I SAB/Wa 24/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, uznając, że przedmiot zaskarżenia nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego.
Skarżący W. N. złożył skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w zakresie nierozpatrzenia jego skargi dotyczącej działalności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu. Minister wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ zarzucane zaniechanie organu nie dotyczyło żadnej z prawnych form działania administracji publicznej podlegającej kontroli sądu administracyjnego, ani nie wynikało z przepisów szczególnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę W. N. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 9 października 2025 r. dotyczącej działalności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu. Skarżący zarzucił organowi brak działania w tej sprawie. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Sąd, analizując przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w szczególności art. 3 § 2, stwierdził, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w ściśle określonych przypadkach, obejmujących m.in. skargi na decyzje, postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, a także na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych konkretnych obszarach. Sąd uznał, że przedmiot zaskarżenia, jakim było nierozpatrzenie przez Ministra skargi dotyczącej działalności Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Korespondencja skarżącego mogła być co najwyżej traktowana jako skarga w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) dotycząca krytyki wykonywania zadań przez organy, jednak takie skargi nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. W związku z tym, że wywodzone przez skarżącego zaniechanie Ministra nie dotyczyło żadnej z prawnych form działania administracji publicznej, co do której dopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność, a kognicja sądu administracyjnego nie wynikała również z przepisów szczególnych, Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, taka skarga nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny może kontrolować bezczynność organu tylko w ściśle określonych przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zarzucane zaniechanie Ministra nie dotyczyło żadnej z tych prawnych form działania administracji publicznej, a kognicja sądu nie wynikała z przepisów szczególnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 6 - odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej
p.p.s.a. art. 58 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.u.s.a. art. 1 § 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.u.s.a. art. 1 § 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd administracyjny może kontrolować bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji wyłącznie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ppsa.
k.p.a. art. 227
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 229
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego. Zaniechanie Ministra nie dotyczy żadnej z prawnych form działania administracji publicznej, co do której dopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność. Kognicja sądu administracyjnego nie wynika w przedmiotowej sprawie także z przepisów szczególnych.
Godne uwagi sformułowania
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny może kontrolować bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji wyłącznie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ppsa. Korespondencji skarżącego można przypisać co najwyżej charakter skargi wniesionej w trybie przepisów działu VIII kpa...
Skład orzekający
Elżbieta Lenart
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu kognicji sądów administracyjnych w sprawach dotyczących bezczynności organów, zwłaszcza gdy przedmiot zaskarżenia nie jest wprost wymieniony w art. 3 § 2 p.p.s.a."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku kognicji sądu administracyjnego dla określonego rodzaju skargi na bezczynność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z kognicją sądu administracyjnego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SAB/Wa 24/26 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2026-02-12 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2026-01-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Elżbieta Lenart /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 645 Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania skargi postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 31 grudnia 2025 r. W. N. wniósł skargę do tut. Sądu na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania skargi z 9 października 2025r. dotyczącej działalności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Stosownie natomiast do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "ppsa."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sąd administracyjny może kontrolować bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji wyłącznie w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 ppsa. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarżący zarzuca Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji brak działania i pozostawanie w bezczynności w zakresie nierozpatrzenia skargi skarżącego z 9 października 2025r. dotyczącej działalności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu. Analizując treść skargi należy stwierdzić, że oznaczony w niej przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego. Rozpoznanie skargi skarżącego na bezczynność organu w przedmiocie działalności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu nie następuje w żadnej z prawnych form działania administracji, wymienionych w powołanym wyżej art. 3 § 2 ppsa, a kognicja sądu administracyjnego nie jest tu przewidziana także mocą przepisów szczególnych. Korespondencji skarżącego można przypisać co najwyżej charakter skargi wniesionej w trybie przepisów działu VIII kpa, której przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 kpa). Skargi, o których mowa w dziale VIII kpa związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, a do ich rozpatrywania powołane są organy administracji wymienione w art. 229 kpa lub w przepisach szczególnych. Skargi te nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, zarówno na podstawie powołanego art. 3 ppsa, jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Reasumując, ponieważ wywodzone przez skarżącego zaniechanie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nie dotyczy żadnej z prawnych form działania administracji publicznej, co do której dopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność, a kognicja sądu administracyjnego nie wynika w przedmiotowej sprawie także z przepisów szczególnych, to przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI