I SAB/Po 23/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi na bezczynność Prezydenta Miasta w przekazaniu organowi odwoławczemu odwołania z 1960 r. w postępowaniu dotyczącym wywłaszczenia nieruchomości. Sąd stwierdził, że Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. W związku z tym nałożono na Prezydenta Miasta grzywnę w kwocie 5000 zł. Postępowanie w zakresie zobowiązania do przekazania odwołania umorzono, gdyż czynność ta została już wykonana. Skargę oddalono w pozostałej części. Sąd podkreślił, że Prezydent Miasta, jako następca prawny organu, który wydał pierwotne orzeczenie, ponosi odpowiedzialność za uchybienia swojego poprzednika. Długotrwała bezczynność, trwająca ponad 60 lat, została uznana za rażące naruszenie prawa, pozbawione racjonalnego uzasadnienia. Sąd nie zasądził jednak od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej, wskazując na brak wykazania finansowego uszczerbku.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUgruntowanie odpowiedzialności następców prawnych organów administracji za ich zaniechania oraz interpretacja pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście bezczynności organu.
Dotyczy specyficznej sytuacji długotrwałej bezczynności w postępowaniu administracyjnym, szczególnie w sprawach wywłaszczeniowych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności w przekazaniu organowi wyższej instancji odwołania z 1960 r. w sprawie wywłaszczenia nieruchomości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności w przekazaniu odwołania z 1960 r. z rażącym naruszeniem prawa.
Uzasadnienie
Sąd, kierując się wykładnią NSA, uznał, że Prezydent Miasta, jako następca prawny organu, który wydał pierwotne orzeczenie, ponosi odpowiedzialność za uchybienia swojego poprzednika. Długotrwała bezczynność w przekazaniu odwołania, trwająca ponad 60 lat, została uznana za rażące naruszenie prawa, pozbawione racjonalnego uzasadnienia.
Czy bezczynność organu w przekazaniu odwołania z 1960 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stwierdzona bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Uzasadnienie
Rażące naruszenie prawa stwierdzono ze względu na znaczne przekroczenie terminu na przekazanie odwołania, brak racjonalnego uzasadnienia dla tej zwłoki oraz skutki w postaci ponad 60-letniego opóźnienia w rozpoznaniu odwołania.
Czy sąd powinien orzec o wymierzeniu grzywny i przyznaniu sumy pieniężnej na rzecz skarżącego w przypadku stwierdzenia bezczynności organu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd orzekł grzywnę w kwocie 5000 zł, ale oddalił wniosek o przyznanie sumy pieniężnej.
Uzasadnienie
Grzywna została wymierzona ze względu na rażące naruszenie prawa. Wniosek o przyznanie sumy pieniężnej oddalono z powodu braku wykazania przez skarżącego finansowego uszczerbku wynikającego z bezczynności organu.
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 9
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 149
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 191 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o postępowaniu administracyjnem art. 89 § 2
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 190
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prezydent Miasta, jako następca prawny organu, który wydał pierwotne orzeczenie, ponosi odpowiedzialność za uchybienia swojego poprzednika. • Długotrwała bezczynność w przekazaniu odwołania, trwająca ponad 60 lat, stanowi rażące naruszenie prawa. • Przekazanie odwołania jest prostą czynnością materialno-techniczną, której zaniechanie nie znajduje racjonalnego uzasadnienia.
Odrzucone argumenty
Argumentacja WSA w Poznaniu, że bezczynność nie może być przypisana Prezydentowi Miasta w latach, gdy organ taki nie istniał lub nie miał wiedzy o odwołaniu. • Argumentacja WSA w Poznaniu, że brak było podstaw do przekazania odwołania, skoro decyzja wywłaszczeniowa została początkowo usunięta z obrotu prawnego. • Argumentacja WSA w Poznaniu, że spór kompetencyjny stał na przeszkodzie w przekazaniu odwołania.
Godne uwagi sformułowania
bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa • Prezydent Miasta jako następca prawny zlikwidowanego organu wstąpił we wszystkie jego prawa i obowiązki • przekazanie odwołania stanowiło prostą czynność materialno-techniczną
Skład orzekający
Waldemar Inerowicz
przewodniczący
Michał Ilski
sprawozdawca
Katarzyna Nikodem
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie odpowiedzialności następców prawnych organów administracji za ich zaniechania oraz interpretacja pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście bezczynności organu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji długotrwałej bezczynności w postępowaniu administracyjnym, szczególnie w sprawach wywłaszczeniowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje ekstremalny przykład długotrwałej bezczynności organu administracji publicznej i jego konsekwencje prawne, co jest interesujące z perspektywy zarówno prawników, jak i obywateli.
“Ponad 60 lat bezczynności: Sąd ukarał Prezydenta Miasta za zaniechanie w sprawie wywłaszczenia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.