I SAB/Wa 333/13

I SAB/Wa 333/13 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2013-07-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-07-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Maciejuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 149  par. 1,  art. 119  pkt 2,  art. 120
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 35 i 36
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. W., P. C., M. J., W. C., J. C., A. R., K. K., A. S., [...] sp. j. z siedzibą w G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia 3 sierpnia 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy al. [...], hip. "Nieruchomość w [...] nr [...]", działka nr [...], wydzielona do hip. [...] - w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących A. W., P. C., M. J., W. C., J. C., A. R., K. K., A. S., [...] sp. j. z siedzibą w G. solidarnie kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2012 r. A. W., P. C., M. J., W. C., J. C., A. R., K. K., A. S. oraz [...] sp. j. z siedzibą w G. wystąpili do Prezydenta [...] o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy al. [...], hip. "Nieruchomość w [...] nr [...]", działka nr [...], wydzielona do hip. [...]. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 25 kwietnia 2013 r.
Pismem z dnia 10 maja 2013 r. Prezydent - działając na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. - udzielił informacji, że decyzja w sprawie zostanie wydana do dnia 30 września 2013 r. Wskazał jednocześnie na konieczność uzupełnienia dokumentacji w sprawie.
Pismem z dnia 30 listopada 2012 r. wnioskodawcy złożyli zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta [...] w terminie sprawy odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Zażalenie zostało przekazane Wojewodzie [...] przez organ I instancji przy piśmie z dnia 10 maja 2013 r.
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] uznał zażalenie wnioskodawców za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] termin na podjęcie rozstrzygnięcia do dnia 30 września 2013 r.
Akta sprawy zostały zwrócone do Prezydenta w dniu 24 czerwca 2013 r.
Z uwagi na brak aktywności organu w prowadzonym postępowaniu pismem z dnia 5 czerwca 2013 r. A. W., P. C., M. J., W. C., J. C., A. R., K. K., A. S. oraz [...] sp. j. z siedzibą w G. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie rozpoznania przedmiotowego wniosku z dnia 3 sierpnia 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy al. [...], hip. "Nieruchomość w [...] nr [...]", działka nr [...], wydzielona do hip. [...]. Skarżący zarzucili organowi naruszenie art. 35 § 1 i § 3 k.p.a. przez niewydanie w sprawie decyzji pomimo upływu ponad 9 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Wskazując na zasadność skargi opisali przebieg postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. wyznaczył Prezydentowi termin zakończenia sprawy do dnia 30 września 2013 r. Pismem z dnia 10 maja 2013 r. strony zostały poinformowane o dacie zakończenia sprawy do dnia 30 września 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a pozostałe strony nie zażądają przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku.
Wobec wniosku skarżących i braku żądania organu w zakresie przeprowadzenia rozprawy zaszła podstawa do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym.
Zgodnie z art. 149 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania.
Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności.
W rozpoznawanej sprawie Prezydent [...] nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa. Postępowanie zostało wszczęte wnioskiem skarżących z dnia 3 sierpnia 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy al. [...], hip. "Nieruchomość w [...] nr [...]", działka nr [...], wydzielona do hip. [...]. Wobec niezałatwienia przez organ sprawy w terminie wynikającym ze wskazanych przepisów skarżący wystąpili do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. uznał powyższe zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 września 2013 r. Zauważyć przy tym należy, że od przedłożenia organowi I instancji opisanego postanowienia Wojewody wraz z aktami sprawy Prezydent nie dokonał w sprawie żadnej czynności mającej na celu zakończenie postępowania. Natomiast termin wyznaczony przez Wojewodę wskazanym postanowieniem nie jest dla Prezydenta usprawiedliwieniem pozostawania w bezczynności. Pomimo upływu ustawowego terminu organ nie zakończył postępowania. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku będącego
przedmiotem postępowania administracyjnego w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ponadto Sąd uznał, iż zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ dopełnił obowiązku wynikającego z przepisu art. 36 k.p.a. i choć nastąpiło to dopiero 10 maja 2013 r. powyższe nie uzasadnia stwierdzenia rażącego naruszenia prawa w niniejszej sprawie.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1, art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. Orzeczenie zawarte w punkcie 3 wyroku, Sąd oparł na przepisie art. 200 powołanej ustawy.