I SAB/Wa 153/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, uznając sprawę za niedopuszczalną z powodu braku właściwości sądu.
Skarżący złożył skargę na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie rozpoznania wniosku dotyczącego waloryzacji świadczenia uzupełniającego. Wniosek ten, przekazany przez Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczył kwestii niezgodności przepisów dotyczących świadczeń wychowawczych i uzupełniających. Sąd uznał, że odpowiedź na taki wniosek nie jest aktem lub czynnością podlegającą kontroli sądowoadministracyjnej, a zatem skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżący M. S. złożył skargę na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 13 grudnia 2023 r. Wniosek ten, pierwotnie skierowany do Rzecznika Praw Obywatelskich, dotyczył zajęcia stanowiska w sprawie waloryzacji świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, analogicznie do wzrostu świadczenia wychowawczego, wskazując na potencjalne luki w przepisach. Po przekazaniu wniosku do Biura Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, skarżący zwrócił się do Ministra z ponagleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając skargę, stwierdził, że przedmiotowy wniosek nie dotyczy aktu lub czynności podlegającej kontroli sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, sąd uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zwracając jednocześnie skarżącemu uiszczoną kwotę wpisu sądowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, odpowiedź na taki wniosek nie stanowi aktu lub czynności podlegającej kontroli sądowoadministracyjnej, a zatem sprawa nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek skarżącego o zajęcie stanowiska w sprawie waloryzacji świadczeń lub niezgodności konstytucyjnych nie mieści się w tym katalogu, co czyni skargę niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu w przypadku braku właściwości sądu.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.ś.u. art. 11
Ustawa o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji
u.RPO art. 11
Ustawa o Rzeczniku Praw Obywatelskich
k.p.a.
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 232 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek skarżącego nie dotyczy aktu lub czynności podlegającej kontroli sądowoadministracyjnej.
Godne uwagi sformułowania
Merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola jej dopuszczalności. Odpowiedź na złożony w tym przedmiocie wniosek nie stanowi aktu lub czynności podlegającej kontroli sądowoadministracyjnej.
Skład orzekający
Łukasz Trochym
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi na bezczynność organu w sprawach niepodlegających kognicji sądów administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju wniosku, który nie jest aktem lub czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy dopuszczalności skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Dane finansowe
WPS: 100 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SAB/Wa 153/24 - Postanowienie WSA w Warszawie Data orzeczenia 2024-07-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-06-07 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Łukasz Trochym /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Minister Pracy i Polityki Społecznej Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 58 par. 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Trochym (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o zrównanie wymiaru świadczenia uzupełniającego ze świadczeniem wychowawczym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić M. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Uzasadnienie M. S. (dalej zwany "skarżącym") pismem z 14 maja 2024 r. zatytułowanym jako "ponaglenie", wniósł skargę na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w rozpoznaniu jego wniosku z 13 grudnia 2023 r. złożonego w przedmiocie zajęcia stanowiska dotyczącego waloryzacji świadczenia uzupełniającego dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, analogicznie do wzrostu wysokości świadczenia wychowawczego. Przebieg postępowania w związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem przedstawia się następująco. Złożony przez skarżącego wniosek z 13 grudnia 2023 r. został skierowany do Rzecznika Praw Obywatelskich. Wniosek ten zawierał przedstawienie stanowiska skarżącego odnoszącego się do konieczności uwzględnienia osób niepełnosprawnych, pobierających świadczenie na podstawie ustawy z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz. U. z 2023 r. poz. 156) w katalogu osób, którym przysługuje świadczenie wychowawcze. Skarżący powołując art. 11 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o Rzeczniku Praw Obywatelskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 1058) zwrócił się o podjęcie interwencji przez Rzecznika Praw Obywatelskich w kwestii zaistniałej, w jego ocenie, luki w przepisach. Wniosek ten został przekazany przez Rzecznika Praw Obywatelskich do Biura Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych przy piśmie z 27 grudnia 2023 r. Skarżący pismem z 12 marca 2024 r. zwrócił się do Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z pismem zatytułowanym "ponagleniem", o przekazanie informacji w przedmiocie stanu sprawy zainicjowanej wniesionym przezeń wnioskiem. Skarżący powołał przy tym przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. 572 t.j., powoływanej dalej jako "Kodeks postępowania administracyjnego") odnoszące się do terminów załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Skargę na bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dokładnie Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, będącego sekretarzem stanu w urzędzie obsługującym ww. Ministra) wniósł skarżący w piśmie datowanym na 14 maja 2024 r. Skarżący zażądał stwierdzenia bezczynności ww. organu. W odpowiedzi na skargę Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przedstawił przebieg czynności związanych z procedowaniem wniosku złożonego przez skarżącego, jednocześnie wnosząc o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 t.j., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola jej dopuszczalności. Kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 p.p.s.a. który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia, opinie i akty w nim wymienione (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760) jak również postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). Jeżeli sąd administracyjny stwierdzi brak właściwości do rozpoznania skargi, wówczas skarga podlega odrzuceniu, w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przedmiotem wniesionej przez skarżącego skargi jest bezczynność Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w rozpoznaniu wniosku z 13 grudnia 2023 r. Wnioskiem tym skarżący zwrócił się o zajęcie stanowiska w przedmiocie ewentualnych niezgodności konstytucyjnych regulacji dotyczących świadczeń wychowawczych i uzupełniających. Wyjaśnić przy tym należy, że odpowiedź na złożony w tym przedmiocie wniosek nie stanowi aktu lub czynności podlegającej kontroli sądowoadministracyjnej, przewidzianej dla aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że sprawa nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, a zatem i zarzut skarżącego ujęty w treści jego skargi, odnoszący się do bezczynności Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie rozpoznania wniosku, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI