I SA/Wr 962/05

I SA/Wr 962/05 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-04-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Katarzyna Radom /przewodniczący/
Ludmiła Jajkiewicz
Marek Olejnik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Katarzyna Radom Sędziowie : Sędzia WSA - Ludmiła Jajkiewicz Asesor WSA - Marek Olejnik (sprawozdawca) Protokolant: Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi: B. i A. Ł. na niewykonanie przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] sygn. [...] w części dotyczącej zwrotu zasądzonych kosztów postępowania odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Wyrokiem z dnia [...] (sygn. [...]) Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. uchylił zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1996 r. oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz B. i
A. Ł. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania
sądowego. Po otrzymaniu prawomocnego wyroku Sądu w dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. pismem z dnia [...]Nr [...] wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. w sprawie ustalenia konta bankowego Państwa B. i A. Ł., przekazania informacji o terminach i wysokości wpłat dokonanych na poczet decyzji Urzędu Skarbowego w G., w której określono wysokość zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1996 r., a także w sprawie ewentualnego przerwania biegu terminu przedawnienia tego zobowiązania. Z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] Nr [...] wynikało m.in., iż Państwo B. i A. Ł. nie złożyli informacji o posiadanym rachunku bankowym. W związku zaś z posiadanymi zaległościami podatkowymi w stosunku do których prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, organ egzekucyjny ma dokonać zajęcia tych wierzytelności. Organ odwoławczy dokonał całościowego rozpatrzenia sprawy pod kątem przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikającego z uchylonej przez Sąd decyzji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1996 i stwierdził, iż wobec przedawnienia zobowiązania, zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości, w związku z czym zasadnym stało się umorzenie przedmiotowego postępowania, co też uczyniono postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]. Nr [...].
Wnosząc skargę z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. w przedmiocie nie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia [...] w sprawie o sygn. [...] przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. B. i A. Ł. zarzucili nie wykonanie tego wyroku poprzez nie zwrócenie zasądzonej kwoty tytułem zwrotu części kosztów postępowania. Skarżący wnieśli o :
1. nakazanie zapłaty zasądzonej wyrokiem z dnia [...] kwoty
tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego przez Dyrektora Izby Skarbowej
we W. Ośrodek Zamiejscowy w L.,
2. wymierzenie kary przewidzianej w art. 31 ust. l Ustawy o Naczelnym Sądzie
Administracyjnym.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, iż z uwagi na znaczny upływ czasu od wydania wyroku przez Sąd i nie wykonanie go w części dot. zwrotu kosztów postępowania w dniu [...] skierowali za pośrednictwem Kancelarii Radców Prawnych A stosowne wezwanie do Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z żądaniem zapłaty tych należności. W odpowiedzi otrzymali pismo [...] z dnia [...] z którego wynika, iż kwota orzeczona w wyroku [...] została zajęta [...]. Z uwagi na powyższe stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej skarżący wnoszą o zmuszenie go do wykonania wyroku, a także wymierzenia stosownej kary.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że zasądzone koszty postępowania zostały przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. w trybie art.89§1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 110, poz.968 ze zm.) zajęte na poczet dochodzonych należności pieniężnych dlatego ich przekazanie nastąpiło na konto Naczelnika Urzędu Skarbowego w G.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Zgodnie z rozdziałem 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a., mającym zastosowanie w niniejszej sprawie a ściśle art. 3 § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W art.3 § 2 tej ustawy określono, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art.3 § 3).
Orzeczenia sądów administracyjnych w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia podlegają wykonaniu na zasadach określonych w p.p.s.a.. Zgodnie z art. 154 § 1 tej ustawy, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, sąd na wniosek strony może wymierzyć temu organowi grzywnę. Z bezczynnością organu administracji w rozumieniu art.154 ustawy p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku, uwzględniającego na podstawie art.145§1 pkt 1 albo §2, art.146-148 lub art.150 skargę na akt lub czynność w zakresie określonym w art.3 § 2 pkt 1-7 i
uchylającym lub stwierdzającym nieważność zaskarżonego aktu lub czynności, nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego.
Zasada ta jednak nie dotyczy niewykonania orzeczenia w części dotyczącej zasądzenia kosztów sądowych. Niewykonanie orzeczenia w tej części nie oznacza bezczynności organu administracyjnego, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., ponieważ w takiej sytuacji nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wszczęcia postępowania administracyjnego, wydania aktu itp.) zastrzeżonych prawem do jego właściwości, lecz powstaje pomiędzy organem a osobą, na której rzecz orzeczono zwrot kosztów sądowych, cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organ jest dłużnikiem, a strona wierzycielem.
Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w części dotyczącej zasądzonych na rzecz strony kosztów (w tym kosztów sądowych) odbywa się w drodze egzekucji sądowej zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964 r., Nr 43, poz.296 ze zm.), po stwierdzeniu przez sąd prawomocności orzeczenia w myśl art. 169 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - w przedmiotowej sprawie stwierdzono prawomocność wyroku w dniu [...]. Wyrok taki stanowi tytuł egzekucyjny w sądowym postępowaniu egzekucyjnym. W myśl art. 781 § 2 K.p.c. tytułom egzekucyjnym pochodzącym od sądu administracyjnego klauzulę wykonalności nadaje sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika. Po nadaniu klauzuli wykonalności wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł wykonawczy, podlegający (we wskazanej części) wykonaniu przez komornika sądowego. W podobny sposób wykonywane są wyroki wydane w drugiej instancji przez Naczelny Sąd Administracyjny w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania po rozpoznaniu skarg kasacyjnych (...).
Uwzględniając powyższe, należało stwierdzić, że dochodzenie zasądzonych na rzecz skarżącego kosztów jest w trybie wskazanym w skardze niedopuszczalne i dlatego Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.