Orzeczenie · 2025-04-09

I SA/Wr 839/24

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Miejsce

Wrocław

Data

2025-04-09

NSApodatkowewsa

podatek dochodowyPITnieruchomościdziałalność gospodarczaśrodki trwałeamortyzacjainterpretacja podatkowazasada ochrony praw nabytychinteresy w tokuKonstytucja RP

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) dotyczącą opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT) przychodów ze sprzedaży nieruchomości. Sprawa dotyczyła podatniczki K.H., która w 2004 r. nabyła nieruchomość rolną, a od 2007 r. część budynku wykorzystywała do działalności gospodarczej (usługi gastronomiczne i noclegowe). Nieruchomość ta nie została jednak wprowadzona do ewidencji środków trwałych ani nie dokonywano od niej odpisów amortyzacyjnych, a podatniczka świadomie wybrała tę ścieżkę, oczekując, że sprzedaż po upływie 5 lat od nabycia nie będzie podlegać opodatkowaniu jako przychód z działalności gospodarczej. DKIS, opierając się na brzmieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT obowiązującym od 1 stycznia 2015 r., uznał, że sprzedaż takiej nieruchomości zawsze stanowi przychód z działalności gospodarczej, niezależnie od jej ujęcia w ewidencji środków trwałych. Sąd pierwszej instancji uznał skargę podatniczki za zasadną. Podkreślono, że przed 2015 r. kluczowe było ujęcie nieruchomości w ewidencji środków trwałych, co potwierdziła uchwała NSA z dnia 17 lutego 2014 r. (II FPS 8/13). Zmiana przepisów od 2015 r., wprowadzona bez przepisów przejściowych, została uznana za naruszającą zasady ochrony praw nabytych i interesów w toku, gwarantowane przez Konstytucję RP (art. 2 i 32). Sąd stwierdził, że prokonstytucyjna wykładnia przepisu wymaga, aby sprzedaż nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej, ale nieujętej w ewidencji środków trwałych i nabytej przed 2015 r., nie była traktowana jako przychód z działalności gospodarczej, lecz jako przychód z majątku prywatnego (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT). W konsekwencji, interpretacja DKIS została uchylona, a organ został zobowiązany do ponownego rozpatrzenia wniosku z uwzględnieniem wykładni sądu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Zagadnienia prawne (2)

Czy sprzedaż nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej, ale nieujętej w ewidencji środków trwałych, stanowi przychód z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, czy też przychód z majątku prywatnego na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, w sytuacji gdy nieruchomość została nabyta przed 1 stycznia 2015 r. i nie dokonano od niej odpisów amortyzacyjnych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sprzedaż takiej nieruchomości nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, lecz przychód z majątku prywatnego, pod warunkiem, że została nabyta przed 1 stycznia 2015 r. i nie została ujęta w ewidencji środków trwałych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zmiana przepisów art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT od 1 stycznia 2015 r., która uzależniała opodatkowanie sprzedaży nieruchomości jako przychodu z działalności gospodarczej od jej wykorzystywania w tej działalności (niezależnie od ujęcia w ewidencji środków trwałych), wprowadzona bez przepisów przejściowych, narusza zasady ochrony praw nabytych i interesów w toku (art. 2 i 32 Konstytucji RP). W przypadku nieruchomości nabytych przed 2015 r. i nieujętych w ewidencji środków trwałych, należy stosować zasady obowiązujące przed nowelizacją, co oznacza, że sprzedaż nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

Czy zmiana brzmienia art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT od 1 stycznia 2015 r., wprowadzona bez przepisów przejściowych, narusza zasady ochrony praw nabytych i interesów w toku wynikające z art. 2 i 32 Konstytucji RP?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zmiana ta narusza zasady ochrony praw nabytych i interesów w toku, ponieważ pozbawia podatników możliwości realizacji założeń ekonomicznych poczynionych na gruncie wcześniejszych przepisów i orzecznictwa, bez zapewnienia im odpowiednich regulacji intertemporalnych.

Uzasadnienie

Sąd, powołując się na orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, stwierdził, że ustawodawca nie może tworzyć 'pułapek' dla obywateli poprzez nagłe zmiany reguł gry bez przepisów przejściowych, zwłaszcza gdy dotyczy to przedsięwzięć rozpoczętych na gruncie wcześniejszych przepisów. Zmiana art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT była reakcją na uchwałę NSA II FPS 8/13, ale została wprowadzona bez regulacji intertemporalnych, co narusza konstytucyjne zasady ochrony zaufania do państwa i prawa.