I SAB/Lu 4/05

I SAB/Lu 4/05 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2005-08-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2005-07-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Danuta Małysz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Podatek od nieruchomości
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 52 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 2 sierpnia 2005 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na bezczynność Wójta Gminy w sprawie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem datowanym 20 czerwca 2005 roku, nadanym w Urzędzie Pocztowym dnia 26 czerwca 2005 roku H. P. zaskarżyła bezczynność Wójta Gminy w toczących się z jej udziałem postępowaniach podatkowych, formułując zarzut jako niewykonanie przez Urząd Gminy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...].
Ponieważ stosownie do art.57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ jednym pismem procesowym będącym skargą zaskarżyć można tylko jeden akt lub czynność organu administracji publicznej albo bezczynność w jednym postępowaniu, na podstawie § 3 wymienionego artykułu rozdzielono skargi, w konsekwencji czego przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na bezczynność wymienionego wyżej organu podatkowego I instancji w sprawie, w której organ odwoławczy wydal decyzji Nr [...], tj. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2000 rok.
Przedstawiając tę skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w trybie art.54 § 2 powołanej wyżej ustawy procesowej Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z powodu jej wniesienia bez wyczerpania środka zaskarżenia przysługującego stronie w postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art.52 § 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie /chyba ze skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, co w sprawie nie zachodzi/, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm./ przewiduje w art.141 § 1, iż w razie niezałatwienia sprawy przez organ podatkowy we właściwym terminie /wynikającym z art.139 tej ustawy/ lub terminie ustalonym na podstawie art.140 stronie służy ponaglenie do: 1/ organu podatkowego wyższego stopnia; 2/ ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej.
Ponaglenie, o którym mowa w art. 141 § 1 ordynacji podatkowej, jest środkiem zaskarżenia w rozumieniu art.52 § 1 i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skorzystanie z tego środka jest więc konieczną przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność organu podatkowego.
Wnosząca skargę w sprawie niniejszej H. P. nie wykazała, a nawet nie twierdzi, ze wniosła ponaglenie w trybie powołanego wyżej art. 141 § 1 ordynacji podatkowej, wykorzystanie przez nią tego środka nie wynika także z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych.
W tej sytuacji należy stwierdzić, ze skarga wniesiona została z naruszeniem art.52 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co uzasadnia uznanie jej za niedopuszczalną jej odrzucenie na podstawie art.58 § 1 pkt 6 tej ustawy.
Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak na wstępie.