I SAB/Go 17/11

I SAB/Go 17/11 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2011-06-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2011-03-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska
Joanna Wierchowicz
Krystyna Skowrońska-Pastuszko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
658
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Sygn. powiązane
I FSK 1391/11 - Postanowienie NSA z 2011-09-27
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 161 par 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska- Pastuszko (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Kosicka-Chilczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi S.B. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2005r. postanawia: 1. Umorzyć postępowanie. 2. Przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na rzecz radcy prawnego J.W. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100), obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej.
Uzasadnienie
S.B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę "na bezczynność organu w sprawie przewlekłości postępowania odwoławczego", w której podniosła, że bezskutecznie upłynęło blisko siedem miesięcy od chwili wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług. Wskazała też, że Dyrektor Izby Skarbowej nie wydał decyzji, mimo że w toku postępowania odwoławczego nie były rozpatrywane dodatkowe wnioski strony , ani też nie prowadzono postępowania dowodowego.
Wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. , sygn. akt I SAB/Go 21/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uwzględnił powyższą skargę S.B. na bezczynność, zobowiązując organ odwoławczy, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) , zwanej P.p.s.a., do wydania w terminie 60 dni od dnia doręczenia wyroku decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2005 r.
Na skutek skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 lutego 2011 r. , sygn. akt I FSK 233/10 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim. W ocenie sądu kasacyjnego w sprawie nie wystąpiła bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej. NSA wskazał przede wszystkim, że wskutek aktywności procesowej strony organ odwoławczy był zobowiązany do dokonania szeregu czynności, co stanowiło przyczyny uzasadniające niedotrzymanie terminu załatwienia sprawy. Organ przy tym , stosownie do art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej, zawiadomił stronę o niezałatwieniu sprawy w terminie, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. NSA dodał, że okoliczność, iż owe czynności procesowe organu przedsięwzięto niekiedy z pewnym opóźnieniem nie świadczy o bezczynności organu.
W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał m.in., że postępowanie odwoławcze zakończyło się wydaniem decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2005 r.
Ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącej radca prawny podtrzymał skargę w całości oraz wniósł o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji miał w pierwszej kolejności obowiązek uwzględnić stan sprawy istniejący na dzień jego orzekania w sprawie. Rozpoznając skargę na bezczynność organu sąd orzeka bowiem z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego sprawy ustalonego w dniu wydania orzeczenia (tak w zachowującej aktualność tezie NSA zawartej w postanowieniu z dnia 23 września 1986 r. , sygn. akt IV SAB 8/86 - ONSA 1986/2/50). Z dokonanych ustaleń wynika bezspornie, że Dyrektor Izby Skarbowej, którego bezczynność w rozpatrzeniu odwołania została zaskarżona, w dniu [...] stycznia 2010 r. wydał decyzję odwoławczą w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2005 r.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Z taką sytuacją mamy do czynienia m.in. wtedy, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda akt, którego niewydajnie było powodem złożenia skargi na bezczynność. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku nastąpiło zdarzenie, w którego następstwie zakończyła się sprawa sądowoadministracyjna co oznacza, że przed wydaniem wyroku wygasł przedmiot zaskarżenia. Takie rozumienie istnienia przedmiotu postępowania sądowoadministracyjnego w przypadku skargi na bezczynność wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487. Zgodnie z tą uchwałą "przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności".
W kontekście powyższego stan faktyczny sprawy jest bezsporny – po wniesieniu skargi na bezczynność ([...] lipca 2009 r.), a przed wydaniem orzeczenia ([...] czerwca 2011r.) została wydana decyzja w postępowaniu odwoławczym, co do której w ocenie strony organ pozostawał w bezczynności. W tej sytuacji należało umorzyć postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na względzie, na podstawie cyt. przepisu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.
Ustanowionemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikowi skarżącej Sąd przyznał z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie, zgodnie z art. 250 P.p.s.a oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c w związku z § 15 pkt 1 oraz § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
( - ) Anna Juszczyk-Wiśniewska ( - ) Krystyna Skowrońska-Pastuszko ( - ) Joanna Wierchowicz