I SAB/KR 11/02
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na bezczynność organów podatkowych, uznając, że organy wywiązały się ze swoich obowiązków, wydając rozstrzygnięcia w sprawie nadpłaty i jej oprocentowania.
Skarga została wniesiona na bezczynność organów podatkowych w sprawie zwrotu nadpłaconego podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 rok oraz odsetek. Skarżąca zarzucała organom przewlekłe i biurokratyczne postępowanie, naruszające przepisy Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, stwierdzając, że organy wywiązały się ze swoich obowiązków, wydając stosowne decyzje w terminie.
Sprawa dotyczyła skargi spółki z o.o. na bezczynność organów podatkowych w zakresie zwrotu nadpłaconego podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 rok oraz odsetek. Skarżąca zarzucała organom naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej poprzez przewlekłe i biurokratyczne postępowanie. Organ odwoławczy (Izba Skarbowa) w odpowiedzi na skargę wskazał, że warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest niewydanie przez organ decyzji lub postanowienia w obowiązującym terminie, a także konieczność wyczerpania środków zaskarżenia do organu wyższego stopnia. Izba Skarbowa argumentowała, że decyzje w sprawie nadpłaty i jej oprocentowania zostały wydane, a postępowanie prowadzone było z zachowaniem terminów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpatrując sprawę zgodnie z nowymi przepisami Prawa o ustroju sądów administracyjnych i Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę. Sąd uznał, że organy podatkowe wywiązały się ze swoich obowiązków, wydając rozstrzygnięcia w zakresie określenia wysokości nadpłaty i jej oprocentowania, a zarzuty bezczynności są bezpodstawne. Sąd podkreślił, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna, gdy organ nie podjął czynności lub nie zakończył sprawy, co w tym przypadku nie miało miejsca.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, organ nie pozostaje w bezczynności, jeśli wydał rozstrzygnięcia w sprawie, nawet jeśli strona uważa postępowanie za przewlekłe.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy podatkowe wywiązały się ze swoich obowiązków, wydając rozstrzygnięcia w sprawie nadpłaty i jej oprocentowania. Skarga na bezczynność jest dopuszczalna, gdy organ nie podjął czynności lub nie zakończył sprawy, co w tym przypadku nie miało miejsca.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (9)
Główne
PPSA art. 3 § § 2 pkt 8
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Ordynacja podatkowa art. 139
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 140
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 120
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 121
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 122
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 125
Ordynacja podatkowa
u.NSA art. 17
Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy podatkowe wywiązały się ze swoich obowiązków, wydając rozstrzygnięcia w sprawie nadpłaty i jej oprocentowania. Zarzut przewlekłości postępowania nie jest podstawą do uwzględnienia skargi na bezczynność, jeśli organ wydał decyzje. Uchylenie decyzji organu I instancji nie miało wpływu na zaskarżoną decyzję organu odwoławczego w innej sprawie.
Odrzucone argumenty
Bezczynność organów podatkowych w sprawie zwrotu nadpłaty i odsetek. Naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej (art. 139, 140, 120, 121, 122, 125).
Godne uwagi sformułowania
Skarga na bezczynność jest dopuszczalna, jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego zobowiązanym, nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie je podjął, ale nie zakończył wydaniem decyzji, postanowienia, innego aktu lub nie podjął stosownej czynności dotyczącej przyznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zarzut przewlekłego i biurokratycznego załatwienia sprawy nie może stanowić podstawy do rozpatrywania przez Sąd sprawy w zakresie bezczynności organu.
Skład orzekający
Jan Zając
przewodniczący
Grażyna Jarmasz
sprawozdawca
Bogusław Wolas
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia bezczynności organu w postępowaniu podatkowym oraz dopuszczalności skargi na bezczynność, gdy organ wydał rozstrzygnięcie."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego sprzed nowelizacji przepisów o sądach administracyjnych, choć zasady dotyczące bezczynności pozostają podobne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowego zagadnienia proceduralnego związanego z bezczynnością organów, co jest ważne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
podatki
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SAB/Kr 11/02 - Wyrok WSA w Krakowie Data orzeczenia 2004-09-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2002-12-05 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Bogusław Wolas Grażyna Jarmasz /sprawozdawca/ Jan Zając /przewodniczący/ Symbol z opisem 611 Podatki i inne świadczenia pieniężne, do których mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, oraz egzekucja t Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Jan Zając Sędziowie: NSA Grażyna Jarmasz (spr WSA Bogusław Wolas Protokolant: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2004r sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. w [...] na bezczynność organów podatkowych skargę oddala Uzasadnienie W dniu [...] 2002r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wpłynęła skarga [...] sp. z o.o. w [...] na przewlekłe i biurokratyczne postępowanie organów podatkowych w sprawie załatwienia wniosku z dnia [...] 2001 r. o zwrot nadpłaconego podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 rok jak też odsetek pobranych przez [...] Urząd Skarbowy w [...] przy rozliczeniu z dnia [...] 2001 r. zeznania CIT-8 za tenże rok, a uzupełnionego żądaniem zawartym w odwołaniu z [...] 2002r. od decyzji [...] Urzędu Skarbowego w [...] z [...] 2001 r., w sprawie żądania oprocentowania zwróconej nadpłaty za 2000rok w kwocie [...] zł za okres od [...] 2001 r. do [...] 2001 r. Tak określony, w ocenie strony, sposób postępowania naruszał rażąco art.139 oraz 140 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 137, poz.926 ze zm./, jak również obrazę prawa materialnego tj. artykułów 120, 121, 122, 125 tej ustawy. Zwłoka w załatwieniu sprawy wynikała z braku odwagi lub kompetencji do rozstrzygnięcia zagadnień wstępnych tj. odpowiedzi, czy wprowadzona do obrotu prawnego przez Inspektora kontroli Skarbowej decyzja [...] z [...] 2001 r., następnie uchylona decyzją Izby Skarbowej w [...] dnia [...] 2001 r., była w swoich ustaleniach dotyczących zaliczenia dopłat do ulgowych biletów i bezpłatnych przejazdów do przychodów i kosztów 2000 roku wiążąca dla podatnika, ponieważ dotyczyła także roku 1999.A nadto jakie skutki dla podatnika wynikają, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 rok, ze zmiany decyzji Inspektora przez Izbę Skarbową. W udzielonej odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa, przywołując art.17 ustawy z 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74, póz. 668 ze zm./, stwierdziła, że warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest nie wydanie przez organ w określonej sprawie decyzji lub postanowienia w obowiązującym terminie. Ponadto wniesienie skargi w takim zakresie jest możliwe po wyczerpaniu przez stronę środka prawnego w postaci skargi na bezczynność do organu wyższego stopnia. Decyzje w sprawie nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 rok została wydana. Także wniosek o oprocentowanie nadpłaty został załatwiony decyzjami organu tak I jak i II instancji, na którą to decyzję została wniesiona skarga do NSA. Nie zgodzona się także z zarzutem naruszenia art.139 oraz art.140 ustawy Ordynacja podatkowa, gdyż postępowanie w sprawie zwrotu i oprocentowania nadpłaty prowadzone było z zachowaniem terminów określonych w art.139 ustawy Ordynacja podatkowa. Także jako niezasadny oceniono zarzut naruszenia podstawowych zasad procesowych w prowadzonych postępowaniach. W związku z argumentacją po wyższą Izba wniosła o oddalenie skargi. Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednak wobec wejścia w życie z dniem 1 stycznia 2004r. ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, póz. 12697 oraz ustawy 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz.1270,/ w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, póz. 1271/ została ona rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z tymi przepisami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga na uwzględnienie nie zasługuje. W pierwszym rzędzie podkreślenia wymaga, że przepis art. 17 uprzednio obowiązującej do dnia l stycznia 2004 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. Nr 74, póz. 368 ze zm./ jak i obecnie obowiązujący art. 3 § 2 pkt 8 w/cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, określają zakres przedmiotowy skargi na bezczynność organu w taki sam sposób. Skarga taka w myśl tych regulacji jest dopuszczalna, jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego zobowiązanym, nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie je podjął, ale nie zakończył wydaniem decyzji, postanowienia, innego aktu lub nie podjął stosownej czynności dotyczącej przyznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W stanie faktycznym ustalonym w sprawie, biorąc pod uwagę zarzuty sformułowane przez skarżącą, a dotyczące bezczynności organów podatkowych, należy uznać, że zarzuty te są bezpodstawne. W sprawach ze skarg na bezczynność organów sąd administracyjny orzeka biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia sprawy. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego organy podatkowe wywiązały się ze swoich obowiązków wydania rozstrzygnięć, tak w zakresie określenia wysokości nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 rok, jak też oprocentowania tejże nadpłaty. Przed tut. Sądem toczyły się i zakończyły sprawy skarg spółki na rozstrzygnięcia Izby Skarbowej w [...] w sprawie oprocentowania nadpłat za lata 1996, 1998 i 2000. Zarzut przewlekłego i biurokratycznego załatwienia sprawy nie może stanowić podstawy do rozpatrywania przez Sąd sprawy w zakresie bezczynności organu. Odnosząc się do zarzutów skarżącej, co do rozstrzygnięcia wydanego przez organ I instancji w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 rok, a następnie jego uchylenia przez organ odwoławczy, należy stwierdzić, że zarówno wydanie jak i uchylenie tej decyzji nie miało wpływu na zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej, utrzymującą w mocy orzeczenie urzędu skarbowego, wydaną w przedmiocie oprocentowania nadpłaty stwierdzonej w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 rok. W związku z powyższym nie można stwierdzić, że w dniu rozstrzygania mniejszej sprawy organy podatkowe pozostają w zwłoce z wydaniem decyzji, postanowienia, innego aktu, czy wykonaniem czynności, do których byłyby zobowiązane przepisem prawa. Z przytoczonych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI