I SAB/Wr 1065/22

I SAB/Wr 1065/22 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-10-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Tadeusz Haberka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58  par. 1 pkt 6 i art. 220  par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Haberka po rozpoznaniu w dniu 19 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi V. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 26 sierpnia 2022 r., stronę skarżącą wezwano do przedłożenia ponaglenia z 27 czerwca 2022 r.
w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie, stronę wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczono stronie skarżącej 28 września 2022 r. (vide:
k. 13 akt sądowych).
Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca nie przedłożyła ponaglenia na wezwanie sądu, ani nie uiściła wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Podnieść należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.
z 2022 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść
w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).
Odnosząc się do stanu faktycznego wynikającego z akt niniejszej sprawy sąd stwierdza, że strona nie wniosła ponaglenia. Aby skutecznie wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu, taką skargę musi poprzedzać ponaglenie. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała warunku, o którym mowa w art. 53 § 2b p.p.s.a.
Implikuje to konsekwencje wynikające z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w postaci odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej.
Jednocześnie, stosownie do art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 30 sierpnia 2022 r., doręczono skarżącej 28 września 2022 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania sądu w przedmiocie wpisu sądowego od skargi, który upłynął 5 października 2022 r. (środa). W zakreślonym terminie skarga nie została jednak przez skarżącą opłacona.
W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym sąd postanowił jak w sentencji.