I SAB/WA 172/23

I SAB/Wa 172/23 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2023-08-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Lenart /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
659
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 3 par. 1, 2, 2a i 3, art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 1575
art. 1, art. 477 tiret 8 par. 2 pkt 1,art. 477 tiret 9 par. 4
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego - t.j.
Dz.U. 1999 nr 60 poz 636
art. 63 ust. 3
Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
Dz.U. 2022 poz 1009
art. 83 ust. 1, 2 i 3
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie prawa do zasiłku chorobowego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 16 czerwca 2023 r. I. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Warszawie
w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie prawa do zasiłku chorobowego.
Skarżąca wniosła o wydanie decyzji w kwestii przyznania jej prawa do zasiłku chorobowego od 15 marca 2023 r., wypłatę należnego świadczenia z tytułu niezdolności do pracy i wypłatę zadośćuczynienia za przewlekłość postępowania
w wysokości [...] zł w związku z naruszeniem prawa zawartego w art. 12 k.p.a.
Podniosła również, że jest na zwolnieniu lekarskim i potrzebuje wykupić leki. Jest matką dwójki dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej, wymagającymi rehabilitacji. Od 28 marca 2023 r., tj. ostatniego przelanego wynagrodzenia od pracodawcy za okres 1-14 marca 2023 r. nie posiada żadnych środków do życia. Żeby mieć środki na życie musiała się zapożyczyć, ale dalej już nie ma skąd pożyczać.
W odpowiedzi na skargę, uzupełnioną pismem z 13 lipca 2023 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Warszawie wniósł o odrzucenie skargi jako nienależącej do właściwości sądu administracyjnego, względnie o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego oraz zasądzenie od skarżącej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności
jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne
i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu,
co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami
a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2).
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.)
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest przewlekłe prowadzenie postepowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Warszawie
w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie prawa do zasiłku chorobowego.
Zgodnie z art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
(Dz. U. z 2022 r., poz. 1732) środki odwoławcze od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydawanych na podstawie tej ustawy, tj. m.in. w przedmiocie przyznania
i wypłaty zasiłku chorobowego, określają odrębne przepisy. Takim odrębnym przepisem jest art. 83 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1009 ze zm.). Zgodnie z ust. 2 - 3 i ust. 5 – 7 art. 83 powołanej ustawy od decyzji Zakładu, wydanych w zakresie indywidualnych spraw, przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (ust. 2). Odwołanie do sądu przysługuje również
w razie niewydania decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku
o świadczenie lub inne roszczenia (ust. 3). Odwołanie wnosi się na piśmie do jednostki organizacyjnej Zakładu, która wydała decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez
tę jednostkę (ust. 5). Jeżeli Zakład uzna odwołanie za słuszne, zmienia lub uchyla decyzję niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania.
W tym wypadku odwołaniu nie nadaje się dalszego biegu (ust. 6). Jeżeli odwołanie
nie zostało w całości lub w części uwzględnione, Zakład przekazuje niezwłocznie,
nie później niż w terminie 30 dni od dnia wniesienia odwołania, sprawę do sądu wraz
z uzasadnieniem (ust. 7).
Natomiast z przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 1805 ze zm.), dalej jako k.p.c., wynika, że kodeks postępowania cywilnego normuje postępowanie sądowe w sprawach
ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne) (art. 1 k.p.c.). Do właściwości sądów rejonowych należą sprawy o zasiłek chorobowy, wyrównawczy, opiekuńczy, macierzyński oraz pogrzebowy (art. 4778 § 2 pkt 1 k.p.c.). Jeżeli organ rentowy lub wojewódzki zespół do spraw orzekania
o niepełnosprawności nie wydał decyzji lub orzeczenia w terminie dwóch miesięcy
od dnia zgłoszenia roszczenia w sposób przepisany, odwołanie można wnieść
w każdym czasie po upływie tego terminu (art. 4779 § 4 k.p.c.).
Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych ograniczona jest do spraw, wymienionych enumeratywnie
w art. 83 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Sprawy te dotyczą decyzji przyznających świadczenia w drodze wyjątku oraz decyzji odmawiających przyznania takiego świadczenia, decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek
na ubezpieczenie społeczne, a także decyzji w sprawie wykreślenia zastawu skarbowego z rejestru.
Stwierdzić zatem należy, że sprawy dotyczące zasiłku chorobowego,
w tym również bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jak i przewlekłe prowadzenie przez postępowania przez ten organ, w tego rodzaju sprawach, pozostają poza kognicją sądów administracyjnych. W konsekwencji złożona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.