II SAB/Bk 55/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na bezczynność organu w sprawie rozgraniczenia nieruchomości z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Burmistrza w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, twierdząc, że organ nie rozpoznał jej wniosków. Burmistrz wskazał, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych wniosku, co skutkowało pozostawieniem sprawy bez rozpoznania. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, co jest warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku rozpoznał skargę A. R. na bezczynność Burmistrza Cz. B. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Skarżąca wniosła o rozgraniczenie działek, jednak organ wezwał ją do uzupełnienia braków wniosku, a następnie pozostawił sprawę bez rozpoznania z powodu ich nieuzupełnienia. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu, domagając się rozgraniczenia z urzędu. Sąd, powołując się na art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że warunek wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym nie został spełniony. Skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko po wyczerpaniu trybu zażaleniowego (art. 37 k.p.a.). Ponieważ skarżąca nie wykazała, że przed wniesieniem skargi wyczerpała środki odwoławcze, sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną i przedwczesną, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd przyznał również wynagrodzenie pełnomocnikowi z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, takich jak zażalenie.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku bezczynności organu, warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie trybu zażaleniowego przewidzianego w Kodeksie postępowania administracyjnego (art. 37 k.p.a.). Skarga wniesiona przed wyczerpaniem tych środków jest przedwczesna i niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że służą one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 250
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu.
k.p.a. art. 37
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis określający prawo do zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
k.p.a. art. 35
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis określający terminy załatwiania spraw.
k.p.a. art. 36
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis określający możliwość ustalenia terminu załatwienia sprawy.
Dz. U. Nr 163, poz. 1348 art. 19 § pkt 1 lit. c
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Podstawa do ustalenia wysokości wynagrodzenia adwokata z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (brak zażalenia na pozostawienie wniosku bez rozpoznania).
Godne uwagi sformułowania
Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego.
Skład orzekający
Grażyna Gryglaszewska
przewodniczący-sprawozdawca
Małgorzata Roleder
członek
Anna Sobolewska-Nazarczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wykładnia art. 52 § 1 p.p.s.a. w kontekście dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji publicznej."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługujących jej środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kluczowej kwestii proceduralnej w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym – konieczności wyczerpania środków zaskarżenia. Jest to standardowa interpretacja przepisów, ale ważna dla praktyków.
“Niewyczerpałeś środków odwoławczych? Twoja skarga do sądu może zostać odrzucona!”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SAB/Bk 55/06 - Postanowienie WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2006-10-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-07-07 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Anna Sobolewska-Nazarczyk Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący sprawozdawca/ Małgorzata Roleder Symbol z opisem 6122 Rozgraniczenia nieruchomości Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Burmistrz Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 250 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w dniu 24 października 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. R. na bezczynność Burmistrza Cz. B. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. przyznać adwokatowi W. S. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 292, 80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) złotych brutto tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącej wykonane na zasadzie prawa pomocy. Uzasadnienie W dniu [...] czerwca 2006 roku pani A. R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na bezczynność Burmistrza Cz. B. w przedmiocie jej wniosków o rozgraniczenie działek oznaczonych nr ewidencyjnymi gruntu [...], [...] i [...]. położonych w Cz. B. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Cz. B. wskazał, iż w dniu 18 grudnia 2005 roku pani A. R. wniosła o rozgraniczenie działek oznaczonych nr ewidencyjnymi gruntu [...], [...] i [...], położonych w Cz. B. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 roku nr [...] skarżąca została wezwania do uzupełnienia braków wniosku, pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia [...] grudnia 2005 roku skarżąca poinformowała, iż Urząd znajduje się w posiadaniu żądanych dokumentów i jednocześnie wniosła o przedstawienie jej listy geodetów, którzy mogliby dokonać rozgraniczenia. Mimo odpowiedzi udzielonych przez organ skarżąca ponownie wnioskami z dnia [...] maja 2006 roku i [...] czerwca 2006 roku wniosła o rozgraniczenie przedmiotowych nieruchomości z urzędu. Mając tak przedstawiony stan faktyczny sprawy organ wniósł o oddalenie skargi podnosząc, iż z uwagi na nieuzpełnienie przez skarżącą braków formalnych wniosku, pozostawienie sprawy bez rozpatrzenia było uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne i możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm), bowiem zażalenie, o którym mowa w podanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 cyt. ustawy. Przepis art. 37 kpa wprost stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 służy stronie zażalenie do organu wyższego stopnia. Zaś art. 52 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dając definicję "wyczerpania środków zaskarżenia" stanowi, że należy pod tym pojęciem rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a zatem nie może zostać wszczęte dopóki toczy się postępowanie administracyjne. Strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w toku postępowania administracyjnego. W sprawie niniejszej warunek wyczerpania trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi nie został spełniony. Skarga na bezczynność została złożona w dniu [...] czerwca 2006 roku (k. 3) i jej przedmiotem jest rozgraniczenie nieruchomości, a więc nie załatwienie wniosków pani A. R. o rozgraniczenie działek oznaczonych nr ewidencyjnymi gruntu [...], [...] i [...], położonych w Cz. B., które organ pozostawił bez rozpoznania, z uwagi nie uzupełnienie braków formalnych. Skarżąca przy tym w trakcie postępowania sądowo – administracyjnego nie wykazała, iż przed wniesieniem skargi wyczerpała środki odwoławcze. Skład orzekający w sprawie niniejszej uznał, że wymóg art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony, bo w dacie wniesienia skargi na bezczynność jakiekolwiek postępowanie zażaleniowe nie zostało wszczęte. Skarga niniejsza jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym była zatem niedopuszczalna. Powtórzyć należy za doktryną, że ze względu na merytoryczny, a nie formalny charakter tej kategorii przesłanek dopuszczalności wniesienia skargi (obok przesłanki właściwości rzeczowej sądu administracyjnego i legitymacji podmiotu uprawnionego) – odmiennie niż w przypadku niedochowania przez skarżącego formalnych wymogów skargi – prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna (vide: T. Woś i inni "Postępowanie sądowoadministracyjne" Wyd. Prawn. Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 113). Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. O wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przyznanych ustanowionemu z urzędu adwokatowi, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 250 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów § 2 ust. 1, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Obejmują one opłatę ze czynności adwokata w kwocie 240 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług, wyliczony według 22% stawki w kwocie 52,80 zł.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI