I SAB/WA 30/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność organu w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczeń dotyczących reformy rolnej, uznając ją za niedopuszczalną po zakończeniu postępowania administracyjnego.
Skarżący złożył skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczeń z lat 1948 r. dotyczących przejęcia nieruchomości na cele reformy rolnej. Organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że wcześniej umorzył postępowanie o stwierdzenie nieważności, a skarga skarżącego została prawomocnie oddalona przez NSA. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, powołując się na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym skarga na bezczynność jest niedopuszczalna po zakończeniu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę P. Z. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczeń z 1948 r. dotyczących przejęcia nieruchomości na cele reformy rolnej. Skarżący zarzucił organowi bezczynność w rozpatrzeniu jego wniosku. Organ administracji publicznej w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania, podnosząc, że ostateczną decyzją z dnia 6 lipca 2023 r. umorzył postępowanie o stwierdzenie nieważności wskazanych orzeczeń, a skarga skarżącego na tę decyzję została prawomocnie oddalona wyrokiem NSA z dnia 20 maja 2024 r. sygn. I SA/Wa 2277/23. Sąd administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd powołał się na uchwałę NSA z dnia 22 czerwca 2020 r. sygn. II OPS 5/19, zgodnie z którą wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi. Sąd podkreślił, że celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, a zatem skarga taka jest niedopuszczalna po zakończeniu postępowania administracyjnego. Wobec powyższego, sąd odstąpił od badania, czy skarżący wniósł ponaglenie do organu, gdyż istniała inna, obligatoryjna przesłanka niedopuszczalności skargi. W konsekwencji, sąd postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna po zakończeniu postępowania administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na uchwałę NSA II OPS 5/19, zgodnie z którą celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, a zatem jest ona niedopuszczalna, gdy postępowanie zostało już zakończone decyzją ostateczną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt. 6 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 53 § § 2b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę na bezczynność można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
p.p.s.a. art. 149 § § 1 pkt. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy rozstrzygnięcia sądu w przypadku bezczynności organu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli postępowanie zostało już zakończone decyzją ostateczną.
Godne uwagi sformułowania
zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego
Skład orzekający
Magdalena Durzyńska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi na bezczynność organu po zakończeniu postępowania administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy organ wydał decyzję ostateczną przed wniesieniem skargi na bezczynność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze skargą na bezczynność, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SAB/Wa 30/25 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2025-06-02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-02-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Magdalena Durzyńska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6290 Reforma rolna 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art.58 par. 1 pkt. 6 i par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Z. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z dnia 11 listopada 2024 r. P. Z. (dalej: skarżący) złożył skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej: organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Urzędu Wojewódzkiego Warszawskiego z dnia 22 października 1948 r. oraz orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia 30 grudnia 1948 r. w przedmiocie przejęcia na cele reformy rolnej nieruchomości ziemskiej pn. Folwark [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wskazując, że organ ostateczną decyzją z dnia 6 lipca 2023 r. znak: SZ.rn.625.20.2020 umorzył postępowanie o stwierdzenie nieważności ww. rozstrzygnięć. Prawomocnym wyrokiem z dnia 20 maja 2024 r. sygn. I SA/Wa 2277/23 oddalił skargę skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 ze zm. dalej "ppsa"), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia skarżący ponownie wniósł w dniu 13 listopada 2024 r. Tymczasem – jak wynika z akt administracyjnych – organ zakończył postępowanie odwoławcze decyzją z dnia 6 lipca 2023 r., którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Zauważyć trzeba, że w dniu 22 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę o sygn. II OPS 5/19 w której orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ppsa. W uzasadnieniu uchwały podniesiono m.in., że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, dlatego też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Wobec tego w świetle powyższego niedopuszczalne było merytoryczne odniesienie się przez Sąd do zarzutu bezczynności kierowanego pod adresem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi i wydanie orzeczenie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ppsa, bowiem skarga na bezczynność organu została wniesiona już po zakończeniu postępowania tj. po wydaniu decyzji ostatecznej. Wobec tego skarga - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa – podlega odrzuceniu (zob. także postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2022 r. sygn. I OSK 438/22). Sąd odstąpił od wzywania skarżącego do wykazania – w myśl art. 53 § 2b ppsa - czy bezpośrednio przed kolejną skargą na bezczynność organu wniósł ponaglenie do organu bowiem i tak bez względu na to czy skarżący spełnił ww. przesłankę zachodziła inna, obligatoryjna przesłanka niedopuszczalności skargi. Z uwagi na powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI