I SAB/GL 10/22

I SAB/Gl 10/22 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2022-12-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-04-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agata Ćwik-Bury
Anna Rotter /sprawozdawca/
Paweł Kornacki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
658
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 815/23 - Wyrok NSA z 2023-09-01
Skarżony organ
Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 931
art. 87 ust. 2
Ustawa z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 329
art. 149 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki, Sędziowie WSA Agata Ćwik-Bury, Anna Rotter (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi P. S.A. w restrukturyzacji w K. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019r. oddala skargę.
Uzasadnienie
P. S.A. w restrukturyzacji z siedzibą w K. (dalej: Spółka, Skarżąca), wniosła skargę na bezczynność Naczelnika [...] [...] Urzędu Skarbowego w S. (dalej: organ) polegającą na niedokonaniu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r. w wysokości 494.261 zł z naruszeniem przepisu art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2022r., poz. 931 ze zm., dalej: u.p.t.u.).
W konsekwencji Spółka wniosła o:
1. zobowiązanie organu do dokonania czynności zwrotu nadwyżki podatku VAT za sierpień 2019r. w wysokości 494.261 zł, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.),
2. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa,
3. wymierzenie organowi grzywny według art. 149 § 2 P.p.s.a.,
4. zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania w wysokości prawem przepisanej.
Uzasadniając skargę Spółka podała, iż w dniu 25 września 2019 roku złożyła do organu deklarację VAT – 7 za sierpień 2019r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w terminie 60 dni w wysokości 839.473 zł. Termin zwrotu podatku wynikający z powyższej deklaracji przypadał na dzień 25 listopada 2019r. Zaznaczono, iż w dniu 14 listopada 2019r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. (dalej: Naczelnik UCS) wszczął kontrolę celno-skarbową wobec Skarżącej w zakresie m.in. ustalenia zasadności zwrotu różnicy podatku w rozumieniu u.p.t.u. za okres od dnia 1 lipca 2019r. do dnia 30 września 2019r.
Spółka wyjaśniła, iż w związku z powyższym organ postanowieniem z dnia 19 listopada 2019r. (doręczonym dnia 19 listopada 2019r.) przedłużył termin zwrotu zadeklarowanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019r. w wysokości 839.473 zł do czasu przewidywanego zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika, czyli do dnia 31 marca 2020r. Następnie, jak zaznaczyła Skarżąca, Naczelnik UCS wyznaczał kolejne terminy zakończenia kontroli celno-skarbowej postanowieniami: z dnia 10 stycznia 2020r. - do dnia 14 maja 2020r., z dnia 15 lipca 2020r. - do dnia 16 listopada 2020r., z dnia 25 stycznia 2021r. - do dnia 16 maja 2021r. oraz z dnia 15 lipca 2021r. - do dnia 16 listopada 2021r. Powodem przedłużenia było zbierania i analizowanie materiału dowodowego. W konsekwencji organ przedłużał termin zwrotu różnicy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019 r. wydając kolejne postanowienia: z dnia 11 marca 2020r. - przedłużenie do dnia 30 września 2020r., z dnia 8 września 2020r. – przedłużenie do dnia 31 marca 2021r., z dnia 9 marca 2021r. – przedłużenie do dnia 30 września 2021r. oraz z dnia 24 sierpnia 2021r. – przedłużenie terminu zwrotu do dnia 28 lutego 2022r.
Spółka podała, iż kontrola prowadzona przez Naczelnika UCS została zakończona wydanym 31 grudnia 2021r wynikiem kontroli, zgodnie z którym kwota zwrotu podatku VAT za sierpień przysługująca Spółce wynosi 494.261 zł. Skarżąca podniosła, iż do dnia złożenia skargi organ nie dokonał czynności materialno-technicznej zwrotu podatku VAT za sierpień 2019r. na rachunek bankowy Spółki w powyższej kwocie pomimo złożenia wniosku.
Jak wskazano w skardze, Spółka nie złożyła w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyniku kontroli to jest do dnia 20 stycznia 2022r. korekty deklaracji VAT-7 za sierpień 2019r. zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (t.j. Dz. U. z 2022r., poz. 813 ze zm., dalej: ustawa o KAS).
Skarżąca zaznaczyła, że na dzień wystąpienia ze skargą, po zakończeniu kontroli, nie jest prowadzona żadna procedura wyjaśniająca w przedmiocie zwrotu podatku VAT za sierpień 2019r. Według Spółki zwrot nadpłaty w kwocie 494.261 zł jest bezsporny, co wprost wynika z wyniku kontroli, a organ nie dokonując zwrotu pozbawia Skarżącą prawa do zwrotu niespornej kwoty 494.261 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Jak wyjaśnił organ, w związku z faktem, iż w odniesieniu do kontrahentów Spółki prowadzone były kontrole celno-skarbowe w których zakwestionowano prawo do odliczenia podatku naliczonego, wobec Spółki wszczęto kontrolę celno-skarbową. W związku z wszczęciem kontroli organ, wydawanymi sukcesywnie postanowieniami, przedłużał termin zwrotu nadwyżki do czasu przewidywanego zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika. Z odpowiedzi na skargę wynikało, iż Naczelnik UCS wyznaczał kolejne terminy zakończenia kontroli wydawanymi postanowieniami, ostatnie postanowienie z dnia 15 lipca 2021r. przedłużało kontrolę do dnia 16 listopada 2021r. W związku z powyższym organ przedłużył poszczególnymi postanowieniami termin zwrotu różnicy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019 r. Ostatnie postanowienie organu z dnia 26 sierpnia 2021r. przedłużało ten termin do dnia 28 lutego 2022r., a na powyższe postanowienie organu Skarżąca wniosła zażalenie. Następnie w dniu 31 grudnia 2021r. Naczelnik UCS zakończył kontrolę wynikiem kontroli, a z uwagi na fakt, iż Spółka nie złożyła korekty deklaracji VAT-7 za sierpień 2019r.
Postanowieniem z dnia 7 marca 2022r. Naczelnik UCS przekształcił kontrolę celno-skarbową w postępowanie podatkowe w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od 1 lipca 2019 roku do 30 września 2019r.
Wskazując na powyższe okoliczności organ uznał, że zarzut naruszenia art. 87 ust. 2 u.p.t.u. poprzez niedokonanie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku VAT za sierpień 2019 r. w wysokości 494.261 zł jest bezzasadny.
Organ wyjaśnił, że art. 87 ust. 2 u.p.t.u. daje uprawnienie organowi do zbadania zasadności zwrotu podatku. Podkreślono, że postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT za sierpień 2019r. z dnia 3 lutego 2022r. zostało wydane w związku z niezakończoną weryfikacją rozliczenia Spółki za sierpień 2019r. dokonywaną w ramach kontroli celno-skarbowej.
Organ wskazał, iż postanowieniem z dnia 7 marca 2022r. kontrola celno-skarbowa z dniem 21 marca 2022r. została przekształcona w postępowanie podatkowe. W rezultacie, jak zaznaczył organ, dalsza weryfikacja rozliczenia Spółki dokonywana będzie w ramach postępowania podatkowego. Według organu nie pozostaje on w bezczynności, gdyż na możliwość dokonania zwrotu nadwyżki podatku bezpośredni wpływ ma okoliczność zastosowania procedury określonej w art. 87 ust. 2 u.p.t.u. w postaci przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku. W przekonaniu organu, jak długo w obrocie prawnym funkcjonuje postanowienie wydane w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu, podatnik nie może liczyć na zwrot należnych mu środków.
Według organu weryfikacja zasadności zwrotu podatku jest dopuszczalna, a jej celem jest ochrona interesów budżetowych, które mogłyby ucierpieć wskutek zwrotu nienależnych nadwyżek podatku naliczonego nad należnym. Organ wyraził przekonanie, że samo przedłużenie terminu zwrotu podatku nie narusza zasady neutralności VAT, a przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki odbyło się w sytuacji przewidzianej przepisami prawa i zgodnie z procedurą podatkową.
Zdaniem organu skarga Spółki nie wyczerpuje przesłanek z art. 52 § 2 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Na mocy art. 1 § 1 i 2 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej, przy czym na mocy art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. obejmuje ona orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W niniejszej sprawie spełniony został wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, gdyż wniesione zostało ponaglenie, które organ odwoławczy rozpatrzył.
W piśmie Spółki z dnia 2 marca 2022r. zaznaczono, że jeśli w ocenie organu część zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019 r. w kwocie 494.261 zł nie budzi zastrzeżeń, to nadwyżka podatku naliczonego powinna być ona zwrócona w drodze czynności materialnotechnicznej, niezależnie od wydanego na podstawie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. postanowienia dotyczącego pozostałej części. Skarżąca podała, iż sporne środki winny być natychmiast przelane do dyspozycji podatnika lub zaliczone na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych.
W odpowiedzi na powyższe pismo – ponaglenie, organ wskazał, iż kontrola celno-skarbowa prowadzona wobec Skarżącej została zakończona wynikiem kontroli z dnia 31 grudnia 2021r. Jednocześnie zwrócono uwagę, iż Spółka nie złożyła korekt deklaracji VAT-7 za sierpień 2019r. co spowodowało, iż dalsza weryfikacja rozliczenia dokonana będzie w ramach postępowania podatkowego. Jednocześnie termin zwrotu spornej kwoty zadeklarowanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w złożonej deklaracji VAT-7 za miesiąc sierpień 2019r. został przedłużony do dnia 31 sierpnia 2022r.
Zdaniem Sądu w sprawie nie doszło do naruszenia art. 52 § 2 P.p.s.a., gdyż przed wniesieniem skargi na bezczynność Skarżąca wniosła do organu pismo z dnia 2 marca 2022 r., w którym powołując się na wyniki kontroli celno-skarbowej zażądała zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019r. w kwocie 494.261 zł. Powyższe pismo stanowiło ponaglenie w rozumieniu art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022r., poz. 1540 ze zm., dalej: O.p.).
Sąd stwierdza, iż rozpoznanie tej szczególnej kategorii spraw wymaga zbadania, czy organ podatkowy wywiązał się z obowiązku terminowego załatwienia konkretnej sprawy. Rola sądu administracyjnego badającego skargę na bezczynność ogranicza się do sprawdzenia, czy organ podjął stosowne działanie, do którego był zobowiązany i nie może polegać na merytorycznym rozstrzyganiu sprawy (por. wyroki NSA z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt I FSK 277/15; z dnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 490/15; z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt I FSK 1508/18). Zakres kognicji sądów administracyjnych, wyznaczający jednocześnie zakres rozpatrywanej sprawy, wynika z art. 3 P.p.s.a. W § 2 pkt 8 i 9 tego przepisu wskazano, że sąd administracyjny orzeka w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w wymienionych w nim sprawach.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. wyrok NSA z dnia 7 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2660/18). Organ administracyjny pozostaje zatem bezczynny, jeżeli nie dokona wymaganej czynności w terminie określonym przez ustawodawcę, zaś sąd administracyjny rozpatrując skargę na bezczynność bada jedynie, czy organ rozpatrujący konkretną sprawę, przekroczył termin przewidziany do jej załatwienia.
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, należy uznać za dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność organu, który będąc zobowiązanym do zwrotu nadpłaty, nie dokonał go w prawem przewidzianym terminie (por. postanowienie NSA z dnia 19 września 2013r., II FSK 2418/13, wyrok NSA z dnia 23 maja 2014r. II OSK 1215/14).
W realiach rozpoznawanej sprawy Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organ dopuścił się bezczynności w zakresie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za sierpień 2019r. w wysokości 494.261 zł.
Stosownie do postanowień art. 87 ust. 2 u.p.t.u. zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 5b, 6, 6a i 6d, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo – kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo – kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, sporządzonego na piśmie, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo–kredytową udzielających kredytu do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.
Według art. 82 ust. 1 ustawy o KAS po zakończeniu czynności kontrolnych dokonywanych w czasie kontroli celno–skarbowej prowadzonej w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 pkt 1, sporządza się z zastrzeżeniem art. 82a ust. 1, wynik kontroli. Doręczenie wyniku kontroli kończy kontrolę celno–skarbową.
Art. 82 ust. 3 ustawy o KAS stanowi, że w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyniku kontroli kontrolowany może skorygować w zakresie objętym kontrolą celno – skarbową uprzednio złożoną deklarację podatkową. Korekta deklaracji złożona po upływie tego terminu, a przed doręczeniem postanowienia, o którym mowa w art. 83 ust. 3, nie wywołuje skutków prawnych.
Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o KAS w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 54 ust. 1 pkt 1, zakończona kontrola celno–skarbowa przekształca się w postępowanie podatkowe, jeżeli kontrolowany nie złożył korekty deklaracji, o której mowa w art. 82 ust. 3.
W okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy Spółka w dniu 25 września 2019 roku złożyła do organu podatkowego deklarację VAT-7 za sierpień 2019r., w której wykazano nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w terminie 60 dni w wysokości 839.473 zł. Termin zwrotu podatku wynikającego z powyższej deklaracji przypadał na dzień 25 listopada 2019r.
Następnie w dniu 14 listopada 2019r. Naczelnik UCS wszczął wobec Skarżącej kontrolę celno–skarbową nr [...] w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczenia i wpłacania podatku od towarów i usług oraz ustalenie zasadności zwrotu różnicy podatku w rozumieniu przepisów u.p.t.u. za okres od 1 lipca 2019 do 30 września 2019r.
Wobec wszczęcia w/w kontroli organ postanowieniem z dnia 19 listopada 2019r. nr 2471-SAS1.4033.1328.2019.BA.92921.MS przedłużył termin zwrotu zadeklarowanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019r. do czasu przewidywanego zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika, to jest do dnia 31 marca 2020r. Postanowienie zostało doręczone Spółce w dniu 19 listopada 2019r.
Następnie Naczelnik UCS wyznaczał kolejne terminy zakończenia kontroli celno-skarbowej postanowieniami: z dnia 10 stycznia 2020r. wyznaczono termin zakończenia kontroli na dzień 14 maja 2020r., z dnia 20 maja 2020r. wyznaczono termin zakończenia kontroli na dzień 16 sierpnia 2020r., z dnia 15 lipca 2020r. wyznaczono termin zakończenia kontroli na dzień 16 listopada 2020r., z dnia 28 października 2020r. wyznaczono termin zakończenia kontroli na dzień 16 lutego 2021r., z dnia 25 stycznia 2021r. wyznaczono termin zakończenia kontroli na dzień 16 maja 2021r., z dnia 16 kwietnia 2021r. wyznaczono termin zakończenia kontroli na dzień 16 sierpnia 2021r., z dnia 15 lipca 2021r. wyznaczono termin zakończenia kontroli na dzień 16 listopada 2021r. Powodem przedłużenia było zbierania i analizowanie materiału dowodowego.
W związku z powyższym organ na zasadzie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. przedłużał termin zwrotu różnicy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019r. postanowieniami: z dnia 11 marca 2020r. przedłużenie do dnia 30 września 2020r. (doręczonym dnia 16 marca 2020r.), postanowieniem z dnia 8 września 2020r. przedłużenie do dnia 31 marca 2021r. (doręczonym dnia 14 września 2020r.), z dnia 9 marca 2021r. przedłużenie do dnia 30 września 2021r. (doręczonym dnia 16 marca 2021r.), z dnia 26 sierpnia 2021r. przedłużenie do dnia 28 lutego 2022r. (doręczonym dnia 30 sierpnia 2021r.).
Prowadzona przez Naczelnika UCS kontrola celno–skarbowa została zakończona wydanym w dniu 31 grudnia 2021r. wynikiem kontroli celno–skarbowej nr [...].
Z uwagi na fakt, że Skarżąca w związku z otrzymanym wynikiem kontroli nie złożyła w trybie art. 82 ust. 3 ustawy o KAS korekty deklaracji VAT-7 za miesiąc sierpień 2019r., Naczelnik UCS na zasadzie art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy o KAS postanowieniem z dnia 7 marca 2022r. nr [...] przekształcił kontrolę celno–skarbową w postępowanie podatkowe. Przekształcenie nastąpiło z dniem 21 marca 2022r. W związku z powyższym organ postanowieniem z dnia 3 lutego 2022r. przedłużył termin zwrotu kwoty zadeklarowanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019r. do czasu przewidywanego zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika, czyli do dnia 31 sierpnia 2022r. Tym samym organ nie przekroczył terminu do dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019r. w wysokości 494.261 zł.
Podkreślić należy, iż organ w trybie art. 87 ust. 2 zd. drugie u.p.t.u. przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, który pierwotnie przypadał na dzień 25 listopada 2019r. Organ wydał szereg postanowień w tym zakresie. Ostatnie przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc sierpień 2019r. nastąpiło w postanowieniu organu z dnia 3 lutego 2022r. Postanowienie organu przedłużało termin zwrotu do czasu przewidywanego zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika czyli do dnia 31 sierpnia 2022r.
Należy zwrócić uwagę, że Naczelnik UCS postanowieniem z dnia 7 marca 2022r. przekształcił kontrole celno–skarbową w postępowanie podatkowe w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od 1 lipca 2019r. do dnia 30 września 2019r. Postępowanie podatkowe dotyczy rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od dnia 1 lipca 2019r. do dnia 30 września 2019r.
Sąd stwierdza, że postępowanie podatkowe nie zostało ograniczone wyłącznie do kwoty zwrotu w wysokości ponad kwotę 494.261 zł, ale dotyczy weryfikacji całości podstawy opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług m. in. za cały czasookres od 01.07.2019 do 30.09.2019r. Konsekwentnie również postanowienie organu z dnia 3 lutego 2022r. nr [...] obejmuje swym zakresem przesłużenie terminu zwrotu całej zadeklarowanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2019r.(dotyczy kwoty 839.473 zł) aż do przewidywanego czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika, to jest do dnia 31 sierpnia 2022r. Powyższa uwaga dotyczy również poprzednich postanowień wydawanych w sprawie przedłużenia terminu zwrotu spornej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc sierpień 2019r.
W rezultacie treść omawianych postanowień organu jednoznacznie wskazuje, iż organ w trybie art. 87 ust. 2 zd. drugie u.p.t.u. przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc sierpień 2019r. w pełnej zadeklarowanej przez Skarżąca kwocie. Wobec powyższego nie sposób przypisać organowi, iż nie wywiązał się z terminowego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za sierpień 2019 r. w kwocie 494.261 zł.
Dokonując w trybie art. 87 ust. 2 zd. drugie u.p.t.u. przedłużenia spornego zwrotu do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia Skarżącej, organ działał w granicach obowiązującego prawa.
Mają powyższe na względzie Sąd, na podstawie art.151 u.p.t.u. skargę oddalił.