I SAB/Wa 201/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2005-04-07
NSAAdministracyjneŚredniawsa
nieruchomościzwrotwywłaszczeniebezczynność organuzażalenieskarga administracyjnakpapostępowanie administracyjne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Wojewody w sprawie rozpatrzenia zażalenia na bezczynność Starosty dotyczącą zwrotu nieruchomości, uznając skargę za niedopuszczalną.

Skarga została złożona na bezczynność Wojewody w rozpatrzeniu zażalenia na bezczynność Starosty w sprawie zwrotu nieruchomości. Wojewoda w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi, wskazując na wyznaczenie terminu Starosty do zakończenia postępowania. Sąd uznał jednak, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ po rozpatrzeniu zażalenia przez organ wyższego stopnia (Wojewodę) strona nie ma prawa do kolejnego zażalenia, a jedynie do skargi na bezczynność organu pierwszej instancji (Starosty).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi I. C., B. F. i B. M. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania zażalenia na bezczynność Starosty Powiatu w sprawie zwrotu nieruchomości. Skarżący domagali się rozpatrzenia zażalenia na bezczynność Starosty. Wojewoda, jako organ wyższego stopnia, wyznaczył Starosty termin do zakończenia postępowania. Sąd administracyjny, analizując przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) oraz ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., stronie przysługuje zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Jednakże, stanowisko organu wyższego stopnia w przedmiocie takiego zażalenia powinno przybrać formę postanowienia, na które zgodnie z art. 37 § 2 k.p.a. nie przysługuje zażalenie. Kontrola sądu administracyjnego obejmuje skargi na postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. W tej sytuacji, skarga na bezczynność Wojewody w rozpatrzeniu zażalenia na bezczynność Starosty została uznana za niedopuszczalną, a sąd orzekł jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na bezczynność organu wyższego stopnia w przedmiocie rozpoznania zażalenia na bezczynność organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna.

Uzasadnienie

Po rozpatrzeniu zażalenia przez organ wyższego stopnia, jego stanowisko powinno przybrać formę postanowienia, na które nie przysługuje dalsze zażalenie. Kontrola sądu administracyjnego obejmuje skargi na postanowienia, na które służy zażalenie. Skarga na bezczynność organu pierwszej instancji jest właściwym środkiem prawnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (5)

Główne

P.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w § 1 pkt 1-5.

Pomocnicze

k.p.a. art. 37 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Stronie służy zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia.

k.p.a. art. 37 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Na postanowienie organu wyższego stopnia rozpatrujące zażalenie nie przysługuje zażalenie.

k.p.a. art. 123

Kodeks postępowania administracyjnego

Stanowisko organu wyższego stopnia po rozpatrzeniu zażalenia powinno mieć postać postanowienia.

P.p.s.a. art. 3 § § 2

Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na te postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga jest niedopuszczalna, ponieważ po rozpatrzeniu zażalenia przez organ wyższego stopnia nie przysługuje dalsze zażalenie, a jedynie skarga na bezczynność organu pierwszej instancji.

Godne uwagi sformułowania

Niezależnie od tego czy organ wyższego stopnia zajmie stanowisko w sprawie takiego zażalenia oraz niezależnie od tego jakie to będzie stanowisko, to stronie nie przysługuje na nie zażalenie, a jedynie skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu rozpatrującego sprawę co do istoty

Skład orzekający

Anna Lech

sprawozdawca

Daniela Kozłowska

członek

Emilia Lewandowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dopuszczalności skargi na bezczynność organu w kontekście zażalenia na bezczynność organu niższej instancji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z zażaleniem na bezczynność i skargą na bezczynność.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w postępowaniu administracyjnym, która może być interesująca dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i nieruchomościami.

Kiedy skarga na bezczynność jest niedopuszczalna? Wyjaśnienie WSA w Warszawie.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
I SAB/Wa 201/04 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-04-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Lech /sprawozdawca/
Daniela Kozłowska
Emilia Lewandowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie NSA Anna Lech (spr.) WSA Daniela Kozłowska Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi I. C., B. F. i B.M. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
I SAB/Wa 201/04
UZASADNIENIE
I. C., B. F. i B. M. złożyli skargę na bezczynność Wojewody [...] w rozpatrzeniu zażalenia na bezczynność Starosty Powiatu [...] w sprawie o zwrot nieruchomości położonej w W. przy ul. [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, w dniu [...] czerwca 2002 r. skierował do Starosty Powiatu [...] pismo, w którym na podstawie art. 37 § 2 kpa wyznaczył w przedmiotowej sprawie dwumiesięczny termin na zakończenie postępowania i podjęcie stosownego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
zgodnie z art. 37 § 1 kpa stronie służy zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, które składa się do organu wyższego stopnia. Skarżący w niniejszej sprawie zwrócili się do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Starosty Powiatu [...] w rozpatrzeniu sprawy o zwrot nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], wyczerpali zatem obowiązek wynikający z art. 37 § 1 kpa.
Niezależnie od tego czy organ wyższego stopnia zajmie stanowisko w sprawie takiego zażalenia oraz niezależnie od tego jakie to będzie stanowisko, to stronie nie przysługuje na nie zażalenie, a jedynie skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu rozpatrującego sprawę co do istoty, to jest w tej sprawie Starosty Powiatu.
Wskazać tu jednak należy, że stanowisko organu wyższego stopnia po rozpatrzeniu zażalenia z art. 37 § 1 kpa powinno mieć postać postanowienia, o którym mowa w art. 123 kpa.
Zgodnie z art. 37 § 2 kpa na takie postanowienie nie przysługuje zażalenie.
Natomiast w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na te postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie.
Z tych względów sąd uznał, że wniesienie skargi jest niedopuszczalne i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI