I SAB/KE 1/06

I SAB/Ke 1/06 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2006-12-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-11-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Ewa Rojek
Grażyna Jarmasz /przewodniczący/
Maria Grabowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Starosta
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art.54 par.2, art.46, art.52, art.55 par.1, art.3 par.2 pkt4, art.58 par.1 pkt6, art.232 par.1 pkt1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.),, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Dominik Gajek, po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. C. na bezczynność Starosty. p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu.
Uzasadnienie
I SAB / Ke 1/06
Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 października 2006 r. W. C. złożył skargę na bezczynność organu – Starosty. Bezczynność organu, według skarżącego przejawiała się w nie podejmowaniu przez organ czynności zmierzających do załatwienia złożonej przez niego skargi z dnia 13 kwietnia 2006 r., której kopię załączył. Podniósł, że nie otrzymał żadnej informacji o przyczynie nie podjęcia czynności mających na celu załatwienie skargi. Przedmiotem skargi z dnia 13 kwietnia 2006 r była odmowa zwrotu zawyżonej opłaty pobranej za kartę pojazdu wydanej dla samochodu Volkswagen Passat .
Starosta przedstawiając zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. akta sprawy, wskazał, że wnioskiem z dnia 28 marca 2006 r. W. C. wystąpił do Starostwa Powiatowego w K. o zwrot zawyżonych kosztów poniesionych przez niego w związku z rejestracją sprowadzonego z zagranicy samochodu marki Volkswagen. Pismem z dnia 29 marca 2006 r. Starosta odmówił zwrotu części opłaty. Skarga z dnia 13 kwietnia 2006 r. złożona przez W. C. nie spełniała w ocenie organu wymogów określonych w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a. Wskazał, że organ odpowiadając pismem z dnia 6 listopada 2006 r. na skargę złożoną przez skarżącego w dniu 13 października 2006 r. udzielił W.C. szczegółowych wyjaśnień.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje :
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie. Przepisy art. 3 -5 ustawy p.p.s.a. wyznaczają zakres przedmiotowy postępowania sądowo – administracyjnego. Z przepisów tych wynika , że skarga na bezczynność organów ( art. 3 § 2 pkt.8) przysługuje tylko w tych sprawach w których są wydawane decyzje i postanowienia administracyjne ( art. 3 § 2 pkt 1-3), w sprawach w których mogą być podejmowane akty lub czynności zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art.3 § 2 pkt. 4) oraz w sprawach, w których ustawa szczególna przewiduje kontrolę sądową. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności w określonym terminie ( art. 149 p.p.s.a). Istotą i celem skargi na bezczynność jest uzyskanie wyroku sądu zobowiązującego organ do wydania decyzji lub podjęcia czynności.
Przedmiotem skargi jest bezczynność Starosty, która według skarżącego przejawiała się w nie podjęciu przez Starostę czynności zmierzających do rozpoznania skargi, wniesionej przez niego w dniu 13 kwietnia 2006 r. na czynność organu - odmowę zwrotu części opłaty pobranej za kartę pojazdu. Skarga została wniesiona za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w terminie i w sposób wskazany w pouczeniu zawartym w piśmie organu odmawiającym zwrotu opłaty. Skarga nie została przekazana przez organ w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a., bowiem według oceny organu nie spełniała wymogów określonych w art. 46 p.p.s.a. W konsekwencji organ potraktował skargę jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stanowiące wymóg skutecznego wniesienia skargi zgodnie z art. 52 p.p.s.a. o czym poinformował skarżącego pismem z dnia 6 listopada 2006 r.
Wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego automatycznie uruchamia postępowanie sądowo-administracyjne. Oznacza to, że z tą chwilą rozpoczyna się spór pomiędzy organem a skarżącym o legalność zaskarżonego aktu lub czynności, który ma być rozstrzygnięty orzeczeniem sądu administracyjnego. W postępowaniu tym organ jest stroną postępowania. Nie zmienia tego stanu fakt, że skarga jest wnoszona za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Postępowanie toczy się na podstawie przepisów ustawy p.p.s.a. które określają prawa i obowiązki stron postępowania sądowo-administracyjnego. Podstawowym obowiązkiem wynikającym z przepisów ustawy jest nałożony przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi. Organowi nie przysługują uprawnienia w przedmiocie badania i oceny braków formalnych skargi, jedynym uprawnieniem przyznanym przez ustawę jest prawo organu do weryfikacji własnej decyzji (art. 54 § 3 p.p.s.a.). Termin przekazania skargi wraz z aktami sprawy jest terminem ustawowym. W przypadku nie zastosowania się przez organ do obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy przepis art. 55 §1 p.p.s.a. przewiduje możliwość wymierzenia przez sąd na wniosek skarżącego grzywny jako środka dyscyplinującego, oraz możliwość, wobec spełnienia przesłanki określonej w § 2 tego artykułu, rozpoznania sprawy na podstawie przedłożonej przez skarżącego kopii skargi. Unormowanie zawarte przepisie art. 55 p.p.s.a. jest szczególną, w stosunku do unormowania wynikającego z art. 149 w zw. z art. 3 § 2 pkt.8 ustawy, regulacją zwalczania nie wywiązania się przez organ z wykonania obowiązku nałożonego art. 54§2 p.p.s.a.
W związku z powyższym należało stwierdzić, że jakkolwiek przekazanie skargi i akt sprawy do sądu stanowi czynność od której uzależnione jest prawo skarżącego do rozpatrzenia skargi przez sąd, jest więc czynnością ujętą w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 pkt.4 p.p.s.a., to z uwagi na szczególną regulację art.55 §1p.p.s.a., który jako jedyny środek zwalczania przewlekłości w przekazaniu skargi do sądu przewiduje możliwość wymierzenia grzywny na wniosek skarżącego, skargę na bezczynność organu jako niedopuszczalną należało na podstawie art. 58 §1 pkt. 6 p.p.s.a. odrzucić.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 powołanej ustawy sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu.