nadto dopiero wówczas możliwa jest ocena, czy skarga złożona za pośrednictwem organu, została wniesiona skutecznie.
W tym stanie rzeczy, wniosek strony należy uznać za niedopuszczalny. Postępowanie o udzielenie ochrony tymczasowej toczące się na postawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest postępowaniem wpadkowym postępowania ze skargi na akt administracyjny. Takie postępowanie ze skargi na akt administracyjny, którego wstrzymania wykonania strona się domaga, w tut. Sądzie nie zostało dotychczas zarejestrowane.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał wniosek o wstrzymanie wykonania wskazanej w sentencji decyzji za niedopuszczalny i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.