I SAB/Sz 17/24

I SAB/Sz 17/24 - Wyrok WSA w Szczecinie
Data orzeczenia
2024-04-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sędziowie
Jolanta Kwiecińska /przewodniczący/
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka /sprawozdawca/
Wiesława Achrymowicz
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust.2, art. 10 ust. 1, art. 14 ust. 2, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 3 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi Z. F. na bezczynność Rektora Z. Uniwersytetu Technologicznego w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Z. F. (dalej: "wnioskodawca" bądź "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na bezczynność Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii (dalej: "organ zobowiązany") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skargę oparto o następujący stan faktyczny:
13 grudnia 2023 r. wnioskodawca na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej zwrócił się drogą e-mailową do Rektora ZUT w S. z wnioskiem o udostępnienie wyników studenckiej oceny profesorów Wydziału Elektrycznego ZUT w S. w latach akademickich: [...], [...], [...], według następującej specyfikacji: 1. Lp, 2. Imię i Nazwisko, 3. Semestr (zimowy/letni), 4. Ocena z poszczególnych przedmiotów lub średnia ze wszystkich przedmiotów.
W odpowiedzi na powyższy wniosek, organ w dniu 27 grudnia 2023r. odmówił udostępnienia ww. informacji wskazując, że nie stanowią one informacji publicznej. Organ wskazał, że wyniki studenckich ocen profesorów Wydziału Elektrycznego są subiektywnymi ocenami studentów (a więc osób które nie są funkcjonariuszami publicznymi) dotyczącymi nauczycieli akademickich i stanowią jedynie materiał roboczy służący do okresowej ich oceny, stanowiąc jedynie wewnętrzną dokumentację i z tego względu nie mogą być uznane za informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tym samym, oceny te mają charakter wewnętrzny, a nadto odnoszący się do osoby ocenianej i nie mieszczą się w kategorii informacji o sprawach publicznych.
Pismem z dnia 29 grudnia 2023 r. wnioskodawca ponowił swój wniosek. W piśmie tym, zgodził się z tym, iż same indywidualne ankiety studentów nie są informacjami publicznymi – ale jak wskazał wnioskodawca, nie domaga się on udostępnienia tych indywidualnych ankiet wypełnionych przez studentów, ale jedynie informacji statystycznych, będących wyliczeniami ocen średnich z poszczególnych przedmiotów lub ocen średnich ze wszystkich przedmiotów w semestrach zimowych i letnich dla wskazanych profesorów. Takie dane sporządzane są nie przez studentów lecz przez dziekanat. Dokumenty te wcale nie są dokumentami wewnętrznymi. Nadto, zdaniem wnioskodawcy, wyniki tych ocen mają wpływ na wynagrodzenia oraz na oceny okresowe nauczycieli akademickich. A więc mają one ścisły związek z pełnieniem funkcji publicznych - stanowią więc informację publiczną. Wnioskodawca powołał się przy tym na wyrok NSA o sygn. III OSK 6867/21 oraz WSA w Poznaniu o sygn. SAB/Po 142/19.
Pismem z dnia 15 stycznia 2024 r., organ podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, że wnioskowane informacje nie stanowią informację publiczną.
Pismem z dnia 17 stycznia 2024 r., skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi skarżący opisał stan faktyczny wskazując, że w odpowiedzi na jego wniosek z dnia 27 grudnia 2023 r. Rektor stwierdził, że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznych. W szczególności Rektor stwierdził, że: "Wyniki studenckich ocen profesorów Wydziału Elektrycznego, o które Pan wnioskuje i które znajdują się w wypełnionych przez nich ankietach, są subiektywni ocenami studentów, dotyczącymi nauczycieli akademickich i stanowią jednie materiał roboczy służący do okresowej ich oceny, stanowiąc jedynie wewnętrzną dokumentację i z tego względu nie mogą być uznane za informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej".
Zdaniem skarżącego, przytoczone wyżej twierdzenie Rektora nie ma w przedmiotowej sprawie żadnego znaczenia, albowiem skarżący nie domagał się informacji znajdujących się w wypełnionych przez studentów ankietach. Skarżący domagał się jedynie informacji statystycznych będących wynikiem obliczeń ocen średnich z poszczególnych przedmiotów lub ocen średnich ze wszystkich przedmiotów, w semestrach zimowych i letnich, znajdujących się w dokumentach wytworzonych na podstawie anonimowych ankiet studentów oceniających pracę dydaktyczną wskazanych nauczycieli akademickich a więc pracę, za którą pobierają oni wynagrodzenie pochodzące z budżetu państwa, tj. ze składek wszystkich pracujących obywateli RP, tj.: informacji wytworzonych przez administrację Wydziału Elektrycznego i podpisanych min. przez dziekana.
Skarżący wskazał, że o tym, iż nauczyciele akademiccy uczelni publicznej, jaką jest ZUT w S., są osobami pełniącymi funkcje publiczne i informacje dotyczące pełnionych przez nich funkcji stanowią informacje publiczne, Rektor doskonale wiedział, albowiem znane mu są liczne orzeczenia sądów administracyjnych dotyczących ZUT, w tym min. wyrok NSA o sygn. I OSK 537/17, w którym Sąd wyraźnie o tym stanowi, wskazując na szerokie orzecznictwo sądowo-administracyjne w tym zakresie.
Dlatego też skarżący stwierdził, że Rektor w ogóle nie ustosunkował się do treści złożonego wniosku, tj. pozostawał bezczynny odnośnie tego wniosku, lecz przedstawił jedynie swoje stanowisko nie dotyczące złożonego wniosku ale zupełnie innego problemu.
W związku z powyższym, skarżący w dniu 29 grudnia 2023 r., ponowił swój wniosek o udostępnienie informacji statystycznych o wynikach anonimowej oceny studentów, dotyczących profesorów Wydziału Elektrycznego ZUT, zgodnie ze wskazaną specyfikacją a więc o udostępnienie informacji wytworzonych przez osoby pełniące funkcje publiczne o osobach pełniących funkcje publiczne, ściśle związanych z pełnionymi przez te osoby funkcji publicznych, odnośnie których Rektor ZUT błędnie stwierdził, iż nie stanowią one informacji publicznych. Jednakże Rektor ZUT, pismem z dnia 15 stycznia 2024 r., podtrzymał swoje błędne stanowisko, iż wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej i jej nie udostępnił a więc nadal pozostaje bezczynny odnośnie złożonego wniosku.
Uwzględniając powyższe, skarżący stwierdził, że Rektor ZUT w pełni świadomie pozostaje w bezczynności wobec złożonego wniosku o udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej, tj. rażąco naruszył art. 61 Konstytucji RP oraz przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Skarżący wniósł o:
1. Wydanie orzeczenia potwierdzającego, że informacji statystycznych o wynikach anonimowej oceny studentów, dotyczących profesorów Wydziału Elektrycznego ZUT w S. stanowią informację publiczną.
2. Stwierdzenie, że Rektor ZUT w S. naruszył art. 61 Konstytucji RP oraz przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej i pozostaje w bezczynności, gdyż nie udostępnił skarżącemu informacji wskazanych we wnioskach, z dnia 11 grudnia 2023 r. oraz w dniu 28 grudnia 2023 r., o wynagrodzeniach nauczycieli ZUT w S..
3. Zobowiązanie Rektora ZUT do bezzwłocznego udostępnienia skarżącemu informacji publicznej zgodnej z przedmiotowym wnioskiem.
4. Stwierdzenie, że bezczynność Rektora ZUT w S. nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa.
5. Zwrot kosztów procesu przed WSA w Szczecinie.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie w całości.
W pierwszej kolejności organ wskazał, że wskazywany przez skarżącego wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2023 r. sygn. akt III OSK 6867/21 - z którego treścią organ się nie zgadza - wbrew sugestii skarżącego zawartej w skardze, że Sąd przesądził w nim także kwestię objętą jego wnioskiem o dostęp do informacji publicznej- przedstawia jedynie stanowisko, iż informacją publiczną jest ilość ocen (ankiet) sporządzonych przez studentów (jako iż informacja ta odnosi się do trybu działania uczelni wyższych).
Zdaniem organu, taka konkluzja Sądu nie oznacza, iż informacją publiczną jest także informacja żądana przez skarżącego - albowiem skarżący żąda podania "ocen z poszczególnych przedmiotów lub średniej ze wszystkich przedmiotów".
W ocenie organu, podanie tych ocen dotyczy prywatnej sfery zatrudnionej osoby (nauczyciela akademickiego) i nie jest tożsame z żądaniem niespersonifikowanej informacji o zobowiązanym do udzielenia informacji podmiocie - na co słusznie wskazał NSA w wyroku z dnia 18 września 2018 r., I OSK 2434/16. Fakt, że określona osoba fizyczna pełni funkcję publiczną (nauczyciela akademickiego) nie oznacza, że ujawnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej podlega cała sfera jego życia zawodowego. Dalej cytując ww. wyrok: "Niewątpliwie taką informacją publiczną byłaby informacja o tym czy przełożony sporządził ocenę okresową, ile ich przygotował, w jakich odstępach czasu, względem kogo, czy sporządził ją co do indywidualnie wskazanej osoby, itp.". Zdaniem skarżącego, nie stanowi tej informacji ocena, ani średnia ocen - albowiem dotyczy sfery ad personam danego nauczyciela akademickiego.
Nadto w ocenie organu, kolejne składane przez skarżącego wnioski o informację stanowią nadużycie prawa. Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 31 lipca 2014 r., I OSK 9/14: "Do jego nadużycia do dochodzi jednak w sytuacjach, gdy strona podejmuje działania prawnie dozwolone dla celów innych niż przewidziane przez ustawodawcę. Poprzez nadużywanie prawa do informacji można bowiem skutecznie paraliżować działanie organów administracji publicznej".
Organ wskazał, że skarżący notorycznie składa do swojego byłego pracodawcy - jest emerytowanym pracownikiem uczelni - wnioski o dostęp do informacji publicznej. Jedynie w latach 2020-23 takich wniosków złożył przeszło 25 - większość wymagających przetworzenia i angażujących wiele osób w wielu komórkach organizacyjnych organu. Są one składane nie w interesie publicznym - lecz stanowią element nieustającego ataku skarżącego na swojego byłego pracodawcę (obok kilkudziesięciu spraw sądowych, które skarżący założył uczelni).
Pismem procesowym z dnia 4 marca 2024 r. skarżący ustosunkował się do odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 334), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a.
Z bezczynnością w sprawie dotyczącej udzielenia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy żądaniem wniosku jest objęta informacja mająca walor informacji publicznej, a podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej i będący w posiadaniu żądanej informacji, nie udostępnia tej informacji, nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).
Niewątpliwie, organ zobowiązany do ww. regulacji zastosował się.
Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do oceny, czy udostępnienie wyników studenckiej oceny profesorów Wydziału Elektrycznego ZUT w S. w latach akademickich: [...], [...], [...],według następującej specyfikacji: 1. Lp, 2. Imię i Nazwisko, 3. Semestr (zimowy/letni), 4. Ocena z poszczególnych przedmiotów lub średnia ze wszystkich przedmiotów, stanowią informacje publiczną, a w konsekwencji czy organowi można przypisać zarzut bezczynności w udostępnieniu tych informacji.
Prawo dostępu do informacji publicznej wynika wprost z art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP i obejmuje prawo obywatela do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zatem, prawo do informacji publicznej to prawo do informacji o działalności podmiotów wskazanych w Konstytucji RP, tj. o takiej aktywności tych podmiotów, która ukierunkowana jest na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych (por. np. wyrok NSA z 25 stycznia 2019 r. sygn. akt I OSK 1932/18, LEX nr 2616330).
Analizowana ustawa służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej oraz reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy.
Organ stoi na stanowisku, że nie jest możliwe udzielenie żądanej przez wnioskodawcę informacji z uwagi na fakt, że informacje te nie są informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Stanowisko organu ocenić należy, jako prawidłowe.
W rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu wymienia przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p.
Definicja pojęcia "informacji publicznej", wynikająca z art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 u.d.i.p., ma szeroki zakres przedmiotowy i obejmuje każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne i osoby pełniące funkcje publiczne lub odnoszącą się do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszącą się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem publicznym. Katalog informacji wymienionych w art. 6 u.d.i.p. ma otwarty charakter i wymienia jedynie przykładowe kategorie danych, które stanowią informację publiczną (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2016 r. sygn. akt I OSK 2223/14 – wszystkie przywołane orzeczenia dostępne na www.cboisa.nsa.gov.pl).
Jak wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, w u.d.i.p. nie określono zamkniętego katalogu informacji publicznej, ponieważ ustawodawca chciał, aby społeczeństwo posiadało instrument do jak najszerszej kontroli instytucji publicznych. Taki instrument, aby był sprawny, powinien obejmować jak największą liczbę stanów faktycznych. Liczba ta nie może być ograniczona, ponieważ dynamiczny charakter stosunków społeczno-gospodarczych rodzi nowe sytuacje, w których pojawia się aktywność podmiotów publicznych. Ta aktywność w państwie demokratycznym powinna być poddana kontroli społecznej za pośrednictwem narzędzia, jakim jest prawo dostępu do informacji publicznej. Dlatego też uznaje się, że w demokratycznym państwie prawa jak najszerszy katalog informacji musi być przedmiotem kontroli społecznej (vide: wyrok z 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14).
Z treści art. 16 ust. 1 powołanej ustawy wynika, że odmowa udzielenia żądanej informacji publicznej, która jest w posiadaniu organu, następuje w drodze decyzji. W przypadku zaś gdy organ nie posiada żądanej informacji publicznej lub dostęp do tej informacji dobywa się na odrębnych zasadach, albo też dane objęte wnioskiem nie stanowią takiej informacji, organ udziela wnioskodawcy odpowiedzi w formie pisma (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 180/02 i z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB/289/02 [w:] I. Kamińska, M. Rozbicka – Ostrowska, Dostęp do informacji publicznej, Warszawa 2007, str. 123-124).
Na gruncie przepisów u.d.i.p. bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy organ będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej, nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.) lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
W niniejszej sprawie niesporne jest, że adresatem wniosku skarżący uczynił podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. W świetle treści art. 4 ust. 1 u.d.i.p. nie budzi bowiem wątpliwości, że Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii, jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej.
W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym sprawę stanowisko organu w przedmiotowej sprawie jest prawidłowe. Poza sporem jest, że nauczyciel akademicki pełni funkcję publiczną w rozumieniu przepisów o dostępie do informacji publicznej, podobnie jak inne osoby zatrudnione w szeroko pojętej sferze publicznej. Nauczyciele akademiccy podlegają okresowej ocenie w trybie przewidzianym w art. 128 ust. 1 - 8 ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Kryteria oceny okresowej dla poszczególnych grup pracowników i rodzajów stanowisk oraz tryb i podmiot dokonujący oceny okresowej określa rektor po zasięgnięciu opinii senatu, związków zawodowych, samorządu studenckiego oraz samorządu doktorantów. Uczelnia umożliwia studentom i doktorantom dokonanie co najmniej raz w roku akademickim oceny nauczyciela akademickiego w zakresie wypełniania przez niego obowiązków związanych z kształceniem. Zasady dokonywania tej oceny określa rektor.
Zgodnie z dotychczasową linią orzeczniczą ocena pracy nauczyciela stanowiła informację publiczną i podlegała udostępnieniu (por. wyrok WSA w Krakowie z 23 kwietnia 2013 r.,sygn. II SAB/Kr 31/13, LEX nr 1326070 i powołane tam orzecznictwo). Istotny przełom w sposobie kwalifikowania oceny okresowej jako informacji publicznej przyniosło rozstrzygnięcie NSA w sprawie oceny okresowej pracownika służby publicznej (por. wyrok NSA z 18 września 2018 r., I OSK 2434/16, LEX nr 2601726). NSA w przywołanym wyroku stwierdził, że ocena okresowa pracownika służby publicznej odnosi się do indywidualnie określonej osoby zatrudnionej w administracji publicznej. Sam fakt, że jest ona obligatoryjnie sporządzana we wskazanych okresach, na urzędowych wzorach arkuszy ocen nie czyni z niej informacji publicznej. Ocena okresowa ma ze swej istoty charakter wewnętrzny, a nadto odnoszący się wyłącznie do osoby ocenianej urzędnika lub pracownika służby publicznej. Tym samym, ocena okresowa, ze względu na swój charakter i treść, jest dokumentem nie tylko zindywidualizowanym, ale również spersonalizowanym, w sensie, w jakim odnosi się ona do subiektywnej oceny podmiotu ją sporządzającego (oceniający) wobec osoby podlegającej takiej ocenie (oceniany). Co więcej, po zapoznaniu ocenianego z kryteriami oceny i terminem sporządzenia oceny na piśmie oryginał arkusza niezwłocznie włącza się do akt osobowych ocenianego (co dodatkowo skutkuje szczególną ochroną owej oceny okresowej). Ocena okresowa nie jest informacją o sprawach publicznych, działalności organów władzy publicznej czy też działalności osób pełniących funkcje publiczne. Ocena okresowa pracownika, w tym nauczyciela akademickiego, wiąże się niewątpliwie z dobrami osobistymi ocenianego i ma charakter indywidualny, a sama procedura przeprowadzania oceny okresowej ma charakter wewnętrzny. Stanowisko i argumentację NSA, Sąd w składzie orzekającym podziela.
Należy przy tym zauważyć, że przywołane orzecznictwo sądowoadministracyjne dotyczy okresowej oceny pracownika. Tymczasem, w przedmiotowej sprawie strona skarżąca domagała się udostępnienia ocen sporządzonych na podstawie ankiet studentów, które stanowią tylko jeden z szeregu elementów poprzedzający ocenę pracownika akademickiego. Sąd w pełni podziela stanowisko organu, że ankiety zawierają jedynie opinie/odczucia studentów i jako takie nie stanowią informacji publicznej, której przedmiotem mogą być fakty, a nie własne poglądy studentów wyrażone w takiej formie. Oceny te mają charakter wewnętrzny, a nadto odnoszący się do osoby ocenianej i nie mieszczą się w kategorii informacji o sprawach publicznych.
Podsumowując, organ załatwił wniosek prawidłowo i w ustawowym terminie. Zatem nie dopuścił się zarzucanej w skardze bezczynności. Z uwagi na powyższe, podniesiony w skardze zarzut pozostawania organu w bezczynności, okazał się niezasadny.
Sąd zauważa, że jest mu wiadomym z urzędu, że skarżący wielokrotnie już składał do organu zobowiązanego (swojego byłego pracodawcy) wnioski o dostęp do informacji publicznej, a następnie skargi w tym zakresie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że notorycznie składanie ww. wniosków słusznie nasuwa w organie zobowiązanym wątpliwość czy skarżący domaga się oczekiwanych informacji w interesie publicznym, czy też jego działanie nosi znamiona nadużywania prawa, a zatem zasadne jest analizowanie wniosków składanych przez skarżącego także pod tym katem.
W rozpoznawanej sprawie żądane informacje, tj. wyniki studenckiej oceny profesorów Wydziału Elektrycznego ZUT w S., informacji statystycznych o wynikach anonimowej oceny studentów, dotyczących profesorów Wydziału Elektrycznego ZUT, a na etapie skargi - "informacji statystycznych będących wynikiem obliczeń ocen średnich z poszczególnych przedmiotów lub ocen średnich ze wszystkich przedmiotów, w semestrach zimowych i letnich, znajdujących się w dokumentach wytworzonych na podstawie anonimowych ankiet studentów oceniających pracę dydaktyczną wskazanych nauczycieli akademickich", niewątpliwie nie stanowią informacji publicznej, a zatem, oddalając skargę, Sąd nie analizował postępowania skarżącego pod katem nadużycia prawa do informacji publicznej, aczkolwiek zauważa, że działania mogą utrudniać i dezorganizować działania podmiotów zobowiązanych do udzielania informacji publicznych.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).