Pełny tekst orzeczenia

I SAB/Wr 524/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

I SAB/Wr 524/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-09-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-08-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Piotr Kieres /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 220 par. 3 art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres po rozpoznaniu w dniu 30 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I. F. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Zarządzeniem z 28 sierpnia 2026 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącego (I.F.) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto odrębnym zarządzeniem z 27 sierpnia 2026 r. wezwano Skarżącego do podania nr PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 16.09.2026 r. (vide: k. 16). Zatem termin na ich wykonanie upływał z dniem 23 września 2026 r. (środa). Z akt sprawy wynika, że nie uiszczono wpisu sądowego od skargi (vide: notatka służbowa k.17 ) oraz nie wskazano numeru PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) – w skrócie: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Natomiast zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. skarga jako pierwsze pismo w sprawie powinna zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą wezwania do usunięcia braków skargi doręczono Skarżącemu w dniu 16.09.2026 r. w trybie fikcji prawnej doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Z kolei, w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez Skarżącego przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło 2 września 2026 r., drugie zaś - 10 września 2026 r. Nieodebranie przez stronę przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 16 września 2026 r. Zatem termin na wykonanie wezwań Sądu upływał z końcem 23 września 2026 r. (środa) i upłynął bezskutecznie, ponieważ w zakreślonym prawem braki skargi nie zostały usunięte. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.