I SAB/Wa 77/23

I SAB/Wa 77/23 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Przemysław Żmich /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Prezes Narodowego Banku Polskiego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 3 par. 2  art. 58 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Warszawa, dnia 22 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2023 r. sprawy ze skargi B. W. na bezczynność Narodowego Banku Polskiego w przedmiocie sprostowania informacji publicznej z dnia 29 grudnia 2022 r. o zadłużeniu zagranicznym Polski na koniec III kwartału 2022 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
B. W. wniósł do Narodowego Banku Polskiego pismo z 30 grudnia 2022 r. zatytułowane: "o sprostowanie informacji z dnia 29 grudnia 2022 r. o zadłużeniu zagranicznym Polski na koniec III kwartału 2022 r., bo informacja ta jest oczywiście nieprawdziwa". Skarżący uważa, że owa nieprawdziwość wynika z tego, że nie ma definicji określenia: "konstytucyjne organy władzy publicznej" w rozumieniu art. 238 ust. 1 Konstytucji, co nie pozwala na określenie treści i zakresu jego zastosowania ratione personae.
Następnie B. W. wniósł skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się zobowiązania Banku do uwzględnienia pisma z 30 grudnia 2022 r.
W odpowiedzi na ww. skargę Prezes Narodowego Banku Polskiego wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na fakt, że zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, który uregulowany jest w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) nie obejmuje spraw o takim charakterze. Jednocześnie organ w odpowiedzi na skargę wskazał, że kognicja sądów administracyjnych została określona w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. – dalej "ppsa"), a przedmiot skargi na bezczynność podnoszonej przez skarżącego nie mieści się w katalogu ustawowym bowiem skarżący nie precyzuje problemu i skarga jest niezrozumiała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, ze zm.3), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.4), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119 zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1–4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1–3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W myśl art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1-4 powołanego przepisu oraz w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 grudnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Skarga na bezczynność wniesiona przez skarżącego dotycząca niepodjęcia działania organu w zakresie "sprostowania informacji z dnia 29 grudnia 2022 r. o zadłużeniu zagranicznym Polski na koniec III kwartału 2022 r., bo informacja ta jest oczywiście nieprawdziwa" nie dotyczy żadnej z form działalności administracji publicznej wymienionej w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ppsa.
W tej sytuacji Sąd uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, odrzucił skargę.