I SAB/GL 13/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę na bezczynność Regionalnej Izby Obrachunkowej, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku właściwości rzeczowej organu.
Skarżący zarzucił Regionalnej Izbie Obrachunkowej bezczynność w zakresie kontroli dokumentów dotyczących utwardzenia ulicy i okrawężnikowania, sugerując nierzetelność władz samorządowych i popełnienie przestępstwa. Sąd uznał jednak, że weryfikacja zarzutów dotyczących znamion czynów penalizowanych przez Kodeks karny nie leży w kompetencjach RIO. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Skarżący B. O. złożył skargę na bezczynność Regionalnej Izby Obrachunkowej w K., zarzucając jej nierzetelność w zakresie kontroli dokumentów dotyczących utwardzenia ulicy i okrawężnikowania w 1992 roku. Skarżący twierdził, że Burmistrz podał nieprawdę w dokumentach i przedłożył dowody wskazujące na popełnienie przestępstwa. Regionalna Izba Obrachunkowa wniosła o odrzucenie skargi, wskazując na jej bezpodstawność i brak interesu prawnego skarżącego, a także na fakt, że zarzut dotyczy działań wykraczających poza kompetencje RIO, takich jak prowadzenie postępowania karnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, stwierdził, że zakres przedmiotowy skargi na bezczynność obejmuje jedynie niewydanie w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej w zakresie rzeczowym należącym do kompetencji organu. Sąd podkreślił, że weryfikacja zarzutów dotyczących znamion czynów penalizowanych przez Kodeks karny nie należy do kompetencji RIO. W związku z tym, żądanie podjęcia przez RIO działań w zakresie nie należącym do jej właściwości rzeczowej uznał za bezpodstawne, a skargę za niedopuszczalną, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień lub innych aktów i czynności, a zatem może dotyczyć jedynie zarzutu niewydania w terminie aktu lub niepodjęcia czynności w zakresie rzeczowym należącym do kompetencji organu.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które ograniczają zakres skargi na bezczynność do spraw mieszczących się w kompetencjach organu. Weryfikacja zarzutów dotyczących znamion czynów penalizowanych przez Kodeks karny nie należy do kompetencji Regionalnej Izby Obrachunkowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 8
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznacza art. 3 § 2 pkt 1-4, co oznacza, że dopuszczalna jest tylko w zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowień lub innych aktów i czynności.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej.
u.r.i.o. art. brak podanego § brak podanego
Ustawa o regionalnych izbach obrachunkowych
Przepisy określające kompetencje RIO w zakresie kontroli gospodarki finansowej jednostek samorządu terytorialnego.
Pomocnicze
k.k. art. XXXIV § brak podanego
Kodeks karny
Przepisy dotyczące przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów, których weryfikacja nie należy do kompetencji RIO.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty podniesione przez skarżącego wykraczają poza zakres kompetencji rzeczowych Regionalnej Izby Obrachunkowej. Weryfikacja znamion czynów penalizowanych przez Kodeks karny nie leży w gestii RIO.
Godne uwagi sformułowania
zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznacza zapis art. 3 § 2 pkt 1 – 4 tej ustawy istotę skargi na bezczynność może stanowić jedynie zarzut niewydania w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej w zakresie rzeczowym należącym do kompetencji organu weryfikacja zarzutu dotyczącego treści oświadczenia Burmistrza w świetle znamion czynów penalizowanych na mocy przepisów zawartych w rozdziale XXXIV ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (...) niewątpliwie nie należy do kompetencji Regionalnej Izby Obrachunkowej żądanie podjęcia przez RIO działań w zakresie, który nie należy do właściwości rzeczowej tego organu jest całkowicie bezpodstawne
Skład orzekający
Ewa Karpińska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu dopuszczalnej skargi na bezczynność organu administracji publicznej oraz granic kompetencji rzeczowych Regionalnej Izby Obrachunkowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której skarżący próbuje wykorzystać skargę na bezczynność do kwestionowania działań organu spoza jego właściwości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością organów i dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyI SAB/Gl 13/04 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2004-09-20 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2004-09-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Ewa Karpińska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6539 Inne o symbolu podstawowym 653 Skarżony organ Regionalna Izba Obrachunkowa Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, po rozpoznaniu w dniu 20 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na bezczynność Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. w przedmiocie : bezczynności Regionalnej Izby Obrachunkowej w zakresie kontroli p o s t a n a w i a odrzucić skargę Uzasadnienie W dniu 26 lipca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło pismo B. O. zatytułowane jako "skarga na bezczynność Regionalnej Izby Obrachunkowej w K.". W jego uzasadnieniu skarżący podniósł, że "władza samorządowa gminy K. w dokumentach potwierdza nieprawdę", gdyż Burmistrz w piśmie [...] r. z dnia [...] r. podaje, iż ulica [...] była w 1992 r. utwardzona oraz okrawężnikowana. Dla potwierdzenia nierzetalności władz samorządowych przedłożył szereg załączników, które winny jakoby stanowić dowód popełnienia przestępstwa. Wobec zawartych w skardze zarzutów skarżący domagał się, aby Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił sprawę i ukarał Burmistrza. Pismem z dnia [...] 2004 r. Regionalna Izba Obrachunkowa w K., ustosunkowując się do pisma B. O., wniosła o odrzucenie skargi, wskazując na jej bezpodstawność oraz brak interesu prawnego skarżącego. W uzasadnieniu wypunktowano, iż zarzut skargi jest trudny do sprecyzowania. Przyjąć należy, iż skarżący zarzuca RIO bezczynność w zakresie prowadzenia postępowania karnego, które to działanie leży poza kompetencją RIO. Wskazano również, iż postępowanie kontrolne Regionalna Izba Kontroli podejmuje z urzędu, a nie na wniosek. Ujawnienie podczas kontroli nieprawidłowości, których weryfikacja należy do kompetencji organów ścigania skutkuje zawiadomieniem właściwych podmiotów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznacza zapis art. 3 § 2 pkt 1 – 4 tej ustawy. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest więc dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Zatem istotę skargi na bezczynność może stanowić jedynie zarzut niewydania w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej w zakresie rzeczowym należącym do kompetencji organu, którego dotyczy skarga. Podniesiony przez skarżącego zarzut bezczynności organu należy zatem rozpatrywać w świetle zapisów rozdziału 2 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. Nr 55 z 2001 r., poz. 577 z późn. zm.). Powołane przepisy stanowią, iż RIO kontrolują gospodarkę finansową jednostek samorządu terytorialnego, w tym realizację zobowiązań podatkowych oraz zamówienia publiczne na podstawie kryterium zgodności z prawem i zgodności dokumentów ze stanem faktycznym. Weryfikacja zarzutu dotyczącego treści oświadczenia Burmistrza w świetle znamion czynów penalizowanych na mocy przepisów zawartych w rozdziale XXXIV ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.), obejmujących przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów niewątpliwie nie należy do kompetencji Regionalnej Izby Obrachunkowej. Tym samym stwierdzić należy, iż żądanie podjęcia przez RIO działań w zakresie, który nie należy do właściwości rzeczowej tego organu jest całkowicie bezpodstawne, a skargę opartą na takim zarzucie uznać należy za niedopuszczalną. Reasumując wskazać należy, iż rozpoznając przedmiotową skargę nie dopatrzono się przejawów bezczynności organu, a zatem skargę, jako niedopuszczalną, odrzucono na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI