I SAB/Wa 99/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżąca spółka akcyjna wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy w zakresie rozpoznania wniosku z 30 listopada 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie prawa użytkowania wieczystego) do nieruchomości warszawskiej. Spółka zarzuciła organowi rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez brak podjęcia działań zmierzających do wydania rozstrzygnięcia oraz brak wskazania przyczyn zwłoki. W uzasadnieniu skargi wskazano na długotrwały proces administracyjny, obejmujący szereg decyzji, postanowień i postępowań sądowych dotyczących tej nieruchomości, w tym wnioski o stwierdzenie nieważności orzeczeń, sprzeciwy prokuratury oraz zawieszenia postępowań. Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że pierwotny wniosek z 1948 r. został w całości rozpoznany orzeczeniem administracyjnym z 1958 r., które, pomimo późniejszych postępowań dotyczących jego nieważności, ostatecznie pozostało w obrocie prawnym. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że w momencie jej wniesienia nie toczyło się żadne postępowanie z wniosku skarżącej dotyczące przedmiotowej nieruchomości. Sąd podkreślił, że pierwotne orzeczenie z 1958 r. jest ostateczne, a późniejsze postępowania dotyczące jego nieważności zakończyły się umorzeniem lub oddaleniem skargi. Wskazano również, że akta sprawy znajdowały się w posiadaniu różnych organów i sądów, co uniemożliwiało Prezydentowi podjęcie działań, a zawieszenia postępowań wstrzymały bieg terminów.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących bezczynności organu w kontekście długotrwałych postępowań reprywatyzacyjnych i wniosków dekretowych, a także znaczenie ostateczności orzeczeń administracyjnych.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu prawnego związanego z dekretami warszawskimi i długotrwałymi procesami reprywatyzacyjnymi.
Zagadnienia prawne (1)
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości warszawskiej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie dopuścił się bezczynności, ponieważ pierwotny wniosek został już rozpoznany orzeczeniem z 1958 r., które pozostało w obrocie prawnym, a w momencie wniesienia skargi na bezczynność żadne postępowanie w tej sprawie przed organem nie toczyło się.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wniosek z 1948 r. został rozpoznany orzeczeniem z 1958 r. Pomimo późniejszych postępowań dotyczących nieważności tego orzeczenia, ostatecznie pozostało ono w obrocie prawnym. W związku z tym, w dacie wniesienia skargi na bezczynność, nie toczyło się żadne postępowanie z wniosku skarżącej, a wcześniejsze zawieszenia postępowań nie stanowiły o obecnej bezczynności organu.
Przepisy (15)
Główne
p.p.s.a. art. 119 § pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Umożliwia rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
p.p.s.a. art. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje orzekanie sądu w przypadku uwzględnienia lub oddalenia skargi.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa zakres kognicji sądu administracyjnego, w tym kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
p.p.s.a. art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa skutki uwzględnienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ.
k.p.a. art. 35 § § 1 i 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa terminy załatwiania spraw administracyjnych.
k.p.a. art. 12
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy ogólnych zasad postępowania administracyjnego.
k.p.a. art. 36 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy obowiązku organu informowania o przyczynach zwłoki w załatwieniu sprawy.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy obowiązku organów administracji publicznej do działania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli.
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy obowiązku organów administracji publicznej do pogłębiania zaufania do organów Państwa.
k.p.a. art. 37 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Dz. U. z 2021 r., poz. 1491 art. 2 § ust. 2
Ustawa z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy umorzenia postępowania z mocy prawa.
Dz. U. Nr 50, poz. 279 art. 7
Dekret z dnia 26 października 1948 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy
Dotyczy przyznania prawa własności czasowej do gruntów warszawskich.
Dz. U. Nr 14, poz. 130 art. 32 § ust. 2
Ustawa z dnia 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej
Dotyczy przejścia gruntów na własność Skarbu Państwa.
k.p.a. art. 158 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pierwotny wniosek z 1948 r. został w całości rozpoznany orzeczeniem z 1958 r., które pozostało w obrocie prawnym. • W dacie wniesienia skargi na bezczynność, żadne postępowanie z wniosku skarżącej dotyczące przedmiotowej nieruchomości nie toczyło się przed Prezydentem Miasta. • Akta sprawy znajdowały się w posiadaniu innych organów i sądów, co uniemożliwiało Prezydentowi podjęcie decyzji. • Zawieszenia postępowań wstrzymały bieg terminów przewidzianych w k.p.a.
Odrzucone argumenty
Zarzut bezczynności Prezydenta Miasta w rozpoznaniu wniosku z 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej/użytkowania wieczystego. • Brak podjęcia działań zmierzających do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. • Brak wskazania konkretnych przyczyn zwłoki w załatwieniu sprawy.
Godne uwagi sformułowania
orzeczenie administracyjne z 13 maja 1958 r. jest ostateczne i znajduje się w obrocie prawnym. • w dacie wniesienia skargi do WSA (...) - nie toczyło się przed Prezydentem [...] żadne postępowanie z wniosku skarżącej dotyczącej przedmiotowej nieruchomości • fakt zawieszenia postępowań wstrzymał bieg terminów przewidzianych w k.p.a.
Skład orzekający
Bożena Marciniak
przewodniczący
Elżbieta Lenart
sprawozdawca
Mateusz Rogala
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących bezczynności organu w kontekście długotrwałych postępowań reprywatyzacyjnych i wniosków dekretowych, a także znaczenie ostateczności orzeczeń administracyjnych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu prawnego związanego z dekretami warszawskimi i długotrwałymi procesami reprywatyzacyjnymi.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy skomplikowanej i długotrwałej historii reprywatyzacji gruntów warszawskich, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie oraz dla osób zainteresowanych historią miasta i kwestiami własnościowymi.
“Sprawa sprzed 75 lat: Sąd rozstrzyga o bezczynności Prezydenta w sprawie wniosku o grunt warszawski.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.