I SAB/Wa 125/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę funkcjonariusza Służby Więziennej na bezczynność organu w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego, uznając, że organ nie pozostawał w bezczynności, a sprawa była już zakończona pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.
Skarga dotyczyła bezczynności Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego dla funkcjonariusza A. P. Po uchyleniu wcześniejszych decyzji przez NSA, organ wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku, co skarżący uznał za sprzeczne z prawem. Organ następnie pozostawił wniosek bez rozpoznania. Sąd administracyjny oddalił skargę na bezczynność, stwierdzając, że postępowanie zostało zakończone przed wniesieniem skargi i nie jest władny oceniać zasadności pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Skarżący A. P., funkcjonariusz Służby Więziennej, złożył skargę na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w przedmiocie rozpoznania wniosku o przydział lokalu mieszkalnego. Wcześniejsze decyzje odmawiające przydziału zostały uchylone przez NSA, który nakazał ponowne rozpatrzenie wniosku. Organ wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku, wskazując lokal, o który występuje. Skarżący uznał to wezwanie za sprzeczne z prawem i przepisami ustawy o Służbie Więziennej. W odpowiedzi organ pozostawił wniosek bez rozpoznania. Po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Generalny Służby Więziennej wyjaśnił, że wniosek został pozostawiony bez rozpoznania z powodu braku skonkretyzowania żądania, a w międzyczasie przydzielono lokale innym funkcjonariuszom. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organ nie pozostawał w bezczynności, ponieważ postępowanie zakończyło się pozostawieniem wniosku bez rozpoznania przed wniesieniem skargi. Sąd podkreślił, że nie jest władny oceniać zasadności tej decyzji w ramach skargi na bezczynność. Zauważono również, że skarżący pobiera równoważnik pieniężny za brak lokalu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli postępowanie zostało zakończone (np. przez pozostawienie wniosku bez rozpoznania) przed wniesieniem skargi na bezczynność.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny jest władny zobowiązać organ do wydania aktu tylko wtedy, gdy jego wydanie jest obligatoryjną konsekwencją zakończenia postępowania. W tej sprawie postępowanie zakończyło się pozostawieniem wniosku bez rozpoznania przed wniesieniem skargi, co wyklucza bezczynność organu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzekanie w przedmiocie oddalenia skargi.
u.s.w.
Ustawa o Służbie Więziennej
Przepisy dotyczące przydziału lokali mieszkalnych.
Pomocnicze
k.p.a. art. 64 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
p.p.s.a. art. 52 § § 4
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.
u.s.w. art. 89 § § 1
Ustawa o Służbie Więziennej
Przyznanie równoważnika pieniężnego za brak mieszkania.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie szczegółowych zasad przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater oraz norm powierzchni mieszkalnej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej i członkom ich rodzin
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie w sprawie przydziału lokalu zostało zakończone pozostawieniem wniosku bez rozpoznania przed wniesieniem skargi na bezczynność. Sąd w ramach skargi na bezczynność nie ocenia zasadności merytorycznej postępowania głównego.
Odrzucone argumenty
Organ pozostawał w bezczynności w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego.
Godne uwagi sformułowania
Sąd administracyjny jest władny zobowiązać organ administracji publicznej do wydania określonego aktu administracyjnego tylko wtedy, gdy jego wydanie jest obligatoryjną konsekwencją zakończenia postępowania administracyjnego. Sąd w niniejszej sprawie, ze skargi na bezczynność organu nie jest władny oceniać zgodności z prawem postępowania w sprawie z wniosku o przydział lokalu mieszkalnego.
Skład orzekający
Anna Lech
przewodniczący sprawozdawca
Anna Tarnowska-Mieliwodzka
członek
Joanna Banasiewicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Zakres kognicji sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność organu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zakończenia postępowania przed wniesieniem skargi na bezczynność.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i bezczynności organu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mało interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
administracja publiczna
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SAB/Wa 125/04 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-12-21 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-08-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Lech /przewodniczący sprawozdawca/ Anna Tarnowska-Mieliwodzka Joanna Banasiewicz Symbol z opisem 6211 Przydział i opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz kwatery tymczasowej w służbach mundurowych Sygn. powiązane I OSK 664/05 - Wyrok NSA z 2006-03-22 Skarżony organ Dyrektor Zakładu Karnego Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz asesor WSA Anna Tarnowska-Mieliwodzka Protokolant Joanna Kaklin po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przydział lokalu mieszkalnego oddala skargę Uzasadnienie I SAB/Wa 125/04 UZASADNIENIE A. P. złożył skargę, w której wnosił o zobowiązanie Dyrektora Generalnego Służby Więziennej do wydania decyzji w sprawie przydzielenia skarżącemu lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu skargi podał, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r. Dyrektor Generalny Służby Więziennej odmówił mu przydzielenia lokalu mieszkalnego. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] października 2001 r. Wyżej wymienione decyzje zostały uchylone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2003 r. (sygn. akt I SA 2957/01). W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego o przydzielenie lokalu mieszkalnego winien być ponownie rozpatrzony przez organ na podstawie aktualnego stanu prawnego. Pismem z dnia 22 grudnia 2003 r. skarżący został wezwany przez organ do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie lokalu, o którego przydzielenie występuje. Pismem z dnia 22 grudnia 2003 r. skarżący poinformował organ, że wezwanie z dnia 22 grudnia 2003 r. jest sprzeczne z treścią art. 64 § 2 kpa, sprzeczne z przepisami ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 lutego 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału i opróżniania lokali mieszkalnych i tymczasowych kwater oraz norm powierzchni mieszkalnej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej i członkom ich rodzin (Dz. U. Nr 35, poz. 304). Pismem z dnia 22 stycznia 2004 r. organ poinformował skarżącego, że pozostawia sprawę bez rozpoznania. W dniu 14 maja 2004 r. skarżący na zasadzie art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w drodze wydania odpowiedniej decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Służby Więziennej podał, że wniosek o przydział lokalu mieszkalnego składany przez A. P. w sytuacji, gdy organ nie dysponował żadnym wolnym lokalem do zadysponowania, Centralny Zarząd Służby Więziennej pozostawił bez rozpoznania, z uwagi na brak skonkretyzowania żądania. W lutym oraz w maju 2004 r. Centralny Zarząd Służby Więziennej uzyskał dwa wolne lokale, które przydzielił innym funkcjonariuszom Centralnego Zarządu. A. P. odwołał się od tych decyzji. Obecnie Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. na skutek odwołania A. P. uchylił jedną z tych decyzji, natomiast odwołanie A. P. od drugiej decyzji jest aktualnie rozpatrywane przez Ministra Sprawiedliwości. W związku z toczącymi się postępowaniami w sprawie przedmiotowych przydziałów nie można się zgodzić z twierdzeniem skarżącego o bezczynności Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Ponadto w dniu [...] lipca 2004 r. Dyrektor Generalny Służby Więziennej wydał decyzję adresowaną bezpośrednio do A. P., odmawiającą przyznania mu wnioskowanych lokali. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie mogła być uwzględniona. Sąd administracyjny jest władny zobowiązać organ administracji publicznej do wydania określonego aktu administracyjnego tylko wtedy, gdy jego wydanie jest obligatoryjną konsekwencją zakończenia postępowania administracyjnego. Postępowanie z wniosku A. P. z dnia 22 czerwca 2001 r. i 18 lipca 2001 r. o przydział lokalu mieszkalnego zakończone zostało na podstawie art. 64 § 2 kpa pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, o czym skarżący został poinformowany w piśmie z dnia 22 stycznia 2004 r., a więc przed wniesieniem skargi na bezczynność. Sąd w niniejszej sprawie, ze skargi na bezczynność organu nie jest władny oceniać zgodności z prawem postępowania w sprawie z wniosku o przydział lokalu mieszkalnego. Stwierdzić jednak należy, że uprawnienie funkcjonariusza, do otrzymania lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej może być zrealizowane również w formie zastępczej poprzez przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu, zaś w przypadku braku możliwości przyznania lokalu przyznaje się równoważnik pieniężny za brak mieszkania, zgodnie z art. 89 § 1 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761 ze zm.). Skarżący A. P. na rozprawie przed sądem oświadczył, że pobiera równoważnik za brak lokalu. W tej sytuacji sąd nie dopatrzył się bezczynności Dyrektora Generalnego Służby Więziennej i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI