I SAB/Lu 4/25

I SAB/Lu 4/25 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2025-09-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Andrzej Niezgoda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 25 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Wójta Gminy Krasnystaw w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
M. K. pismem datowanym na 26 czerwca 2025 roku wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublina ze skargą na bezczynność Wójta Gminy Krasnystaw w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej. Z pisma wynikało, że skarży również decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Chełmie, wobec czego Sąd sprawy rozdzielił i zarejestrował pod dwoma numerami: I SAB/LU 4/25 i I SA/Lu 361/25.
Pismem z 8 lipca 2025 r. skarżąca została zobowiązana przez Sąd do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: a) nadesłanie informacji, czy składała uprzednio do organu wyższego stopnia ponaglenie w trybie art. 141 Ordynacji podatkowej, b) do nadesłania numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca odpowiedziała, że ponaglenia nie składała, wskazała natomiast numer PESEL.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W świetle zaś art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Złożenie ponaglenia wywiera skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.), a tym samym umożliwia skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu pozostającego w zwłoce i niepodejmującego w ustawowym terminie aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a. W sprawach skarg na bezczynność nie ma znaczenia, jaki okres upłynął pomiędzy ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 § 1 k.p.a., a skargą do sądu administracyjnego. Warunkiem formalnym skargi jest wyłącznie złożenie takiego ponaglenia (wyrok WSA w Poznaniu z 10 stycznia 2023 r., III SAB/Po 35/22).
Odnosząc powyższe rozważania do stanu niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarżąca nie wyczerpała przysługującego jej w sprawie środka zaskarżenia jakim jest ponaglenie, co czyni wniesioną skargę na bezczynność niedopuszczalną.
Nie wynika też z akt, aby takie ponaglenie było składane.
Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, to jest warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu.
Skutki ponaglenia dla dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego można rozważać jedynie w kontekście ponaglenia skutecznie wniesionego. Tylko takie ponaglenie daje stronie możliwość wniesienia skargi do sądu. Skarga na bezczynność, która nie została poprzedzona ponagleniem, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. wyrok NSA II OSK 2203/20).
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak, w sentencji postanowienia.