III OZ 93/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi na bezczynność organu, uznając, że sprawa została już prawomocnie osądzona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K.J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wniosku z 2016 r. o wydanie zaświadczenia, ponieważ sprawa ta została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem z 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy postanowienie WSA, oddalając zażalenie skarżącego na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy sprawa została już prawomocnie osądzona.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 621/24, którym odrzucono skargę skarżącego na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 3 stycznia 2016 r. o wydanie zaświadczenia. Sąd I instancji odrzucił skargę, wskazując, że sprawa bezczynności Ministra została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem WSA z dnia 28 maja 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 99/24. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona. Sąd podkreślił, że warunkiem zastosowania tego przepisu jest tożsamość spraw podmiotowa i przedmiotowa. W niniejszej sprawie, zarówno skarga w sprawie II SAB/Wa 99/24, jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i dotyczyły tego samego przedmiotu zaskarżenia, co oznacza ich tożsamość. W związku z tym, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił ponownie wniesioną skargę. Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd powinien odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeśli sprawa pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona.
Uzasadnienie
Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. nakazuje odrzucenie skargi, gdy sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona. Kluczowe jest stwierdzenie tożsamości podmiotowej i przedmiotowej spraw. W tym przypadku, poprzedni wyrok WSA rozstrzygnął merytorycznie, że organ nie pozostawał w bezczynności, co czyni kolejną skargę na tę samą bezczynność niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 58 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sprawa została już prawomocnie osądzona, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych.
Skład orzekający
Jerzy Stelmasiak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Stosowanie zasady res iudicata w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności w kontekście skarg na bezczynność organów."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy poprzednie orzeczenie było merytoryczne i prawomocne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnej zasady procesowej res iudicata, ale jej stan faktyczny jest rutynowy i nie zawiera elementów zaskoczenia.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII OZ 93/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-03-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-02-21 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Stelmasiak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6192 Funkcjonariusze Policji 658 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Sygn. powiązane II SAB/Wa 621/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2024-12-16 Skarżony organ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art.58 §1 pkt 4 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 grudnia 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 621/24 o odrzuceniu skargi K.J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z 3 stycznia 2016 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 16 grudnia 2024 r. odrzucił skargę K.J. (dalej: skarżący) na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z 3 stycznia 2016 r. o wydanie zaświadczenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że sprawa bezczynności Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polegająca na niezałatwieniu wniosku skarżącego z 3 stycznia 2016 r. została rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 maja 2024 r. II SAB/Wa 99/24. Uznając, że sprawa w tym przedmiocie została już prawomocnie rozstrzygnięta, Sąd I instancji odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z treści powołanego przepisu wynika, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku lub została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie lub zaniechanie organu (res iudicata), skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. W przedmiotowej sprawie istotne jest, że sprawa bezczynności Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polegająca na niezałatwieniu wniosku skarżącego z 3 stycznia 2016 r. została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem oddalającym skargę z 28 maja 2024 r. II SAB/Wa 99/24. Sąd rozstrzygnął już zatem merytorycznie, że w sprawie wniosku skarżącego z 3 stycznia 2016 r. organ nie pozostawał w bezczynności. W konsekwencji uznać należy, że skoro zarówno skarga w sprawie II SAB/Wa 99/24, jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia, to oznacza, że obydwie te skargi są tożsame przedmiotowo i podmiotowo. W związku z powyższym Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., prawidłowo odrzucił ponownie wniesioną skargę. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI