I SAB/Wa 99/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2024-09-19
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomościgrunt warszawskidekretwłasność czasowabezczynność organupostępowanie administracyjnesąd administracyjnyodrzucenie skargiPrezydent m.st. Warszawy

WSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w sprawie wniosku dekretowego z 1949 r., uznając, że sprawa została już prawomocnie osądzona w poprzednim postępowaniu.

Skarżąca E.W. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku dekretowego z 1949 r. o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości. Podnosiła, że organ nie podjął żadnych czynności mimo prawomocnego wyroku zobowiązującego go do rozpoznania sprawy. Organ poinformował, że umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Sąd administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., wskazując, że sprawa o bezczynność w tym samym przedmiocie była już prawomocnie osądzona wyrokiem z 2022 r.

Skarżąca E.W. złożyła skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w zakresie rozpoznania wniosku dekretowego z 1949 r. dotyczącego przyznania prawa własności czasowej do nieruchomości. Skarżąca argumentowała, że organ pozostaje w bezczynności pomimo prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2022 r., który zobowiązał go do rozpoznania sprawy w terminie dwóch miesięcy. W odpowiedzi na skargę, Prezydent m.st. Warszawy poinformował o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego decyzją z czerwca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając sprawę, odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sąd wskazał, że sprawa dotycząca bezczynności organu w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku była już przedmiotem rozpoznania przez sąd, który prawomocnym wyrokiem z 2022 r. zobowiązał organ do rozpoznania wniosku. Sąd podkreślił, że w takiej sytuacji nie można wyznaczyć kolejnego terminu do rozpoznania sprawy, a jedyną drogą zwalczania bezczynności po wydaniu wyroku zobowiązującego było wniesienie skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. (o wymierzenie grzywny). Sąd odnotował również, że postępowanie administracyjne zostało już zakończone umorzeniem jako bezprzedmiotowe. W związku z tym, sąd orzekł o odrzuceniu skargi i zwrocie uiszczonego wpisu sądowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona.

Uzasadnienie

Sąd odrzucił skargę na bezczynność, ponieważ wyrok z 2022 r. w tej samej sprawie już zobowiązał organ do rozpoznania wniosku, a zatem sprawa została prawomocnie osądzona w zakresie bezczynności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 149 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności.

p.p.s.a. art. 149 § § 1a

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd jednocześnie stwierdza czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

p.p.s.a. art. 154 § § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

p.p.s.a. art. 154 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

p.p.s.a. art. 232 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie tego przepisu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sprawa o bezczynność w tym samym przedmiocie została już prawomocnie osądzona wyrokiem z 2022 r., co uzasadnia odrzucenie kolejnej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Godne uwagi sformułowania

sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona jedyną możliwością zwalczania bezczynności organu po powołanym wyroku z 22 kwietnia 2022 r. zobowiązującym organ do rozpatrzenia sprawy z wniosku o przyznanie użytkowania wieczystego za przedmiotową nieruchomość, było skorzystanie z możliwości wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a.

Skład orzekający

Gabriela Nowak

przewodniczący

Bożena Marciniak

sprawozdawca

Anna Milicka-Stojek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w kontekście ponownego wnoszenia skargi na bezczynność po prawomocnym osądzeniu sprawy oraz właściwej procedury zwalczania niewykonania wyroku sądu administracyjnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sprawa o bezczynność była już prawomocnie rozstrzygnięta, a następnie wniesiono kolejną skargę na bezczynność w tym samym przedmiocie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną kwestię proceduralną dotyczącą ponownego wnoszenia skargi na bezczynność organu po prawomocnym osądzeniu sprawy, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Nie można skarżyć bezczynności dwa razy! WSA wyjaśnia, kiedy sprawa jest już prawomocnie osądzona.

Dane finansowe

WPS: 100 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SAB/Wa 99/24 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-09-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Milicka-Stojek
Bożena Marciniak /sprawozdawca/
Gabriela Nowak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne
Gospodarka mieniem
Sygn. powiązane
I OZ 810/24 - Postanowienie NSA z 2025-01-09
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58  par. 1  pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) asesor WSA Anna Milicka-Stojek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 września 2024 r. sprawy ze skargi E. W. na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie użytkowania wieczystego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz E. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.
Uzasadnienie
Pismem z 2 lutego 2024 r. E. W. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy (dalej jako "organ" lub "Prezydent") w przedmiocie rozpoznania wniosku dekretowego złożonego w dniu 9 lutego 1949 r. przez S. J. i J. J. o przyznanie prawa własności czasowej do terenu nieruchomości w Warszawie przy ul. [...] nr [...], nr hip. [...].
Skarżąca wystąpiła o: (i) zobowiązanie organu do rozpoznania sprawy w terminie miesiąca od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, (ii) stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, (iii) przyznanie na rzecz skarżącej, na podstawie art. 149 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a.") kwoty 10.000 zł tytułem rekompensaty krzywdy skarżącej spowodowanej przewlekłością postępowania oraz (ii) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że po zgromadzeniu wszystkich dokumentów sprawy, w tym także ustaleniu następców prawnych po wnioskodawcach i ich miejscu zamieszkania, organ nie podjął żadnych czynności zmierzających do rozpoznania sprawy. Skarżąca zaznaczyła, że bezczynność organu jest tym bardziej porażająca, że organ pozostaje w tym stanie pomimo prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 kwietnia 2022 r., którym zobowiązano Prezydenta m. st. Warszawy do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...] nr [...], nr hip. [...], w terminie dwóch miesięcy. Tymczasem od momentu wyrokowania w tej sprawie minęły prawie dwa lata, w czasie których organ uchyla się od wykonania wyroku i podjęcia jakichkolwiek działań.
W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że decyzją Prezydenta m. st. Warszawy nr 477/SD/2024 z 18 czerwca 2024 r. (załączoną do pisma), po rozpatrzeniu wniosku E. W. z 5 czerwca 2014 r. o rozpatrzenie wniosku dekretowego z 9 lutego 1949 r. w zakresie dotyczącym nieruchomości przy ul. [...] nr KW [...] (stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...]) i wniosku E. W. z 18 sierpnia 2014 r. o kontynuowanie postępowania zainicjowanego powyższym wnioskiem dekretowym w stosunku do działek [...] i [...] w obrębie [...], umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...] (d. ul. [...]),
ozn. nr hip. [...].
Z akt niniejszej sprawy wynika jednak, że skarga dotycząca bezczynności Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania tego samego wniosku E. W. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego była już przedmiotem rozpoznania przez sąd, który prawomocnym wyrokiem z 22 kwietnia 2022
r. sygn. akt I SAB/Wa 61/22 zobowiązał Prezydenta m. st. Warszawy do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w Warszawie przy ul. [...] (d. ul. [...]), ozn. nr hip. [...], w terminie
dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd uznał jednocześnie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz przyznał od organu na rzecz E. W. sumę pieniężną w kwocie 1.000 złotych.
Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 §
2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art.
3 § 2 pkt 4a, sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności. Sąd jednocześnie stwierdza czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym
naruszeniem prawa (z art. 149 § 1a p.p.s.a.).
Skoro zatem wyrokiem z 22 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SAB/Wa 61/22 sąd wyznaczył już organowi termin do rozpoznania sprawy o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do przedmiotowej nieruchomości, sąd nie może wyznaczyć kolejnego
terminu na rozpoznanie tej sprawy, a zatem skarga na bezczynność organu w
przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie użytkowania wieczystego nie mogła odnieść zamierzonego skutku. W sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 61/22 sąd dokonał jednocześnie oceny, czy zaistniała w sprawie bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz przyznał na rzecz skarżącej kwotę 1.000 złotych tytułem sumy pieniężnej. W konsekwencji jedyną możliwością zwalczania bezczynności organu po powołanym wyroku z 22 kwietnia 2022 r. zobowiązującym organ do rozpatrzenia sprawy
z wniosku o przyznanie użytkowania wieczystego za przedmiotową nieruchomość, było skorzystanie z możliwości wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2 p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że z możliwości wniesienia skargi w powyższym trybie skarżąca skorzystała.
Na marginesie jedynie podnieść trzeba, że decyzją nr 477/SD/2024 z 18 czerwca 2024 r. Prezydent m. st. Warszawy, po rozpoznaniu wniosku E. W. z 5 czerwca 2014 r. o rozpatrzenie wniosku dekretowego z 9 lutego 1949 r.
w zakresie dotyczącym nieruchomości przy ul. [...] nr KW [...] (stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...]) i wniosku E. W. z 18 sierpnia 2014 r. o kontynuowanie postępowania zainicjowanego powyższym wnioskiem dekretowym w stosunku do działek [...] i [...] w obrębie [...], umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Postępowanie administracyjne zainicjowane ww. wnioskiem zostało już zatem zakończone.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI