I SAB/Lu 1/26

I SAB/Lu 1/26 - Postanowienie WSA w Lublinie
Data orzeczenia
2026-02-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Monika Kazubińska-Kręcisz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6114 Podatek od spadków i darowizn
658
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego we Włodawie w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo z dnia 9 października 2025 r. dotyczące zwrotu należności wraz z odsetkami postanawia: - odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona za pośrednictwem platformy elektronicznej e-Urząd Skarbowy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 6 stycznia 2026 r. skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia, informując jednocześnie, że wezwanie może zostać wykonane przez nadesłanie na skrzynkę podawczą sądu egzemplarza skargi podpisanego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych doręczono skarżącemu w dniu 15 stycznia 2026 r., a pismem datowanym na 16 stycznia 2026 r. (data nadania: 19 stycznia 2026 r.) skarżący ustosunkował się do wezwania. Pismo to – aczkolwiek m.in. ponownie podniesiono w nim kwestię bezczynności organu – nie było tożsame w treści ze skargą, inicjującą postępowanie sądowe w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma sądowego,
a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie elementy. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W stosunku do skargi skutkiem nieuzupełnienia w terminie braków formalnych jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Skarżący odpowiedział na wezwanie, jednak nadesłane przez niego pismo (k. 18-19 akt sądowych) nie jest tożsame w treści ze skargą, na skutek której postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte (k. 7 akt sądowych). Nie stanowi ani odpisu skargi, ani też jej wtóropisu (odmiennego graficznie powtórzenia identycznej treści), zatem nie można było uznać, że brak formalny został w terminie usunięty.
W zaistniałej sytuacji Sąd był obowiązany odrzucić skargę wobec nieusunięcia jej braków. Na marginesie jednak należy wyjaśnić, że wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania może nastąpić w każdym czasie, a zatem prawomocne odrzucenie takiej skargi z uwagi na usuwalne przeszkody (takie jak brak podpisu) nie stoi na przeszkodzie ponownemu wniesieniu takiej skargi. Z tego też względu pismo datowane na dzień 16 stycznia 2026 r. powinno zostać potratkowane m.in. jako kolejna skarga na bezczynność w tym samym przedmiocie.
Mając na względzie powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.