I SAB/Rz 3/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę podatnika na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r. oraz zwrotu nadpłaty za lata 2001-2004 z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, w tym ponaglenia.
Skarżący J. M. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r. oraz zwrotu nadpłaty za lata 2001-2004. Sąd administracyjny odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną. Kluczowym powodem było niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia, w szczególności nie złożenie ponaglenia w trybie art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej przed wniesieniem skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 16 stycznia 2007r. odrzucił skargę J. M. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r. oraz w przedmiocie wznowienia postępowania podatkowego, a także w przedmiocie zwrotu nadpłaty podatku za lata 2001-2004. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślono, że warunkiem wniesienia skargi na bezczynność jest wcześniejsze złożenie ponaglenia do organu wyższego stopnia (art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej). Skarżący nie wykazał, aby złożył takie ponaglenie przed wniesieniem skargi, co czyniło ją niedopuszczalną w obu wskazanych zakresach. Sąd odniósł się również do wcześniejszych postępowań i orzeczeń, wskazując, że nie zachodziła przesłanka res iudicata, ale brak formalny skargi był decydujący.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie złożył ponaglenia w trybie art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej przed wniesieniem skargi.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że warunkiem formalnym wniesienia skargi na bezczynność organu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, do których zalicza się ponaglenie. Niezłożenie ponaglenia przed wniesieniem skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
Ord. pod. art. 141 § § 1
Ordynacja podatkowa
Ponaglenie jest środkiem zaskarżenia, który należy wyczerpać przed wniesieniem skargi na bezczynność organu.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę należy odrzucić jako niedopuszczalną, jeżeli jej wniesienie nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w przepisach, lub z innych przyczyn niedopuszczalna.
Pomocnicze
Ord. pod. art. 122
Ordynacja podatkowa
Obowiązek organu do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
Ord. pod. art. 233 § § 2
Ordynacja podatkowa
Obowiązek organu I instancji do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy po wydaniu decyzji kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 52 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia, w tym braku złożenia ponaglenia w trybie art. 141 § 1 Ord. pod.
Godne uwagi sformułowania
skarżący powinien zachować w tym względzie wszystkie warunki formalne, w tym skargę mógł wnieść zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. po wyczerpaniu środków zaskarżenia do których należy zaliczyć również ponaglenie określone w art. 141 § 1 Ord. pod. Decydujące znaczenie ma fakt, że do chwili wniesienia skargi nie wniósł ponaglenia w trybie art. 141 § 1 Ord. pod.
Skład orzekający
Kazimierz Włoch
przewodniczący sprawozdawca
Bożena Wieczorska
sędzia
Małgorzata Niedobylska
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi na bezczynność organu administracji publicznej w kontekście obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia, w tym ponaglenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowań podatkowych i administracyjnosądowych w Polsce.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy formalnych wymogów wniesienia skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SAB/Rz 3/06 - Postanowienie WSA w Rzeszowie Data orzeczenia 2007-01-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-06-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Sędziowie Barbara Stukan-Pytlowany Bożena Wieczorska Kazimierz Włoch /przewodniczący sprawozdawca/ Małgorzata Niedobylska Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Odrzucenie skargi Podatkowe postępowanie Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 1997 nr 137 poz 926 art. 141 § 1 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 § 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch /spr./ Sędziowie NSA Bożena Wieczorska Asesor Małgorzata Niedobylska Protokolant sek.sąd. Beata Janczewska po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 16 stycznia 2007r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Prezydenta Miasta 1) w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005r. 2) w przedmiocie wznowienia postępowania podatkowego - postanawia - odrzucić skargę. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. Nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2005r. znak [...] w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości położonej przy ulicy Usługowej 4 w Mielcu. Uchylenie nastąpiło z powodu braku niezbędnych działań ze strony organu I instancji w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego zgodnie z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( tekst. jedn. Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – zwanej dalej Ord. pod., w szczególności z powodu konieczności przeprowadzenia dowodu z oględzin będącej przedmiotem opodatkowania nieruchomości. Organ I instancji w trakcie postępowania, jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ II instancji z dnia 27 grudnia 2005r. wielokrotnie wyznaczał terminy oględzin przedmiotowej nieruchomości a to: - w dniu 23 lutego 2005r. – kiedy do przeprowadzenia czynności nie doszło z powodu próby jej nagrywania przez podatnika; - w dniu 31 maja 2005r. – do oględzin nie doszło z powodu nieobecności podatnika w miejscu przeprowadzenia oględzin oraz w dniach: 14 czerwca 2005r., 19 lipca 2005r., 26 września 2005r. – z powodu braków w tych trzech przypadkach zgody podatnika na dokonanie czynności. W dniu 27 października 2005r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r. i powyższa skarga została oddalona wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 1 czerwca 2006r. sygn. akt I SAB/ Rz 1/06. Po wydaniu decyzji kasacyjnej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] grudnia 2005r. organ I instancji ponownie wyznaczył termin oględzin przedmiotowej nieruchomości w dniach 26 kwietnia 2006r. i 30 maja 2006r. W piśmie z dnia 18 kwietnia 2006r. skierowanym do Prezydenta Miasta podatnik stwierdził, że organowi I instancji znana jest wielkość powierzchni nieruchomości , zadeklarował, że po zakończeniu inwestycji włącznie z odbiorem budowlanym zgłosi obiekty budowlane do opodatkowania, wobec czego uważa korespondencję za zakończoną. W tych okolicznościach organ I instancji uznał stanowisko zajęte przez podatnika za bezzasadną odmowę okazania przedmiotu oględzin i postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2006r. nałożył na niego karę porządkową w kwocie 100 zł. Odnośnie terminu oględzin wyznaczonego na dzień 30 maja 2006r., podatnik pismem z dnia 4 maja 2006r. dokonał zwrotu zawiadomienia informującego o wyznaczeniu terminu oględzin i oświadczył, że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 18 kwietnia 2006r. W tej sytuacji analogicznie jak poprzednio Prezydent Miasta uznał, że podatnik bezzasadnie po raz kolejny odmówił okazania przedmiotu oględzin i postanowieniem z dnia 11 maja 2006r. nałożył na niego karę porządkową w wysokości 200zł. W dniu 18 kwietnia 2006r. J. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r . Po sprecyzowaniu skargi w piśmie z dnia 29 maja 2006r. skarżący wyjaśnił, iż dotyczy ona również nadpłaty podatku od nieruchomości za lata 2001r-2004. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wnosił o jej odrzucenie w oparciu o art. 58 §1 pkt. 6 p p s a. jako niedopuszczalną. W uzasadnieniu podniósł , iż dla prawidłowego ustalenia stanu faktycznego konieczne było przeprowadzenie oględzin. Skarżący notorycznie odmawiał dopuszczenia organu I instancji do dokonania oględzin, przeciągał postępowanie podatkowe, a winą za brak decyzji obciążał organ I instancji i jego pracowników. Z uwagi, że skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia podatku za 2005r wniesiono ponownie po wydaniu decyzji kasacyjnej z dnia 27 grudnia 2005r. przez SKO, sąd uznał że była ona dopuszczalna i nie zachodzi res iudicata, w przeciwnym razie należałoby już z tego powodu skargę odrzucić z uwagi na wyrok zapadły w sprawie I SAB/Rz I /06 w dniu 1 czerwca 2006r. Po wydaniu decyzji kasacyjnej w oparciu o art. 233 § 2 Ord. pod. organ I instancji obowiązany był ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę. Decydując się na ponowne wniesienie skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r. po wydaniu wyżej przedstawionej decyzji kasacyjnej z dnia [...] grudnia 2005r., skarżący powinien zachować w tym względzie wszystkie warunki formalne, w tym skargę mógł wnieść zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. po wyczerpaniu środków zaskarżenia do których należy zaliczyć również ponaglenie określone w art. 141 § 1 Ord. pod. Nie można przy tym uznać, iż skarżący wypełnił ten warunek zwracając się z ponagleniem jeszcze w dniu 1 sierpnia 2005r. które SKO postanowieniem z dnia [...] października 2005r. Nr [...] uznało za nieuzasadnione – wszystko to wystąpiło jeszcze przed wydaniem decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2005r. Nr [...] oraz decyzji kasacyjnej SKO z dnia [...] grudnia 2005r. i przed pierwszym wniesieniem skargi na bezczynność w dniu 27 października 2005r do WSA w Rzeszowie. Z uwagi na niedopełnienie tego wymogu formalnego skarga podlegała odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. w zakresie dotyczącym bezczynności odnośnie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r. Odnośnie zaś żądania zwrotu podatku od nieruchomości za lata 2001-2004r., podatnik wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta także w dniu 11 kwietnia 2006r. do WSA w Rzeszowie w sprawie sygn. akt I SAB/Rz 2/06 i tenże sąd postanowieniem z dnia 21 czerwca 2006r. skargę odrzucił. W powyższej sprawie sąd zwrócił się do J. M. o informację czy wniesienia skargi poprzedził wnioskiem o ponaglenie w trybie art. 141 §1 do organu wyższego stopnia tj. SKO. W piśmie z dnia 15 maja 2006r. skarżący stwierdził, że przedmiotowego ponaglenia nie składał. Bezsporne jest więc również, że przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie w dniu 18 kwietnia 2006r. przedmiotowego ponaglenia skarżący nie złożył. Decydujące znaczenie ma fakt, że do chwili wniesienia skargi nie wniósł ponaglenia w trybie art. 141 § 1 Ord. pod. Zdarzenia jakie miały miejsce po wniesieniu skargi w tym przedmiocie wobec treści art. 52 § 1 p p. s. a. nie mają znaczenia, gdyż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, w tym ponaglenia o jakim mowa wyżej. Wobec powyższych skarga również w tym zakresie okazała się niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt. 6 p . p s a . Nadmienić należy, iż toczyło się postępowanie w sprawie wznowienia postępowania podatkowego odnośnie podatku od nieruchomości za lata 2001- 2004, zakończone decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] maja 2005r. nr [...] w którym odmówiono uchylenia decyzji ostatecznych za lata 2001-2004.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI