I SAB/Lu 3/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Lublinie odrzucił skargę na przewlekłość postępowania podatkowego z powodu niewyczerpania drogi odwoławczej, gdyż skarżący nie wnieśli prawidłowego ponaglenia.
Skarżący A. P. i J. P. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego, powołując się na wezwanie do usunięcia naruszeń prawa. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niewyczerpanie drogi odwoławczej. Sąd uznał, że pismo skarżących nie było prawidłowym ponagleniem w rozumieniu przepisów, a także nie zostało skierowane do właściwego organu. W konsekwencji, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę A. P. i J. P. na przewlekłość postępowania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. Skarżący twierdzili, że złożenie skargi poprzedzone było wezwaniem organu do usunięcia naruszeń prawa. Organ skarżony wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że skarżący nie wyczerpali drogi odwoławczej, a pismo, na które się powołują, dotyczy postępowania zabezpieczającego, a nie odwoławczego. Sąd, analizując przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) oraz Ordynacji podatkowej, stwierdził, że pismo skarżących z dnia 18 marca 2025 r. nie spełnia wymogów prawidłowego ponaglenia. Nie wynikało z niego jednoznacznie, że strona zarzuca organowi nieterminowe załatwienie sprawy, a także nie zostało skierowane do właściwego organu (Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w przypadku zarzutu przewlekłości wobec Dyrektora IAS). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę niedopuszczalną, a niedopuszczalność zachodzi m.in. przy niewyczerpaniu środków zaskarżenia (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Ponieważ skarżący nie wnieśli prawidłowego ponaglenia, nie wyczerpali drogi zaskarżenia, co skutkowało odrzuceniem skargi. Sąd podkreślił, że prawidłowe ponaglenie jest warunkiem dopuszczalności skargi na przewlekłość postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona prawidłowym ponagleniem wniesionym do właściwego organu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że pismo skarżących nie spełniało wymogów ponaglenia, ponieważ nie wskazywało jednoznacznie na zarzut nieterminowego załatwienia sprawy, a także nie zostało skierowane do właściwego organu (Szefa KAS w przypadku zarzutu przewlekłości wobec Dyrektora IAS). Brak prawidłowego ponaglenia oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia, co skutkuje niedopuszczalnością skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, gdy jest ona niedopuszczalna.
p.p.s.a. art. 52 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Ordynacja podatkowa art. 141 § 1
Ustawa Ordynacja podatkowa
Na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia albo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 52 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie.
Ordynacja podatkowa art. 139
Ustawa Ordynacja podatkowa
Reguluje terminy załatwiania spraw podatkowych.
Ordynacja podatkowa art. 141 § 2
Ustawa Ordynacja podatkowa
Organ uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin i zarządza wyjaśnienie przyczyn.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie drogi odwoławczej przez skarżących z uwagi na brak prawidłowego ponaglenia. Pismo skarżących nie spełniało wymogów ponaglenia w rozumieniu przepisów Ordynacji podatkowej. Pismo skarżących nie zostało skierowane do właściwego organu.
Godne uwagi sformułowania
sąd odrzuca skargę m. in. wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie nie musi ono zostać nazwane ponagleniem przez podmiot, który je wnosi. Niemniej z treści pisma powinno wynikać, że strona zarzuca organowi brak załatwienia sprawy w ustawowym terminie, działanie przewlekłe lub bezczynność nie wskazano w nim, że owo naruszenie polega na niezałatwieniu sprawy w ustawowym terminie prawidłowe ponaglenie, które dotyczyłoby bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania podatkowego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej powinno – w myśl art. 141 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej – zostać skierowane do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
Skład orzekający
Monika Kazubińska-Kręcisz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wymogi formalne ponaglenia w sprawach o przewlekłość postępowania administracyjnego i podatkowego oraz konsekwencje ich niedochowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku prawidłowego ponaglenia w kontekście skargi na przewlekłość postępowania podatkowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy formalnych wymogów wniesienia skargi na przewlekłość. Jest ważna dla prawników procesowych, ale mniej interesująca dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SAB/Lu 3/25 - Postanowienie WSA w Lublinie Data orzeczenia 2025-08-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-05-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Sędziowie Monika Kazubińska-Kręcisz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania 659 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Dyrektor Izby Administracji Skarbowej Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 § 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. i J. P. na przewlekłość postępowania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. postanawia: - odrzucić skargę. Uzasadnienie A. P. i J. P. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. W treści skargi zaznaczyli, że jej złożenie zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszeń prawa. Pismo zawierające wezwanie miało zostać wniesione w dniu 19 marca 2025 r. (w treści skargi omyłkowo wskazano rok 2015). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie drogi odwoławczej. Wyjaśnił, że pismo z dnia 18 marca 2025 r., na które powołują się skarżący, dotyczy postępowania w przedmiocie zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym, a nie postępowania odwoławczego w przedmiocie podatku dochodowego. Na wezwanie Sądu, organ nadesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię pisma skarżących z dnia 18 marca 2025 r., nadanego w dniu 19 marca 2025 r. (k. 45-46 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę m. in. wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna. Niedopuszczalność zachodzi wówczas, gdy skarga nie może być skutecznie wniesiona, to znaczy nie może zostać merytorycznie rozpoznana przez sąd. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jak wynika z art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Terminy załatwiania spraw podatkowych reguluje art. 139 Ordynacji podatkowej. Z kolei w myśl art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej, na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia albo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej albo dyrektora izby administracji skarbowej. Jak stanowi art. 141 § 2 wskazanej ustawy, organ podatkowy wymieniony w § 1, uznając ponaglenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Organ stwierdza jednocześnie, czy niezałatwienie sprawy w terminie miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby uznać pismo strony za środek prawny, o którym mowa w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej, nie musi ono zostać nazwane ponagleniem przez podmiot, który je wnosi. Niemniej z treści pisma powinno wynikać, że strona zarzuca organowi brak załatwienia sprawy w ustawowym terminie, działanie przewlekłe lub bezczynność. W piśmie z dnia 18 marca 2025 r. skarżący wezwali do "usunięcia naruszenia prawa proceduralnego i procesowego". Opisali czynności organów podatkowych dotyczące zarówno postepowania zabezpieczającego, jak również – wbrew temu co wskazano w odpowiedzi na skargę – decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Z pisma nie wynika jednak, jakie przejawy działalności organów podatkowych strona uznała za niezgodne z prawem, a przede wszystkim nie wskazano w nim, że owo naruszenie polega na niezałatwieniu sprawy w ustawowym terminie. Z tych względów pismo z dnia 18 marca 2025 r. nie może być uznane za ponaglenie w rozumieniu art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 52 § 2 p.p.s.a. Dodatkowo należy wskazać, że prawidłowe ponaglenie, które dotyczyłoby bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania podatkowego przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej powinno – w myśl art. 141 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej – zostać skierowane do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Tymczasem pismo z dnia 18 marca 2025 r. dotyczy działania organów obu instancji, a skierowane zostało wyłącznie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Z powyższych względów należało uznać, że wbrew wymogowi art. 52 § 1 p.p.s.a., skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania nie została poprzedzona ponagleniem, zatem skarżący nie wyczerpali drogi do zaskarżenia. Skargę należało zatem odrzucić jako niedopuszczalną. Rozstrzygnięcie o odrzuceniu skargi nie zamyka stronom możliwości zaskarżenia przewlekłości postępowania lub bezczynności organów podatkowych. Skarga taka musi jednak zostać poprzedzona prawidłowym ponagleniem, tj. pismem zawierającym wyraźne wskazanie, że strona upatruje naruszenia prawa w nieterminowym załatwieniu sprawy. Jeżeli ponaglenie ma dotyczyć nieprawidłowego działania organu I instancji, winno zostać skierowane do organu wyższego stopnia (w przypadku spraw wskazywanych przez skarżących – do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej). Jeżeli natomiast strony zamierzają zarzucić przewlekłość postępowania lub bezczynność Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej, ponaglenie kierować należy do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Dopiero później – po złożeniu ponaglenia – dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego, przy czym skarga powinna dotyczyć zaniechań organu, który zdaniem stron pozostaje w bezczynności albo prowadzi postępowanie w sposób przewlekły, a nie organu, do którego kierowane było ponaglenie. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie postanowienia, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI