I SA/WR 881/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił w całości decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Olsztynie, dotyczącą podatku od towarów i usług za kwiecień 2014 r. Spółka I S.A. z siedzibą we Wrocławiu kwestionowała decyzje organów podatkowych, podnosząc zarzuty dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego, naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego, w tym dopuszczalności dowodów uzyskanych w drodze podsłuchów. Sąd uznał, że organy podatkowe naruszyły przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego, w szczególności poprzez instrumentalne wykorzystanie mechanizmu zawieszenia biegu terminu przedawnienia i błędne zawiadomienie podatnika. Ponadto, Sąd stwierdził, że dowody z podsłuchów telefonicznych, uzyskane przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego w okresie, gdy obowiązywał zakaz ich wykorzystania w postępowaniu podatkowym, nie mogły zostać dopuszczone jako dowód w sprawie. Sąd podkreślił również, że organy podatkowe nie wykazały w sposób przekonujący świadomego udziału spółki w oszustwie podatkowym typu karuzelowego ani niedochowania przez nią należytej staranności. W związku z powyższym, Sąd uchylił zaskarżone decyzje i zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych w kontekście postępowań karnych, dopuszczalności dowodów z podsłuchów w postępowaniu podatkowym oraz ciężaru dowodu w sprawach o oszustwa podatkowe typu karuzelowego.
Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i prawnych związanych z datami obowiązywania przepisów oraz charakterem prowadzonych postępowań.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zawiadomienie o wszczęciu postępowania karnego skarbowego, które nie wskazuje na przestępstwo skarbowe, lecz na przestępstwo powszechne, może skutecznie zawiesić bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zawiadomienie o wszczęciu postępowania karnego, które nie wskazuje na przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, lecz na przestępstwo powszechne (np. z art. 258 § 1 k.k.), nie może skutecznie zawiesić biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zawiadomienie o wszczęciu śledztwa w sprawie przestępstwa z art. 258 § 1 k.k. nie spełnia wymogów art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, ponieważ dotyczy przestępstwa powszechnego, a nie skarbowego. Dodatkowo, zawiadomienie zostało wysłane z opóźnieniem i w sposób wskazujący na instrumentalne wykorzystanie przepisów o przedawnieniu.
Czy dowody uzyskane w drodze podsłuchów telefonicznych przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego w okresie obowiązywania art. 27 ust. 15a ustawy o ABW (zakaz wykorzystania w postępowaniu podatkowym) mogą być dopuszczone jako dowód w postępowaniu podatkowym po uchyleniu tego przepisu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, dowody uzyskane w drodze podsłuchów telefonicznych przez ABW w okresie obowiązywania art. 27 ust. 15a ustawy o ABW nie mogą być dopuszczone jako dowód w postępowaniu podatkowym, nawet po uchyleniu tego przepisu, gdyż zostały zebrane w sposób niezgodny z prawem obowiązującym w dacie ich pozyskania.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że dowody z podsłuchów zebrane w marcu-czerwcu 2014 r. nie mogły być wykorzystane w postępowaniu podatkowym ze względu na obowiązujący wówczas art. 27 ust. 15a ustawy o ABW. Uchylenie tego przepisu w 2016 r. nie miało mocy wstecznej i nie legalizowało dowodów zebranych niezgodnie z prawem.
Czy organ podatkowy wykazał, że spółka świadomie uczestniczyła w oszustwie podatkowym typu karuzelowego lub nie dochowała należytej staranności, uzasadniając odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organy podatkowe nie wykazały w sposób przekonujący świadomego udziału spółki w oszustwie podatkowym ani niedochowania przez nią należytej staranności, co uzasadniałoby odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy podatkowe nie przedstawiły wystarczających dowodów na świadomość spółki co do udziału w oszustwie, nie wykazały korzyści spółki z procederu ani nie udowodniły, że spółka wiedziała lub mogła wiedzieć o oszustwie na wcześniejszych etapach obrotu. Organy nie wykazały również naruszenia zasad postępowania podatkowego.
Przepisy (12)
Główne
o.p. art. 70c
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 70 § par. 6 pkt 1
Ordynacja podatkowa
ustawa o VAT art. 88 § ust. 3a pkt 4 lit. a
Ustawa o podatku od towarów i usług
ustawa o VAT art. 86 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług
Pomocnicze
o.p. art. 120
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 121 § par. 1
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 122
Ordynacja podatkowa
o.p. art. 187 § par. 1
Ordynacja podatkowa
ustawa o VAT art. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług
ustawa o VAT art. 9
Ustawa o podatku od towarów i usług
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
ustawa o ABW art. 27 § ust. 15a
Ustawa o ochronie informacji niejawnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 70c i 70 § 6 pkt 1 o.p.) z uwagi na instrumentalne wykorzystanie mechanizmu zawieszenia biegu terminu przedawnienia i błędne zawiadomienie podatnika. • Naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących dopuszczalności dowodów (art. 180 § 1 o.p.) w związku z wykorzystaniem dowodów z podsłuchów zebranych niezgodnie z prawem obowiązującym w dacie ich pozyskania (art. 27 ust. 15a ustawy o ABW). • Naruszenie zasad postępowania podatkowego (art. 122, 187 § 1, 191 o.p.) poprzez niewykazanie świadomego udziału spółki w oszustwie podatkowym lub niedochowania należytej staranności.
Godne uwagi sformułowania
instrumentalne wykorzystanie instytucji zawieszenia biegu terminu przedawnienia • dowody z podsłuchów nie mogły być dopuszczone jako dowód w postępowaniu podatkowym • organy podatkowe nie wykazały w przekonujący i spójny sposób tego, że skarżącej spółce można przypisać świadomy udział w oszustwie podatkowym typu karuzelowego
Skład orzekający
Marta Semiczek
przewodniczący
Jarosław Horobiowski
sędzia
Łukasz Cieślak
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych w kontekście postępowań karnych, dopuszczalności dowodów z podsłuchów w postępowaniu podatkowym oraz ciężaru dowodu w sprawach o oszustwa podatkowe typu karuzelowego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i prawnych związanych z datami obowiązywania przepisów oraz charakterem prowadzonych postępowań.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii przedawnienia podatkowego i dopuszczalności dowodów z podsłuchów, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej. Dodatkowo, analiza oszustw podatkowych typu 'karuzela' jest zawsze interesująca.
“Przełomowy wyrok WSA: Podsłuchy ABW nielegalne w postępowaniu podatkowym, a przedawnienie VAT-u kluczowe.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.