I SAB/Wa 132/22

I SAB/Wa 132/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-11-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-03-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Łukasz Trochym /przewodniczący/
Mateusz Rogala /sprawozdawca/
Przemysław Żmich
Symbol z opisem
6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
659
Hasła tematyczne
Gospodarka mieniem
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 149 par. 1,  par. 1a,  par. 2,  art. 58 par. 1 pkt 4,  art. 286 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 37 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Trochym, Sędziowie sędzia WSA Przemysław Żmich, asesor WSA Mateusz Rogala (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta m.st. Warszawy w sprawie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską oddala skargę.
Uzasadnienie
W piśmie z dnia 8 marca 2022 r. S. R. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta m.st. Warszawy w rozpoznaniu jego wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość przejętą dekretem z dnia 16 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy, położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. jako "[...]".
Skarżący wniósł o:
1) stwierdzenie, że Prezydent m.st. Warszawy dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, zarzucając zwłaszcza naruszenie art. 35 § 1, § 2 i § 3, art. 12 § 1 i § 2, a także art. 36 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., powoływanej dalej jako k.p.a.),
2) zobowiązanie organu do załatwienia sprawy,
3) stwierdzenie, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
4) zobowiązanie organu do stwierdzenia albo uznania uprawnienia skarżącego,
5) orzeczenie o istnieniu uprawnienia skarżącego,
6) przyznanie od organu na rzecz skarżącego 20.000 zł tytułem sumy pieniężnej wskazanej w art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.),
7) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania,
8) skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że wniosek o odszkodowanie został złożony w 1974 r. Uprzednio odnośnie przewlekłości postępowania orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wydając wyrok z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 462/12, m.in. stwierdzając przewlekłe prowadzenie postępowania i zobowiązując organ do rozpoznania wniosku.
Ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2020 r. sygn. akt I SAB/Wa 473/19 stwierdził przewlekłe prowadzenie postępowania i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku, a wyrok ten w zakresie stwierdzenia przewlekłości jest prawomocny.
Skarżący zażaleniem z dnia 1 lutego 2022 r., na podstawie art. 37 § 1 k.p.a., zażalił się do Wojewody Mazowieckiego na przewlekłe prowadzenie postępowania.
Zdaniem skarżącego, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2020 r. obejmuje okres postępowania (i jego przewlekłości) do daty wyrokowania, tj. do dnia 28.04.2020 r. Orzeczenie sądu administracyjnego odnośnie przewlekłości (wskutek niniejszej skargi) może dotyczyć co najmniej okresu postępowania nieobjętego uprzednio orzekaniem sądu administracyjnego, a zatem może dotyczyć okresu od daty wydania wyroku z dnia 28.04.2020 r. Na poparcie swojego stanowiska skarżący przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 262/16.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że akta nieruchomości, której dotyczy postępowanie, zostały przesłane w dniu 25 maja 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w związku ze skargą S. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania i do dnia dzisiejszego nie zostały zwrócone. W związku z powyższym, w ocenie organu, termin na wydanie orzeczenia w tej sprawie nie rozpoczął jeszcze biegu.
W piśmie z dnia 4 listopada 2022 r. organ poinformował, że postanowieniem z dnia 4 listopada 2022 r. nr 464/SD/2022 zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie wniosku o przyznanie odszkodowania za wyżej wskazaną nieruchomość.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności, należy zauważyć, że rozpatrywana w niniejszej sprawie skarga jest kolejną skargą S. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta m.st. Warszawy w sprawie z wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość przejętą dekretem z dnia 16 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy, położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. jako "[...]".
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2019 r. sygn. akt I SAB/Wa 205/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. R. na przewlekłe prowadzenie postępowania w tej sprawie, powołując się na przesłankę powagi rzeczy osądzonej, bowiem sprawa ze skargi na przewlekłość postępowania w tej sprawie została już uprzednio zakończona wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 462/12.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 grudnia 2019 r. sygn. akt I OZ 1260/19 uchylił postanowienie Sądu I instancji z dnia 25 czerwca 2019 r., stwierdzając, że WSA w Warszawie w wyroku z dnia 20 marca 2013 r. oceniał przewlekłość postępowania jedynie do dnia wyrokowania i taki jest też zakres przedmiotowy powagi rzeczy osądzonej tego orzeczenia. W związku z powyższym nie można przyjąć, że w sprawie zachodzi sytuacja opisana w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. NSA nakazał Sądowi I instancji rozpoznanie skargi i zbadanie przewlekłości postępowania zaistniałej w okresie po wyrokowaniu w sprawie sygn. akt I SAB/Wa 462/12.
Kierując się tymi wytycznymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2020 r. sygn. akt I SAB/Wa 473/19 ponownie zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wyrok w tej części jest prawomocny od dnia 24 czerwca 2021 r.
W świetle przywołanego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2019 r. należy zgodzić się ze skarżącym, że wyrok z dnia 28 kwietnia 2020 r. sygn. akt I SAB/Wa 473/19 rozpoznał sprawę przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezydenta m.st. Warszawy jedynie do dnia wyrokowania, a więc w tej sprawie stan powagi rzeczy osądzonej nie występuje w zakresie przewlekłości organu od dnia 28 kwietnia 2020 r. Brak było zatem podstaw do odrzucenia skargi w niniejszej sprawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd ograniczył się natomiast do zbadania, czy w niniejszej sprawie organ od dnia 28 kwietnia 2020 r. do dnia wyrokowania (tj. 7 listopada 2022 r.) prowadził postępowanie w sposób przewlekły.
Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia organowi akt albo, w przypadku, o którym mowa w § 1a (który dotyczy sytuacji gdy akta administracyjne sprawy są prowadzone w postaci elektronicznej, a więc nie ma zastosowania w tej sprawie), odpisu orzeczenia. Jak wynika z akt sprawy sygn. akt I SAB/Wa 473/19, prawomocny wyrok w tej sprawie wraz z aktami sprawy nie został jeszcze doręczony organowi administracji. Wyznaczony tym wyrokiem termin dwóch miesięcy do załatwienia sprawy nie rozpoczął zatem jeszcze biegu. W konsekwencji nie można zarzucić organowi przewlekłego prowadzenia postępowania, skoro nie upłynął jeszcze termin do jego zakończenia wyznaczony prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. Trudno bowiem przyjąć, że postępowanie administracyjne jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a.), skoro nie rozpoczął biegu termin wyznaczony do jej załatwienia, a organ nie dysponował aktami administracyjnymi sprawy, gdyż nie zostały one jeszcze zwrócone w związku z toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym z poprzednio złożonej skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania.
Z podanych wyżej przyczyn Sąd uznał, że organ nie prowadził w sposób przewlekły postępowania w sprawie wniosku o ustalenie odszkodowania za opisaną na wstępie nieruchomość. Skarga na przewlekłość postępowania nie mogła zatem zostać uwzględniona. W związku z tym Sąd nie mógł również uwzględnić pozostałych wniosków skargi, bowiem zgodnie z art. 149 § 1, § 1a i § 2 p.p.s.a. rozstrzygnięcie, którego domagał się skarżący, może zostać wydane jedynie w przypadku uwzględnienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 p.p.s.a.