I SAB/Gl 18/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Gliwicach odrzucił skargę na bezczynność organu w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżąca M. P. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta C. w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości, zarzucając brak wydania decyzji pomimo zobowiązania przez SKO. Organ administracji argumentował, że przyczyna do wydania decyzji pojawiła się dopiero po uzyskaniu informacji o współwłasności nieruchomości. WSA w Gliwicach odrzucił skargę, stwierdzając, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę M. P. na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości. Skarżąca zarzuciła organowi niewydanie decyzji pomimo zobowiązania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Organ administracji wskazał na złożoność sprawy, w tym uchylenie poprzedniej decyzji i potrzebę wyjaśnienia kwestii własnościowych, a także na złożenie przez skarżącą informacji podatkowej dopiero w 2004 roku. Sąd uznał, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko po wyczerpaniu środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 2 PPSA. W analizowanej sprawie skarżąca nie złożyła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, co jest wymogiem formalnym. W związku z niespełnieniem tej przesłanki, Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w szczególności nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.
Uzasadnienie
Dopuszczalność skargi na bezczynność organu uzależniona jest od spełnienia przesłanki wyczerpania środków zaskarżenia, co zgodnie z art. 52 § 2 PPSA oznacza sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, w tym zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przewidziane w art. 37 kpa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
PPSA art. 52 § 2
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
PPSA art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Niewyczerpanie środków zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi.
Pomocnicze
PPSA art. 3 § 2 pkt 8
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 37
Kodeks postępowania administracyjnego
Przewiduje zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminach ustawowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia, w tym braku złożenia zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia.
Godne uwagi sformułowania
Z bezczynnością organu mamy więc do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął czynności, do której był zobowiązany. Dopuszczalność złożenia skargi na bezczynność została uzależniona od spełnienia podstawowej przesłanki wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Skład orzekający
Marek Kołaczek
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi dopuszczalności skargi na bezczynność organu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w szczególności konieczność wyczerpania środków zaskarżenia."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego przypadku i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych. Konieczność wyczerpania środków zaskarżenia jest standardową przesłanką.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy standardowych wymogów formalnych skargi na bezczynność organu. Brak w niej nietypowych faktów czy przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SAB/Gl 18/04 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2004-12-13 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2004-10-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Marek Kołaczek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6115 Podatki od nieruchomości Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie bezczynności w sprawie ustalenia podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie W skardze z dnia [...] r., sprecyzowanej następnie pismem procesowym datowanym [...] r. M. P. zarzuciła Prezydentowi Miasta C., że pomimo zobowiązania go przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (decyzja z dnia [...] r.) do wydania prawidłowej decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości do dnia wniesienia skargi decyzji takiej nie wydał. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż w istocie uchyloną decyzją z dnia [...] roku dokonano wymiaru podatku od nieruchomości położonej w C. przy ul. [...] (działka [...]). Jednakże wskutek odwołania skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchylił tę decyzję i przekazał o sprawę do ponownego rozpoznania, w związku z istniejącymi rozbieżnościami wynikającymi z ewidencji gruntów a danymi zawartymi w zeznaniu M. P.. Organ wskazał także, że pismem z dnia [...] 1993r. poinformował skarżącą o zawieszeniu postępowania dotyczącego wymiaru podatku do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Urząd Rejonowy. Zdaniem organu przyczyna do wydania decyzji podatkowej zaistniała dopiero [...] 2004r., bowiem wówczas dopiero skarżąca złożyła informację podatkową, z której wynika, że [...] 2001 roku została wpisana do księgi wieczystej nr KW [...] z dnia [...].2001r. jako współwłaścicielka działki [...]. Zatem z tą datą organ uzyskał wiedzę o uporządkowaniu kwestii dotyczących własności przedmiotowej nieruchomości, warunkujących wydanie decyzji wymiarowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 ustawy. Dotyczy to więc takich spraw, które mogą być zakończone decyzją lub postanowieniem, albo które odnoszą się do innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z bezczynnością organu mamy więc do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął czynności, do której był zobowiązany. Dopuszczalność złożenia skargi na bezczynność została uzależniona od spełnienia podstawowej przesłanki wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52§2). Do katalogu tych środków należy zaliczyć również przewidziane w art. 37 kpa zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminach ustawowych, które należy wnieść do organu wyższego stopnia . Analiza akt sprawy nakazuje stwierdzić, że skarżący takiego zażalenia nie złożyli. Brak również jakiejkolwiek korespondencji pomiędzy stroną skarżącą a organem, będącej wyrazem jej dezaprobaty dla bezczynności organu. Zatem – pomimo istniejących uchybień w prowadzonym postępowaniu – nie została spełniona przesłanka warunkująca dopuszczalność skargi na bezczynność organu – złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia skutkować musi zatem odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego z mocy powołanych przepisów orzeczono jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI