I SAB/Wa 170/11

I SAB/Wa 170/11 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2011-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-05-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz /sprawozdawca/
Dorota Apostolidis /przewodniczący/
Marta Kołtun-Kulik
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
658
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Minister Budownictwa
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 35
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 161 par. 1 pkt 3 w zw. z  art. 54 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) WSA Marta Kołtun-Kulik Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi M. C., B. B., A. L., i E. Z. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia wywłaszczeniowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r.; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury solidarnie na rzecz skarżących M. C., B. B., A. L. i E, Z, kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] marca 2011 r. skarżący M. C., B. B., A. L. i E. Z. reprezentowani przez adw. J. D. zarzucili Ministrowi Infrastruktury bezczynność w sprawie rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r., nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w K., oznaczonej jako [...], o powierzchni [...] m2, zapisanej w KW Nr [...], stanowiącej własność Z. R.
W sprawie niniejszej ustalono następujący stan faktyczny i prawny sprawy:
Wnioskiem z dnia [...] marca 2007 r. M. C., B. B., A. L. i E. Z. wystąpili do Ministra Budownictwa o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r., nr [...].
Pismami z dnia 12 kwietnia 2007 r. organ zwrócił się do pełnomocnika wnioskodawców – adw. J. D., do Archiwum Państwowego, do Urzędu Miasta K. oraz do [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. o nadesłanie dokumentów stanowiących materiał dowodowy, niezbędny do merytorycznego zakończenia sprawy.
Uzyskawszy odpowiedzi na powyższe pisma, Minister Budownictwa zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2007 r., poinformował strony o wszyciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego dotyczącego wywłaszczenia nieruchomości położonej w K., zapisanej w KW Nr [...] stanowiącej własność Z. R.
Następnie postanowieniem z dnia [...] października 2007 r., nr [...] Minister Budownictwa zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr [...].
W wyniku skargi do Sądu wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 434/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2008 r. utrzymujące w mocy postanowienie o zawieszeniu postępowania z dnia [...] października 2007 r.
W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Minister Infrastruktury odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady narodowej w K. z dnia z dnia [...] września 1953 r.
Od decyzji powyższej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył adw. J. D.
Zawiadomieniem z dnia 7 lutego 2011 r. organ poinformował strony, że nie jest możliwe rozpoznanie sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 kpa ze względu na konieczność analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego. Jednocześnie organ wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 30 czerwca 2011 r.
Pismem z dnia 25 marca 2011 r. adw. J. D. działający w imieniu M. C., B. B., A. L. i E. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...].
W skardze strony wnosiły o zobowiązanie Ministra do wydania w terminie 24 dni decyzji w sprawie oraz wydanie przez Sąd postanowienia sygnalizacyjnego o jakim mowa w przepisie art. 155 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi względnie o umorzenie postępowania. Jednocześnie organ wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2011 r. wydana została decyzja nr [...], w której organ uchylił swą poprzednią decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – daje "ppsa" - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej.
Wskazać tu należy, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ prowadził co prawda postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu.
Zgodnie z treścią do art. 149 ppsa Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisu prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazać organowi sposobu rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Jak wynika z materiału dokumentacyjnego, w rozpoznawanej sprawie po wniesieniu skargi na bezczynność, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, Minister Infrastruktury wydał w dniu [...] kwietnia 2011 r. decyzję, którą uchylił swą poprzednią decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r., a której to decyzji dotyczył wniosek skarżących o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W tej sytuacji postępowanie sądowe w niniejszej sprawie uznać należało za bezprzedmiotowe.
Wskazać bowiem należy, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – nie pozostaje on w bezczynności.
Co do bezprzedmiotowości postępowania w niniejszej sprawie, nie ma wątpliwości również strona skarżąca, co wyraził jej pełnomocnik w piśmie procesowym z dnia 18 lipca 2011 r. – choć podtrzymał jednocześnie stanowisko o nieuwzględnienie wniosku organu o umorzenie postępowania. W piśmie niniejszym strona podtrzymała również wniosek o wydanie przez Sąd postanowienia sygnalizacyjnego w trybie art. 155 ppsa.
Zgodnie z treścią przepisu art. 155 skład orzekający sądu może, w razie stwierdzenia w toku rozpoznawania sprawy istotnych naruszeń prawa lub okoliczności mających wpływ na ich powstanie, poinformować właściwe organy lub ich organy zwierzchnie o tych uchybieniach.
W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że przypadku umorzenia postępowania Sąd nie ma możliwości zastosowanie przepisu art. 155 ppsa, gdyż nie rozpatruje sprawy merytorycznie. Ponadto jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 października 2008 r., sygn. akt II SAB/Wa 131/08 w postępowaniu wywołanym skargą na bezczynność, Sąd nie wnika w merytoryczną poprawność działania organu co do istoty wniosku strony, a jedynie bierze pod uwagę sam fakt czy w dacie orzekania organ załatwił w przewidzianej prawem formie żądanie strony zawarte we wniosku.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.