I SAB/Wa 397/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2011-11-30
NSAAdministracyjneŚredniawsa
bezczynność organuskargasąd administracyjnyPrezydent MiastaKodeks postępowania administracyjnegoPrawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiodrzucenie skargi

WSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Prezydenta Miasta, uznając, że sprawy dotyczące skarg na działanie administracji publicznej nie podlegają kontroli sądu administracyjnego.

Skarżąca E. J. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta O. w przedmiocie rozpoznania jej skarg na nieprawidłowe działanie pracowników Ośrodka Pomocy. Zarzuciła Prezydentowi brak odpowiedzi na pismo dotyczące skargi na nieprawidłowości w działaniu Ośrodka oraz zastraszanie. Sąd uznał, że sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej, uregulowane w art. 227 Kpa, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, ponieważ nie mieszczą się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 PPSA. W związku z tym, skarga została odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę E. J. na bezczynność Prezydenta O. w przedmiocie rozpoznania skarg na nieprawidłowe działanie pracowników Ośrodka Pomocy. Skarżąca zarzuciła Prezydentowi brak odpowiedzi na jej pismo z dnia 6 kwietnia 2011 r., które dotyczyło braku odpowiedzi na wcześniejszą skargę z dnia 23 lutego 2011 r. Skarga z lutego zawierała zarzuty dotyczące nieprawidłowości w działaniu Ośrodka Pomocy oraz zatrudnionych w nim urzędników, a także zarzuty o zastraszanie i represjonowanie skarżącej przez urzędników. Prezydent O. wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że udzielono odpowiedzi na skargę z lutego oraz że wszystkie pisma skarżącej były analizowane i otrzymywały terminowe odpowiedzi. Sąd administracyjny, powołując się na art. 3 § 2 pkt 8 PPSA, stwierdził, że sądy administracyjne sprawują kontrolę nad administracją publiczną w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a PPSA. Sąd podkreślił, że sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej, określone w art. 227 Kpa, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, ponieważ nie mieszczą się w wymienionych formach. W związku z tym, zarzut bezczynności w tej sprawie uznał za niedopuszczalny. Sąd dodał również, że zarzuty dotyczące zastraszania i represjonowania powinny być rozpoznawane przez właściwe organy ścigania. Na tej podstawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 PPSA, sąd postanowił odrzucić skargę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej, określone w art. 227 Kpa, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, ponieważ nie mieszczą się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a PPSA.

Uzasadnienie

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad administracją publiczną w ściśle określonych przypadkach, wymienionych w art. 3 § 2 PPSA. Skargi na działanie administracji publicznej, o których mowa w art. 227 Kpa, nie należą do tych kategorii, co czyni je niedopuszczalnymi w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (4)

Główne

PPSA art. 3 § § 2 pkt 8

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy.

PPSA art. 58 § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn skarga, mimo usunięcia jej braków, nie mogła zostać przyjęta do rozpoznania.

PPSA art. 58 § § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W przypadku odrzucenia skargi sąd orzeka o kosztach.

Pomocnicze

Kpa art. 227

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Określa sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej (art. 227 Kpa) nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu spraw z art. 3 § 2 PPSA.

Odrzucone argumenty

Bezczynność Prezydenta O. w przedmiocie rozpoznania skarg na nieprawidłowe działanie pracowników.

Godne uwagi sformułowania

Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 Kpa, nie podlegają jednak kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, albowiem tego typu sprawy nie są rozstrzygane w formach przewidzianych w art 3 § 2 pkt 1- 4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skład orzekający

Joanna Skiba

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu kognicji sądów administracyjnych w sprawach dotyczących skarg na działanie administracji publicznej oraz odróżnienie ich od spraw podlegających właściwości organów ścigania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju skarg na działanie administracji publicznej i braku jurysdykcji sądu administracyjnego w takich przypadkach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z zakresem kognicji sądu administracyjnego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SAB/Wa 397/11 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-11-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-10-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Joanna Skiba /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na bezczynność Prezydenta O. w przedmiocie rozpoznania skarg na nieprawidłowe działanie pracowników [...] Ośrodka Pomocy [...] w O. postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 27 października 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga E. J. na bezczynność Prezydenta O. w przedmiocie rozpoznania jej skarg na nieprawidłowe działanie pracowników [...] Ośrodka Pomocy [...] w O.
W skardze E. J. zarzuciła Prezydentowi O. brak odpowiedzi na jej pismo z dnia 6 kwietnia 2011 r. dotyczące "braku odpowiedzi na skargę z dnia 23 lutego 2011 r. do Dyrekcji [...] Ośrodka Pomocy [...] w O". Z treści skargi wynika, że pismo z dnia 23 lutego 2011 r. zawierało zarzuty dotyczące nieprawidłowości w działaniu [...] Ośrodka Pomocy [...] w O. oraz zatrudnionych w nich urzędników. Ponadto skarżąca zarzuciła, Prezydentowi O. nakazanie podległym mu pracownikom [...] jej zastraszanie i represjonowanie.
W odpowiedzi na skargę Prezydent O. wniósł o oddalenie skargi E.J. (poprzednio W.). W uzasadnieniu odpowiedzi Prezydent wskazał, że pismem z dnia 2 marca 2011 r. udzielono skarżącej odpowiedzi na jej skargę z dnia 23 lutego 2011 r. Ponadto Prezydent podniósł, że skarżąca wielokrotnie pisemnie formułowała zarzuty dotyczące działalności pracowników [...], a także samego Prezydenta. Wszystkie pisma były przedmiotem dokładnej analizy i w oparciu o konkretne wyjaśnienia udzielano skarżącej terminowych odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:
zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1- 4a tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, oraz na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
Jak wynika z treści skargi z dnia 26 września 2011 r., jest to skarga złożona w trybie art. 227 działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż zarzuca zaniedbania i nienależyte wykonywanie zadań przez organy i ich pracowników, naruszenie praworządności i interesów skarżącego, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 Kpa, nie podlegają jednak kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, albowiem tego typu sprawy nie są rozstrzygane w formach przewidzianych w art 3 § 2 pkt 1- 4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (poruszone m. in. w postanowieniu NSA z 9 grudnia 1999 r. III SAB 7/99).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie może zatem oceniać prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kpa, gdyż nie podlega to jego kognicji. Wobec czego formułowanie zarzutu bezczynności w niniejszej sprawy należy uznać za niedopuszczalne.
Podobnie kognicji sądu administracyjnego nie podlegają zarzuty skarżącej dotyczące zastraszania i represjonowania jej osoby przez urzędników, gdyż rozpoznawać je powinny właściwe organy ścigania.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI