I SAB/WA 152/25

I SAB/Wa 152/25 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-10-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Przemysław Żmich /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art 58 par 1 pkt 1 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z skargi M. G. na bezczynność Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie rozpoznania zawiadomienia z 2 maja 2025 r. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie niepodjęcia działań, w szczególności niezawiadomienia właściwej prokuratury, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Regionalnej Izby Obrachunkowej, na skutek zawiadomienia M. G. z 2 maja 2025 r. dotyczącego rażących nieprawidłowości Banku Gospodarstwa Krajowego przy wydatkowaniu środków publicznych w ramach Rządowego Funduszu Polski Ład - Programu Inwestycji Strategicznych w zakresie wykonania zadania pn. Budowa wielopokoleniowych stref aktywności fizycznej i wypoczynku w gminie P., o którym mowa w umowie z 30 marca 2023 r. nr WGPRiIT.272.0016.2023. W skardze wniósł o uznanie bezczynności Szefa Kancelarii Prezydenta RP w sprawie zawiadomienia z 2 maja 2025 r. oraz o zobowiązanie Szefa Kancelarii do podjęcia stosownych działań oraz poinformowania skarżącego o ich realizacji.
W odpowiedzi na skargę Szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu podniósł, że sprawa objęta niniejszą skargą na bezczynność nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej zwanej "ppsa" nie dotyczą czynności podejmowanych przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej jako Głowy Państwa. Prezydent RP, jako konstytucyjny organ władzy wykonawczej, nie wykonuje zadań organu administracji publicznej, nie podejmuje władczych rozstrzygnięć w sferze praw i obowiązków podmiotów prywatnych w procedurze administracyjnej, w szczególności na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie jest też organem nadzoru nad Bankiem Gospodarstwa Krajowego. Wobec tego także Kancelaria Prezydenta RP, jako organ pomocniczy zapewniający obsługę Głowy Państwa, nie jest organem administracji publicznej i nie ingeruje w działalność właściwych organów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niedopuszczalna.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U z 2024 r. poz. 1267) – dalej zwanej "pusa". Zgodnie z art. 1 tej ustawy sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola, o której mowa wyżej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Według art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej zwanej "ppsa" kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Według art. 3 § 2a ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (kpa).
Z kolei art. 3 § 3 ppsa przewiduje, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Z opisanego wyżej stanu prawnego wynika, że kontrola sądowoadministracyjna obejmuje działalność organów administracji publicznej lub organów bądź podmiotów, które z mocy prawa lub poprzez powierzenie wykonują zadania z zakresu administracji publicznej.
Skarżący pomija to, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jest konstytucyjnym organem władzy państwowej, organem władzy wykonawczej (art. 7 i art. 10 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 r.). Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jest najwyższym przedstawicielem Rzeczypospolitej Polskiej i gwarantem ciągłości władzy państwowej. Prezydent Rzeczypospolitej czuwa nad przestrzeganiem Konstytucji, stoi na straży suwerenności i bezpieczeństwa państwa oraz nienaruszalności i niepodzielności jego terytorium. Prezydent Rzeczypospolitej wykonuje swoje zadania w zakresie i na zasadach określonych w Konstytucji i ustawach (art. 126 Konstytucji RP). Organem pomocniczym Prezydenta Rzeczypospolitej jest Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej. Prezydent Rzeczypospolitej nadaje statut Kancelarii oraz powołuje i odwołuje Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej (art. 143 Konstytucji RP).
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, a tym bardziej Kancelaria Prezydenta RP i jej Szef, nie są organami administracji publicznej w rozumieniu art. 79 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 pusa, Konstytucja i ustawy nie przyznają tymże podmiotom żadnych kompetencji do prowadzenia i załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej dotyczących wydatkowania środków publicznych.
Zatem działania ze sfery finansów publicznych podejmowane przez Szefa Kancelarii Prezydenta RP, jako reprezentanta organu pomocniczego Głowy Państwa (jego Kancelarii), nie należą do czynności i aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego, tym samym nie mogą być przedmiotem skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ppsa.
Wobec tego należało uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność jest niedopuszczalna.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa orzekł, jak w sentencji.