II SAB/Rz 136/24

II SAB/Rz 136/24 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
Data orzeczenia
2025-01-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sędziowie
Paweł Zaborniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
odrzucono skargę o wznowienie postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 6, art. 270, art. 280 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
21 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 stycznia 2025 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi B. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 września 2024 r. sygn. akt II SAB/Rz 93/24 w sprawie ze skargi B. B. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Rzeszowie w przedmiocie braku udzielenia odpowiedzi - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 9 września 2024 r. sygn. akt II SAB/Rz 93/24 odrzucił skargę B. B. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Rzeszowie w przedmiocie braku udzielenia odpowiedzi (zignorowanie wniosku) z dnia 26 kwietnia 2024 r. o udzielenie informacji. Postanowienie jest nieprawomocne.
Skarżący pismem z dnia 30 września 2024 r. zwrócił się do WSA w Rzeszowie o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem, wskazując jako przesłankę wznowienia postępowania wadliwość powołania sędzi Kariny Gniewek – Berezowskiej, która orzekała w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024r., poz. 935, dalej "P.p.s.a.") można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Przesłanki wznowienia postępowania określono w przepisach: art. 271, art. 272 i art. 273 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 271 pkt 1 i 2 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, ewentualnie gdy strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Ponadto, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 P.p.s.a.). Można również żądać wznowienia postępowania w sytuacji, gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 P.p.s.a.) lub gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Podstawą wznowienia postępowania może być także późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 P.p.s.a.). Ostatnią podstawą uzasadniającą wznowienie postępowania jest późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 P.p.s.a.).
Zgodnie z art. 279 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Sąd, w myśl art. 280 § 1 P.p.s.a., bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, zaś w braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem. Zatem jest to instytucja, która ma na celu obalenie prawomocnych orzeczeń sądowych, umożliwiająca ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy co do jej istoty, w celu zagwarantowania zgodności z prawem wydanego w tej sprawie rozstrzygnięcia.
Z powyższych przepisów wynika, że postępowanie wznowieniowe składa się z dwóch etapów. Pierwszy etap sprowadza się do badania na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie jest dopuszczalna, tj. czy postępowanie, którego wznowienia żąda strona, zakończone zostało prawomocnym orzeczeniem, czy skarga wniesiona została w terminie oraz czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Chodzi w tym przypadku nie o zbadanie czy rzeczywiście przyczyny wznowienia istnieją, ale czy Skarżący wskazał w skardze podstawę wznowienia i czy wskazana przez niego podstawa odpowiada jednej z podanych w ustawie przyczyn uzasadniających żądanie wznowienia.
Sąd w braku jednego ze wskazanych wymagań odrzuci skargę, jeżeli zaś spełnione zostały wskazane wyżej wymogi, Sąd przystępując do drugiego etapu wyznacza rozprawę. Dopiero stwierdzenie dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania otwiera Sądowi drogę do badania zasadności wskazanych w niej przesłanek wznowieniowych.
Skarżący upatruje podstawy wznowienia postępowania w wadliwości powołania orzekającej w sprawie sędzi Kariny Gniewek – Berezowskiej. Skarżący w skardze o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego podniósł, iż w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona, w związku z czym nie może ona, w przekonaniu Skarżącego, orzekać jako sędzia WSA.
Sąd, przystępując do badania dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w pierwszej kolejności musi stwierdzić, czy wskazane przez Skarżącego orzeczenie jest prawomocne. W związku z tym Sąd stwierdza, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 września 2024 r. sygn. akt II SAB/Rz 93/24 w momencie wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie było orzeczeniem prawomocnym. W tym kontekście podkreślić należy, iż skarga o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego przysługuje wyłącznie od orzeczeń prawomocnych. Powyższe zgodnie z treścią przywołanych powyżej przepisów P.p.s.a. – uniemożliwia wznowienie postępowania w sprawie sygn. II SAB/Rz 93/24.
Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 270 i art. 280 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.