I SAB/OL 6/25

I SAB/Ol 6/25 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-07-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Anna Janowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 52 par. 2, art. 53 par. 2b, art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Skargą z 8 maja 2025 r. D. P. (dalej jako: "skarżący") zarzucił Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej jako: "organ") bezczynność w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych. W skardze zarzucił, że organ nie wydał decyzji w odpowiedzi na złożone przez niego 12 marca 2025 r. zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Olsztynie z 14 lutego 2025 r. w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, gdyż nie wniósł ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 925 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z treścią art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższych regulacji wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Przedmiotem skargi inicjującej niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne jest bezczynność organu w sprawie zwrotu kosztów egzekucyjnych. Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 132 ze zm., dalej jako: "u.p.e.a.") w postępowaniu egzekucyjnym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.
Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej jako: "k.p.a."), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z treścią art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność).
Z powołanych wyżej przepisów wynika, zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej.
Skoro, więc skarżący przed wniesieniem w niniejszym przypadku skargi na bezczynność nie złożył ponaglenia, to skarga ta podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.