I SAB/SZ 23/24

I SAB/Sz 23/24 - Postanowienie WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-04-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Anna Sokołowska /przewodniczący/
Jolanta Kwiecińska
Marzena Kowalewska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 3 par 2 pkt 8, art. 58 par 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi E. C. na bezczynność G. Z. K. w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej E. C. uiszczony wpis od skargi w wysokości [...]) złotych.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 czerwca 2023 r. E. C. (dalej: "Skarżąca") zwróciła się do Gminnego Zakładu Komunalnego w B. (dalej: "Gminny Zakład Komunalny", "organ") z prośbą o:
- udostępnienie do wglądu dokumentów związanych z podłączeniem działki [...], obręb ewidencyjny [...], B. , w tym dokumentów wykazujących spełnienie warunków do przyłączenia wskazanej nieruchomości do sieci;
- udzielenie informacji czy W. K., ubiegając się o przyłączenie do sieci przedłożył zgodę E. C. jako współwłaścicielki działki [...], obręb ewidencyjny [...], B. , oraz współwłaścicielki przyłącza w tej drodze wybudowanego na jej koszt;
- udzielenie informacji czy W. K. przedłożył zgody innych współwłaścicieli działki [...], obręb [...], B. .
Następnie wnioskiem z dnia 29 listopada 2023 r., Skarżąca działając przez swojego pełnomocnika, zwróciła się o udostępnienie informacji publicznej w zakresie:
treści wydanych przez Gminny Zakład Komunalny warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej nieruchomości stanowiącej działkę [...], obręb ewidencyjny [...], B. , stanowiącej własność W. K.,
wskazania, czy przy wydawaniu warunków technicznych przyłączania do sieci wodociągowej, położonej w drodze gminnej nr [...], nieruchomości stanowiącej działkę o numerze [...], obręb ewidencyjny [...], B. , należącej do W. K. wzięto pod uwagę to, iż podłączenie do sieci wodociągowej przedmiotowej nieruchomości będzie prowadzone przez przyłącze wodociągowe, stanowiące urządzenie będące własnością E. C., które to usytuowane jest na działce nr [...], nr ewidencyjny [...], B. ,
wskazania, czy przy ubieganiu się o wydanie warunków technicznych o przyłączenie do sieci wodociągowej nieruchomości stanowiącej działkę [...], obręb ewidencyjny [...], B. , W. K. przedłożył zgodę E. C. jako właścicielki przyłącza na działce [...], obręb [...], B. ,
wskazania, czy Gminny Zakład Komunalny przy wydawaniu warunków technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej nieruchomości, stanowiącej działkę [...], obręb ewidencyjny [...], B. , wymagał od właściciela nieruchomości, tj. W. K.:
zgody E. C. jako właścicielki urządzenia stanowiącego przyłącze na działce [...], obręb [...], B. , na podłączenie do sieci poprzez to przyłącze,
zgody pozostałych współwłaścicieli działki [...], obręb ewidencyjny [...], B. , w której to biegnie przyłącze do sieci wodociągowej usytuowanej w drodze gminnej [...], a jeśli zgody takie były przedłożone to przesłania kopii przedmiotowych zgód, bądź też wskazania terminu, w którym E. C. mogła zapoznać się z tymi dokumentami na terenie Gminnego Zakładu Komunalnego, bowiem jeśli zgody takie zostały przedłożone może świadczyć to o popełnieniu przestępstwa,
w przypadku odpowiedzi negatywnej na punkt 4 - wskazania, co było przyczyną odstąpienia przez Gminny Zakład Komunalny od ustalenia czy W. K. posiada wymagane prawem zgody innych osób na wykonanie przyłącza do sieci wodociągowej (właścicieli urządzeń i współwłaścicieli działek przez które biegnie przyłącze jego nieruchomości do drogi gminnej 337).
Jednocześnie, Skarżąca pismem z dnia 29 listopada 2023 r., wniosła ponaglenie w zakresie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 9 czerwca 2023 r.
Pismem z dnia 16 stycznia 2024 r. Gminny Zakład Komunalny udzielił odpowiedzi na ww. wnioski, w tym w zakresie kolejno pkt 2 i 4, pkt 3 i 5 wniosku z 29 listopada 2023r., zaś w zakresie pkt 1 przesłał żądane dokumenty. Ww. pismo organ wysłał przesyłką kurierską ([...]) w dniu 30 stycznia 2024 r., którą pełnomocnik Skarżącej odebrał w dniu 31 stycznia 2024 r.
W dniu 31 stycznia 2024 r. pełnomocnik Skarżącej wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Gminnego Zakładu Komunalnego, wnosząc o:
1. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, co miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
2. zobowiązanie do załatwienia sprawy niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni;
3. zasądzenie od Gminnego Zakładu Komunalnego na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych,
W odpowiedzi na skargę Gminy Zakład Komunalny wniósł o oddalenie skargi, ewentualnie o umorzenie postępowania w przedmiocie zobowiązania Gminnego Zakładu Komunalnego do załatwienia sprawy niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni, stwierdzenie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, nie wymierzanie z urzędu grzywny w oparciu o art. 149 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W piśmie procesowym z dnia 14 marca 2024 r. pełnomocnik Skarżącej podtrzymał skargę wskazując, że pismo organu udzielające odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej zostało odebrane w dniu 31 stycznia 2024 r., zaś skarga do Sądu wysłana przed tym jak pełnomocnik zapoznał się z treścią pisma organu. Skarżąca została poinformowana, że odpowiedź organu i skarga wyminęły się, jednakże nie zadeklarowała wycofania skargi, z uwagi na zaniedbania organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 1 § 2 ww. ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a tego przepisu.
Według art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przepis art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Przepisy p.p.s.a. nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia bądź też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).
Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: "u.d.i.p.") bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy podmiot ten – będąc w posiadaniu żądanej informacji – nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Przez to milczenie należy rozumieć brak aktywności organu w jednej z przewidzianych przepisami form.
W przedmiotowej sprawie kluczowy jest fakt, iż Skarżąca wywiodła skargę na bezczynność Gminnego Zakładu Komunalnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z 9 czerwca 2023 r., poszerzonego pismem z 29 listopada 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej już po udostępnieniu mu przez organ żądanej informacji. Tym samym Gminny Zakład Komunalny - przed wniesieniem skargi na jego bezczynność do Sądu – zakończył postępowanie zainicjowane ww. wnioskami. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismo zawierające odpowiedź organu zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 31 stycznia 2024 r. o godz. 12.59. Skoro skarga na bezczynność została nadana do Sądu 31 stycznia 2024 r. o godz. 15.29, to należy uznać, iż w chwili jej wniesienia Skarżąca (jej pełnomocnik) posiadała wiedzę o udostępnieniu żądanej informacji publicznej, czemu pełnomocnik nie zaprzecza. Jednocześnie wniesienie skargi przed zapoznaniem się z treścią udzielonej odpowiedzi pozostaje bez znaczenia. Dodatkowo z pisma z dnia 14 marca 2024 r. wynika, że Skarżąca kwestionuje zaniedbanie organu w udzielonej informacji publicznej tj. bezczynność organu w udzielonej informacji publicznej.
Stąd przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie pozostaje bezczynność organu w przedmiocie udzielonej informacji publicznej.
W tym miejscu podkreślić należy, że w świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: "NSA") z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19, wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania prowadzonego przez organ administracji publicznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ww. uchwale bezczynność została zdefiniowana jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych bądź w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Z treści przywołanych definicji normatywnych należy wywieść, iż organ jest bezczynny, jeżeli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. Formalnie powyższa uchwała odnosi się do spraw zakończonych decyzją administracyjną, jednakże rozważania zawarte w jej uzasadnieniu pozostają aktualne dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi.
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela również stanowisko zawarte w postanowieniu NSA z 7 grudnia 2021 r., sygn. akt III OSK 7055/21, wedle którego stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przestaje w sensie prawnym istnieć wówczas, gdy organ administracji publicznej załatwi sprawę (zakończy postępowanie) we właściwej formie, chociażby nawet uczynił to po wymaganym terminie. Na gruncie u.d.i.p. nie można zatem mówić o bezczynności organu, gdy organ ten, uwzględniając wniosek, udostępni uprzednio informację publiczną w formie czynności materialno-technicznej (tożsama argumentacja została przedstawiona m.in. w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: z 7 lipca 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 197/20; z 25 czerwca 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 2/21; z 7 października 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 40/21; w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 29 grudnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Kr 202/21; w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 15 marca 2022 r., sygn. akt IV SAB/Po 179/21).
W konsekwencji okoliczność, iż pełnomocnik Skarżącej wywiódł do tut. Sądu skargę na bezczynność organu już po otrzymaniu wnioskowanej informacji publicznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi, która to przeszkoda mieści się w kategorii "innych przyczyn" wskazanych w wyż. cyt. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.