I SAB/OP 129/25

I SAB/Op 129/25 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2025-12-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-12-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Elżbieta Kmiecik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
658
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Prezesa S. S.A. w N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
T. S. pismem z 27 października 2025 r. wniósł skargę, przesłaną do Sądu przez Prezesa S. S.A. w N. (zwanego dalej "Prezesem S."), na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej Prezesa S. w sprawie rozpoznania jego wniosków z dnia 21 sierpnia 2025 r.
W treści skargi skarżący wskazał, że złożył 21 sierpnia 2025 r. do "S." S.A. szereg wniosków o udostępnienie informacji publicznej, oznaczonych sygnaturami [...], obejmujących między innymi: "a) Strategie rozwoju spółki, cele strategiczne, plan rozwoju na lata 2025-2030, b) Protokoły kontroli przeprowadzonych w latach 2020-2025, c) Analizy marketingowe i korzyści promocyjne dla Gminy Nysa, d) Audyty zewnętrzne i opinie biegłych rewidentów, e) Raporty i analizy zarządcze, prognozy finansowe, f) Uchwały organów spółki z lat 2020-2025, g) Wynagrodzenie członków zarządu, rady nadzorczej i sportowców, h) Umowy sponsorskie i barterowe, i) Konsultacje społeczne i komunikację z interesariuszami.". Skarżący powołując się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia jego wniosków w jej trybie.
Prezes S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazał, że wnioski zostały złożone przez skarżącego w trybie art. 241 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), dalej k.p.a., nie stanowiły tym samym wniosków złożonych w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a na wnioski te udzielił odpowiedzi pismem z 21 października 2025 r. Wyjaśnił w nim, że Spółka S. S.A. z siedzibą w N. jest spółką prawa handlowego, nie jest organem administracji publicznej, który stosuje k.p.a. W tym stanie rzeczy brak było podstaw do zajęcia przez stronę przeciwną stanowiska, co do kwestii zaprezentowanych przez skarżącego we wnioskach przytoczonych w skardze.
Na skutek zarządzenia z 2 grudnia 2025 r. Przewodniczącej Wydziału I tut. Sądu, wydanego na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączono ze sprawy ze skargi Tomasza Szczepańskiego na bezczynność Prezesa S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej wniosku z 21 sierpnia 2025 r., nr [...], zarejestrowanej pod sygn. akt I SAB/Op 123/25, sprawy z jego kolejnych wniosków i rozdzielono je do osobnego rozpoznania i nadając im w repertorium sądowym odrębne sygnatury akt. Wniosek nr [...] wpisano pod sygn. akt I SAB/Op 129/25 i sprawa ta stanowi przedmiot niniejszego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w zważył, co następuje:
Zauważyć należy, że kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 p.p.s.a., który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści ww. przepisu wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia i akty w nim wymienione (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9).
Jak wynika ze skargi złożonej w niniejszej sprawie oraz korespondencji nadesłanej przez Prezesa S. wraz z odpowiedzią na skargę, skarżący zarzuca mu bezczynność w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z 21 sierpnia 2025 r., nr [...], złożonego w trybie art. 241 k.p.a., w sprawie wyjaśnienia sposobu interpretacji i stosowania przez S. S.A. przepisów dotyczących efektywności gospodarowania środkami publicznymi w kontekście struktury właścicielskiej spółki.
W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego i wnioskowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami Działu VIII k.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Tym samym, skarga złożona do Sądu musi zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego. W postępowaniu skargowym i wnioskowym, uregulowanym w Dziale VIII k.p.a., nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej ani innym aktem wymienionym w art. 3 § 2 p.p.s.a. Tryb wnioskowy (Dział VIII rozdział 3, art. 241-247 k.p.a.) jest bowiem samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia wniosku. Wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy, zgodnie z art. 246 § 1 k.p.a. prawo wniesienia skargi w trybie określonym w Dziale VIII rozdziale 2 k.p.a. (art. 227 – art. 240).
Podejmowane w omawianym trybie zarówno zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi (art. 237 § 3 k.p.a.) lub zawiadomienie o sposobie załatwieniu wniosku (art. 244 § 2 k.p.a.) nie przybiera zatem żadnej z prawnych form działania organu administracji publicznej podlegających kontroli sądu administracyjnego, a wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA: z 25 października 2013 r. sygn. akt II OSK 2622/13, z 12 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 318/13, czy z 5 listopada 2010 r. sygn. akt II OSK 2132/10).
Z kolei zakres skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., w świetle których zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Dodatkowo, w dziale VIII k.p.a. zawierającym regulacje odnoszące się do postępowania skargowego i wnioskowego brak jest również przepisu dopuszczającego możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Konsekwencją powyższego jest uznanie, że w sprawach dotyczących postępowania skargowego i wnioskowego, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Poznaniu z 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Po 357/08).
Reasumując, niniejsza sprawa nie mieści się we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Zatem wniesiona skarga, jako niepodlegająca jurysdykcji sądów administracyjnych, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Sąd nie mógł również rozpatrzeć merytorycznie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, gdyż co dostrzegł również organ, na podstawie nadesłanej korespondencji należało przyjąć, że skarżący nie składał wniosku o udzielenie informacji publicznej. Wniosek z 21 sierpnia 2025 r. nie był wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, ponieważ nie spełniał wytycznych, dotyczących jasnego sformułowania pozwalającego na określenie przedmiotu i zakresu żądania. Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w obowiązującym orzecznictwie sądowym, jak przykładowo w wyroku NSA z dnia 7 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2788/17, w tezie do którego, wskazano, że "Wola podmiotu korzystającego z prawa dostępu do informacji publicznej w tym przedmiocie musi być jednoznacznie wyrażona. Tylko bowiem wówczas organ, do którego skierowano wniosek ma obowiązek jego rozpatrzenia w trybie i na warunkach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.".
W wyroku z dnia 22 maja 2025 r., sygn. akt III OSK 208/25, NSA uznał za prawidłowe stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wyrażone w wyroku z dnia 1 października 2024 r., sygn. akt II SAB/Lu 109/24, że: "Jeżeli więc w ramach danej "sprawy" administracyjnej informacje udzielane są w trybie wynikającym z działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego "Skargi i wnioski" to niezasadnym jest oczekiwanie strony, że organ w ramach prowadzonego postępowania dotyczącego złożonego tzw. wniosku racjonalizatorskiego, o którym mowa w art. 241 k.p.a., dokonana bez wyraźnego wskazania (żądania) strony swoistej zmiany trybu udostępniania informacji publicznych i zamiast udostępnienia ich w dalszym ciągu w ramach odpowiedzi informujących o sposobie załatwienia wniosku (art. 244 § 2 k.p.a.), zastosuje tryb wynikający z ustawy o dostępie do informacji publicznej.".
Podzielając powyższe poglądy, podkreślić należy, że we wniosku skarżący wyraźnie wskazał tryb wnioskowy, powołując, jako podstawę jego złożenia art. 241 k.p.a. i nie nawiązując w jego treści do trybu określonego w ustawie o dostępie do informacji publicznej.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Wszystkie powołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia są dostępne na dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl.